Ιωάννα της Σκωτίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιωάννα της Σκωτίας
JoanEngland.jpg
Γέννηση
Θάνατος
Havering-atte-Bower
Σύζυγος Αλέξανδρος Β΄ της Σκωτίας
Γονείς Ιωάννης της Αγγλίας και Ισαβέλλα της Ανγκουλέμ
Αδέλφια Alice de Lusignan, Countess of Surrey, Isabella of Lusignan, Joan, Lady of Wales, Ισαβέλλα της Αγγλίας, Ελεονόρα του Λέστερ, Aymer de Valence, 2nd Earl of Pembroke, Hugh XI of Lusignan, Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας, Ριχάρδος Α΄ της Κορνουάλης και William de Valence, 1st Earl of Pembroke

H Ιωάννα της Σκωτίας (Joan of England, 22 Ιουλίου 12104 Μαρτίου 1238) ήταν βασίλισσα της Σκωτίας (1221 - 1238) [1] [2] . Ήταν η μεγαλύτερη κόρη και τρίτο παιδί του βασιλιά της Αγγλίας Ιωάννη του ακτήμονα και της Ισαβέλλας της Ανγκουλέμ. [3]

Υποψήφια νύφη του δεύτερου συζύγου της μητέρας της[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ιωάννα στην αρχή είχε επιλεχθεί από τον βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο Β' Αύγουστο σαν σύζυγος για τον γιο του Λουδοβίκο αλλά ο πατέρας της Ιωάννης ο Ακτήμων την είχε υποσχεθεί να την δώσει σύζυγο στον Ούγο Ι' των Λουζινιάν με προίκα τις περιοχές του Σάιντ, της Σαιντόνης και το νησί του Ολέρον, ο Ιωάννης έστειλε την κόρη του στον Ούγο την επόμενη χρονιά αλλά εκείνος απαιτούσε να πάρει την προίκα πριν την παντρευτεί. Με τον θάνατο του Ιωάννη του Ακτήμονα (1216) η χήρα του βασιλομήτωρ Ισαβέλλα της Ανγκουλέμ αποφάσισε να παντρευτεί η ίδια τον Ούγο αντί για την κόρη της και να μετακομίσει στην Γαλλία παραμελώντας τα καθήκοντα της απέναντι στον γιο της βασιλιά Ερρίκο Γ'.

Βασίλισσα της Σκωτίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην συνέχεια με την μεσολάβηση του πάπα οι διαπραγματεύσεις οδήγησαν στον γάμο της Ιωάννας με τον βασιλιά Αλέξανδρο Β' της Σκωτίας, ο Αλέξανδρος βρισκόταν στην Αγγλία από το 1212, είχε χριστεί ιππότης από τον βασιλιά Ιωάννη και ο Αλέξανδρος ισχυριζόταν ότι ο ίδιος ο Ιωάννης είχε υποσχεθεί την κόρη του Ιωάννα σαν νύφη με το Νάρθαμπερλαντ σαν προίκα. Στις 18 Ιουνίου/1221 ο Αλέξανδρος κέρδισε επίσημα τα έσοδα από το Ζέντμπουργκ, το Ασσεντίν, το Κίνγκχορν και το Κράιλ σαν προίκα, ο γάμος τους έγινε στις 21 Ιουνίου/1221 στο Υόρκ Μίνστερ. [4] Ο Αλέξανδρος ήταν 23 ετών και η Ιωάννα μόλις 11, δεν απέκτησαν παιδιά αλλά ένα διαζύγιο θα μπορούσε να ήταν διπλωματικό επεισόδιο με την Αγγλία, στην Σκωτία η Ιωάννα είχε ελάχιστη εξουσία αφού βρισκόταν ολόκληρη στα χέρια της βασιλομήτορος Ερμενγάρδης, αλλά η αξία της ήταν πάντα ισχυρή λόγω των συνδέσεων της με τον βασιλιά της Αγγλίας. Η Ιωάννα συνόδευσε τον σύζυγο της Αλέξανδρο στο Νιούκασλ τον Σεπτέμβριο του 1236 και στην Γιορκ τον Σεπτέμβριο του 1237 κατά την διάρκεια τον διαπραγματεύσεων του με τον βασιλιά Ερρίκο Γ' σχετικά με περιοχές του βορρά στις οποίες είχαν διαφωνίες. Την περίοδο αυτή όπως τονίζει ο γνωστός χρονικογράφος Ματθαίος των Παρισίων η Ιωάννα και ο Αλέξανδρος είχαν αποξενωθεί και η ίδια τον περισσότερο χρόνο της βρισκόταν με τον αδελφό της στην Αγγλία ο οποίος της είχε παραχωρήσει τις βίλες του Ντρίφφιλντ, του Υόρκσαιρ και του Φέν Στάντον για την διαμονή της. Η Ιωάννα και η νύφη της Ελεονώρα της Προβηγκίας αποφάσισαν στην Γιορκ να πραγματοποιήσουν προσκύνημα στον τάφο του Θωμά Μπέκκετ αρχιεπισκόπου του Καντέρμπουρι.

Πρόωρος θάνατος της Ιωάννας στην Αγγλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ιωάννα πέθανε στα χέρια των αδελφών της βασιλιά Ερρίκου Γ' και του Ριχάρδου της Κορνουάλης στο Χάβερινγκ-αττε-Μπόουερ (1238) και τάφηκε στο αβαείο του Τάρραντ Κράουφορντ στο Ντορσέτ σύμφωνα με τις επιθυμίες της, ο Ερρίκος Γ' συγκλονισμένος την λάτρευε σε ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή του. [5] [6] 14 χρόνια μετά τον θάνατο της (1252) ο Ερρίκος παρήγγειλε ένα μαρμάρινο ομοίωμα για τον τάφο της Ιωάννας και κόστος 100 λιρών ήταν το πρώτο ταφικό ομοίωμα για βασίλισσα στην Αγγλία αφού οι τάφοι της Ελεονώρας της Ακουιτανίας και της Βερεγκαρίας της Ναβάρρας βρίσκονταν στην Γαλλία. Δεν έχει απομείνει τίποτα σήμερα από το συγκεκριμένο μνημείο, η τελευταία αναφορά για αυτό υπήρχε την περίοδο της Αναγέννησης όπου έλεγαν ότι υπήρχε χρυσό φέρετρο.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Annales de Dunstaplia
  2. Annales de Theokesberia
  3. The Annals of Worcester
  4. Agnes Mure Mackenzie, The Foundations of Scotland (1957), p. 251.
  5. Mackenzie, p. 260.
  6. A Medieval Chronicle of Scotland: The Chronicle of Melrose

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Rosalind K. Marshall: “Scottish Queens: 1034-1714”
  • Richard Oram: “The Kings and Queens of Scotland”
  • Timothy Venning: “The Kings and Queens of Scotland”
  • Mike Ashley: “British Kings and Queens”
  • Elizabeth Ewan, Sue Innes and Sian Reynolds: “The Biographical Dictionary of Scottish Women”
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Joan of England, Queen of Scots της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).