Ιχθυόσκαλα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Σύμφωνα με τη σχετική ελληνική νομοθεσία (Ν. 4457/65 αρθ.1, παρ.1) ως Ιχθυόσκαλα χαρακτηρίζεται το σύνολο των πάσης φύσεως λιμενικών εγκαταστάσεων (προβλήτες, κρηπιδώματα, κτίρια, μηχανολογικές εγκαταστάσεις (ψυγεία) καθώς και με τον συναφή προς αυτά συγκεκριμένο χώρο της χερσαίας ζώνης των λιμένων που αποσκοπούν και μόνο στην εξυπηρέτηση της αλιευτικής δραστηριότητας (διακίνησης αλιευμάτων), στο λιμένα που βρίσκεται ή που κατασκευάζεται η ιχθυόσκαλα.

Η δημιουργία τέτοιων χώρων κατέστη αναγκαία προκειμένου να διασφαλιστεί καλύτερα αφενός η ανάπτυξη υγιούς ιχθυεμπορίου, η μείωση του κόστους της αλιευτικής παραγωγής, η καλή συντήρηση, διακίνηση και χονδρική διάθεση των αλιευμάτων κ.λπ., παράλληλα με τον έλεγχο αυτών, καθώς επίσης και ο συγκεκριμένος χώρος ελλιμενισμού των αλιευτικών σκαφών μεγάλης αλιευτικής περιοχής.

Ιχθυόσκαλες υφίστανται σε όλους τους μεγάλους λιμένες όπως στη Θεσσαλονίκη, Καβάλα, Βόλο, Πάτρα κ.λπ. Στον Πειραιά ιχθυόσκαλα υφίσταται στη περιοχή του λιμένα Κερατσινίου όπου και αρχίζει η ημερήσια διάθεση τις πρώτες πρωινές ώρες.

  • Ο τρόπος λειτουργίας τους πρωτορρυθμίστηκε με το Β.Δ. 939/65, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα, και που είναι περίπου ο αντίστοιχος των κεντρικών λαχαναγορών.

Σε λιμένες περιορισμένης αλιευτικής δραστηριότητας ή σε μικρούς λιμένες, λεγόμενους "αλιευτικά καταφύγια", η διακίνηση και διάθεση των αλιευμάτων γίνεται στους προβλήτες των εγκαταστάσεων αυτών που πολλές φορές χαρακτηρίζονται τοπικές "ιχθυόσκαλες" χωρίς όμως τη βαρύτητα της οργάνωσης που προβλέπει η κείμενη νομοθεσία για επίσημο χαρακτηρισμό. Σε αυτούς τους χώρους πολλές φορές η διάθεση αλιευμάτων γίνεται και απευθείας από τους αλιείς, από τα σκάφη τους.