Ιφιγένεια Χρυσοχόου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιφιγένεια Χρυσοχόου
Ifigenia Chryssochoou.jpg
Γέννηση
Μενεμένη
Θάνατος
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Ιδιότητα συγγραφέας
Τέκνα Ισμήνη Χρυσοχόου - Κάρτερ
Βραβεύσεις Βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη () και Βραβείο Ιπεκτσί

Η Ιφιγένεια Χρυσοχόου (1909 - 2008), ήταν σύγχρονη Ελληνίδα συγγραφέας, λογοτέχνης.

Γεννήθηκε το 1909 στη Μαινεμένη της Μικρασίας. Μετά την τραγωδία του 1922 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στη Θεσσαλονίκη. Εκεί έκανε σπουδές σε ξένες γλώσσες παράλληλα με μουσικές. Πρωτοεμφανίσθηκε στα Γράμματα το 1938 με το αφήγημά της "Ο Ήλιος βασιλεύει" που δημοσίευσε στη "Φιλολογική Μακεδονία της Δευτέρας. Το 1943 εμφανίζεται με τη μετάφραση της νουβέλας Παιγνίδι στη Φλάντρα του Χανς Βίλι Λίνκερ. Από το 1945 συνεργάζεται τακτικά με τον καθημερινό και περιοδικό Τύπο της Θεσσαλονίκης, ενώ τον επόμενο χρόνο μαζί με άλλες γυναίκες εκδίδει την "Εφημερίδα της Γυναίκας". Το 1947 αρχίζει τη συνεργασία της με τον πρώτο ραδιοφωνικό σταθμό της Ελλάδας και των Βαλκανίων, με έδρα τη Θεσσαλονίκη, από τον Χρίστο Τσιγγιρίδη, το 1951-1954 με τη Ραδιοφωνία της Βιέννης και από το 1955 με το Ε.Ι.Ρ..
Στο έργο της δίνει έμφαση στη Μικρασιατική Καταστροφή και στη θέση της γυναίκας. Το γράψιμό της χαρακτηρίζεται από τις ρεαλιστικές εικόνες και την αφηγηματική ζωντάνια.

Έδωσε πολλές διαλέξεις στην Αθήνα και την περιφέρεια. Υπήρξε μέλος της Ένωσης αλλοδαπών δημοσιογράφων της Αυστρίας, επίτιμη πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, καθώς επίσης, της Ένωσης Σμυρναίων Αθηνών, της Ένωσης Σμυρναίων Μικρασιατών Βορείου Ελλάδος και της Μικρασιατικής Στέγης Κορίνθου.

Έχει τιμηθεί με το Βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη το 1979 και με Έπαινο της Ακαδημίας Αθηνών, με το Αρώνειο ΄Επαθλο, το Βραβείο της Εστίας Νέας Σμύρνης και το Βραβείο Ιπεκτσί. Εξάλλου, στο 1ο Γυμνάσιο Μαινεμένης στη Θεσσαλονίκη, έχει δοθεί το όνομά της.

Η Ιφιγένεια Χρυσοχόου πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου2008.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πυρπολημένη γη (1973)
  • Μαρτυρική πορεία. Το χρονικό της ομηρίας 1922-1924 (1974)
  • Ξεριζωμένη γενιά. Το χρονικό της προσφυγιάς στη Θεσσαλονίκη (1977)
  • Εδώ Σμύρνη…Εδώ Σμύρνη (1985)
  • Επάγγελμα οικιακά (1988)
  • Θα διώξουμε τη μοναξιά (1990)
  • Ο θάνατός σου, θάνατός μου (1991)
  • Ντροπή (1992)
  • Η μάνα (1993)
  • Γυναίκες της Παλαιάς Διαθήκης (1997)
  • Ο Δημήτρης Φωτιάδης και τα νεοελληνικά γράμματα (1984, μελέτη)
  • Η άγνωστη λογοτεχνική προσφορά του Μιχαήλ Αναστασιάδη (1988, μελέτη)
  • Ένα αδέσποτο σκυλί μιλάει για τη ζωή του (1979, για παιδιά)
  • Εμείς οι φίλοι σας (1979, για παιδιά)
  • Η αυλή που ήταν κήπος. Ένα βιβλίο για παιδιά και για μεγάλους (2000)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα τόμος 61ος, σελ. 370.