Ιάκωβος Ζαρκάδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιάκωβος Ζαρκάδης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1927
Θάνατος 2007
Εθνικότητα Έλληνες
Υπηκοότητα Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα ποδοσφαιριστής
πετοσφαιριστής
σκακιστής
Επιτραπέζια αντισφαίριση
άλτης του ύψους
αθλητής άλματος εις μήκος
Οικογένεια
Αδέλφια Βασίλης Ζαρκάδης
Νίκος Ζαρκάδης

Ο Ιάκωβος Ζαρκάδης (1927 - 2007) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής του Πανιωνίου[1], στον οποίο αγωνίστηκε ως βασικός τις δεκαετίες 1940 και 1950. Ήταν επίσης αθλητής της επιτραπέζιας αντισφαίρισης, της πετοσφαίρισης και σκακιστής.

Βιογραφικές πληροφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ιάκωβος Ζαρκάδης γεννήθηκε το 1927 και πρωτοέπαιξε μπάλα στην ομάδα Πράσινη Θύελλα Κουκακίου στις αρχές της δεκαετίας του '40. Παράλληλα, ανήκε στην ομάδα στίβου του Πανιωνίου. Το αγώνισμά του ήταν το άλμα τριπλούν. Το 1942 εντάχτηκε στην ποδοσφαιρική ομάδα του Πανιώνιου, στην οποία δυο χρόνια νωρίτερα είχε πάει και ο αδερφός του Νίκος μαζί με τους περισσότερους ποδοσφαιριστές της Θύελλας, η οποία ήταν υπό διάλυση.

Ο Νίκος Ζαρκάδης αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού μπακ με το νούμερο 3. Αγωνίστηκε στον Πανιώνιο ως το 1955, πάντα ως βασικός στην αμυντική γραμμή. Ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος το 1952 και κατέκτησε το πρωτάθλημα Αθηνών το ίδιο έτος.

Ήταν σε όλη του τη ζωή κοντά στον Πανιώνιο, μέλος του Συνδέσμου Παλαιμάχων. Πέθανε το 2007.

Τρία αδέρφια ποδοσφαιριστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οικογένεια του Ιάκωβου Ζαρκάδη ανέδειξε δυο ακόμα επιφανείς ποδοσφαιριστές, τους δύο μεγαλύτερους αδερφούς του: το Βασίλη, που έπαιξε σε Αθηναϊκό και Ολυμπιακό και το Νίκο που αγωνίστηκε στον Πανιώνιο.

παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Αθλητισμός, φύλλο 22 Δεκεμβρίου 1947, σελίδα 4, αφιέρωμα στους αδελφούς Ζαρκάδη

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αλέξ. Παπαδόπουλου, "Νίκος Ζαρκάδης, μια ζωή στον Πανιώνιο", εφ. Πανιώνιος Κόσμος 9 (21/2/2009), σ. 14.