Ζοάο Πεσόα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 7°05′S 34°50′W / 7.083°S 34.833°W / -7.083; -34.833

Ζοάο Πεσόα
JoaoPessoaManaira.JPG
Paraiba Municip JoaoPessoa.svg
Bandeira de João Pessoa.svg
Σημαία
Brasão de João Pessoa.svg
Έμβλημα
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Ζοάο Πεσόα
7°5′0″S 34°50′0″W
Χώρα Βραζιλία
Διοικητική υπαγωγή Παραΐμπα
Ίδρυση 1585
Έκταση 211,475 km²
Υψόμετρο 40 μ.
Ταχ. κωδ. 58000-001 58099-999[1]
Τηλ. κωδ. 083
Ζώνη ώρας UTC−03:00
UTC−02:00
Ιστότοπος Επίσημος ιστότοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το Ζοάο Πεσόα ή Ζοάο Πεσσόα (πορτογαλικά: João Pessoa, προφορά: [ʒuˈɐ̃w peˈsoɐ]) είναι η πρωτεύουσα της βραζιλιάνικης πολιτείας Παραΐμπα, στην βορειοανατολική Βραζιλία. Σύμφωνα με υπολογισμούς του 2013, η Ζοάο Πεσόα έχει 769.604 κατοίκους και είναι η 23η πολυπληθέστερη πόλη στη χώρα. Η πόλη αναφέρεται ως η ανατολικότερη πόλη της ηπειρωτικής Αμερικής, με γεωγραφικό μήκος στο Πόντα ντος Σεΐσας 34°47′35″ Δ. Βρίσκεται 125 χιλιόμετρα βόρεια του Ρεσίφε και 180 χιλιόμετρα νότια του Νατάλ.[2]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ζοάο Πεσόα ιδρύθηκε το 1585 στο όνομα των βασιλικών κτημάτων και χαρακτηρίστηκε αμέσως πόλη, γεγονός που την κατατάσει ως την τρίτη παλαιότερη πόλη στη Βραζιλία. Η πόλη ιδρύθηκε με το όνομα Νόσα Σενιόρα ντας Νέβες (Nossa Senhora das Neves), αλλά με την υποταγή του πορτογαλικού στέμματος στο ισπανικό η πόλη μετονομάστηκε σε Φιλίπια ντε Νόσα Σενιόρα ντας Νέβες. Στην πόλη άνθισε το έμποριο ζάχαρης από ζαχαροκάλαμα, με 18 μύλους να λειτουργούν στην πόλη στις αρχές του 17ου αιώνα. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Ολλανδούς το 1634 και οι Πορτογάλοι την ανέκτησαν το 1654. Η πόλη πήρε το όνομα Παραΐμπα, όνομα το οποίο διατήρησε μέχρι το 1930, όταν και πήρε το σημερινό της όνομα από τον κυβερνήτη της πολιτείας Ζοάο Πεσσόα Καβαλακάντι ντι Αλμπουκέρκι. Η πόλη αναπτύχθηκε σημαντικά μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα ενώ με την ανάπτυξη του εμπορείου στους νότιους ωκεανός η ανάπτυξη της πόλης επιταχύνθηκε. Μια λιμνοθάλασσα που υπήρχε ανάμεσα στη πόλη και τις παραλίες αποξηράνθηκε το 1910 βοηθώντας στην επέκταση των ορίων της πόλης και στην αστικοποίησή[3]

Δόμηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πόλη διαθέτει παραλιακό μέτωπο μήκους 20 χιλιομέτρων στο οποίο δεν επιτρέπεται η κατασκευή κτιρίων με περισσότερους από τέσσερις ορόφους. Το ιστορικό κέντρο της πόλης αποτελεί από το 2007 μνημείο εθνικής κληρονομιάς.[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]