Ζαν-Κλωντ Ιζζό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ζαν-Κλωντ Ιζζό
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Jean-Claude Izzo (Γαλλικά)
Γέννηση 20  Ιουνίου 1945
Μασσαλία
Θάνατος 26  Ιανουαρίου 2000[1][2]
Μασσαλία
Αιτία θανάτου καρκίνος
Συνθήκες θανάτου φυσικά αίτια
Χώρα πολιτογράφησης Γαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα Γαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσες Γαλλικά[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα δημοσιογράφος
πολιτικός
ποιητής
συγγραφέας
σεναριογράφος
Εργοδότης Λα Μαρσεγιέζ (από 1968)
Αξιοσημείωτο έργο Total chaos
Chourmo
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα και Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Trophées 813
Βραβείο Σανγκ ντ'ένκρ

Ο Ζαν-Κλωντ Ιζζό (γαλλ. Jean-Claude Izzo, 20 Ιουνίου 194526 Ιανουαρίου 2000) ήταν Γάλλος δημοσιογράφος, ποιητής και συγγραφέας. Έγινε γνωστός κυρίως λόγω των αστυνομικών μυθιστορημάτων της Τριλογίας της Μασσαλίας. Τα αστυνομικά του μυθιστορήματα με έντονα στοιχεία κοινωνικής κριτικής ακολουθούν την παράδοση του γαλλικού κινήματος Νεονουάρ, ενώ ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του μαθητή του Ιταλού συγγραφέα Λεονάρντο Σάσα.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ζαν-Κλωντ Ιζζό γεννήθηκε από γονείς μετανάστες και μεγάλωσε στη Μασσαλία. Ο πατέρας του μετανάστευσε από το Καστέλ Σαν Τζιόρτζιο της επαρχίας Σαλέρνο στην Ιταλία, στη Μασσαλία το 1928. Η μητέρα του γεννήθηκε στη συνοικία Πανιέ της Μασσαλίας από γονείς Ισπανούς μετανάστες. Ο πατέρας του Ιζζό εργαζόταν ως μπάρμαν σε διάφορα κέντρα και η μητέρα του εργαζόταν ως μοδίστρα.

Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας στην Τουλόν έκανε απεργία πείνας ενός μήνα, για την οποία τιμωρήθηκε με μετάθεση στο πειθαρχικό τάγμα στο Τζιμπουτί.

Το 1966 έγινε μέλος του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος. Το 1968 πήρε μέρος στις βουλευτικές εκλογές στη Μασσαλία, μετά τις οποίες προσχώρησε στο Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Έγινε δημοσιογράφος και αργότερα αρχισυντάκτης της κομμουνιστικής εφημερίδας Λα Μαρσεγιέζ.

Το 1970 εκδόθηκε η πρώτη του ποιητική συλλογή, με τίτλο Poèmes à haute voix. Αν και δεν εγκατέλειψε τις πολιτικές του ιδέες, το 1978 έπαψε να ασχολείται ενεργά με την πολιτική και έφυγε από τη Μασσαλία. Τελικά έγινε αρχισυντάκτης του περιοδικού Viva στο Παρίσι, από το οποίο, όμως, αργότερα απολύθηκε λόγω πολιτικής διαφωνίας. [3]

Συνεργάστηκε με διάφορα περιοδικά. Το 1995, μετά από παρότρυνση των συγγραφέων Μισέλ Λε Μπρι και Πατρίκ Ρεϋνάλ εξέδωσε το μυθιστόρημα Total Khéops, το οποίο είχε μεγάλη επιτυχία. Είναι το πρώτο μέρος της Τριλογίας της Μασσαλίας με ήρωα τον Φάμπιο Μοντάλ, το όνομα του οποίου είναι εμπνευσμένο από τον Ιταλό νομπελίστα ποιητή Eουτζένιο Moντάλε.

Πέθανε σε ηλικία 54 ετών από καρκίνο του πνεύμονα.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • (1972) Poèmes à haute voix (P.J. Oswald, Paris)
  • (1972) Terres de feu (P.J. Oswald, Paris)
  • (1974) État de veille (P.J. Oswald, Paris)
  • (1975) Braises, brasiers, brûlures (ποιήματα σε εικονογράφηση E. Damofli)
  • (1975) Paysage de femme (Guy Chambelland)
  • (1976) Le Réel au plus vif (Guy Chambelland)
  • (1978) Clovis Hugues, un rouge du Midi (Jeanne Laffitte, Marseille)
  • (1995) Total Khéops (Gallimard - Série Noire, Paris), ελλ. Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας
  • (1996) Chourmo (Gallimard - Série Noire, Paris) ελλ. Το τσούρμο
  • (1997) Faux Printemps in Vivre Fatigue (Librio, Paris)[4]
  • (1997) Loin de tous rivages (σε εικονογράφηση Jacques Ferrandez) (du Ricochet, Nice)
  • (1997) Les Marins perdus (Flammarion, Paris), ελλ. Οι βατσιμάνηδες της Μασσαλίας
  • (1998) Vivre fatigue (σε εικονογράφηση Joëlle Jolivet) (Librio noir, Paris)
  • (1998) Solea (Gallimard - Série Noire, Paris)
  • (1998) Chien de nuit in Vivre Fatigue (Librio, Paris)[5]
  • (1999) L'Aride des jours (du Ricochet, Nice)
  • (1999) Le Soleil des mourants (Flammarion, Paris) ελλ. Ο ήλιος των μελλοθάνατων
  • (1999) Un temps immobile (Filigrane Éditions, Paris)
  • (2000) Marseille (Ed. Hoëbeke, Paris)

Σενάριο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • (2001) Roger et Fred, τηλεταινία μικρού μήκους σε σενάριο Ζαν-Κλωντ Ιζζό και Πατρίκ Τρινγκάλ (γαλλ. Patrick Tringale)

Κινηματογράφος και τηλεόραση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • (1990) Les matins chagrins σε σκηνοθεσία Ζαν-Πιέρ Γκαλλέπ (γαλλ. Jean-Pierre Gallepe)
  • Fabio Montale, απόδοση της Τριλογίας της Μασσαλίας στην τηλεόραση με τον Αλέν Ντελόν στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η επιλογή του Αλέν Ντελόν προκάλεσε αντιδράσεις στο κοινό και την οικογένεια του Ιζζό, λόγω του ιδεολογικού προσανατολισμού του Ντελόν, που έρχονταν σε αντίθεση με τις ιδέες του Ιζζό.[6]
  • (2002) Total Khéops, απόδοση του Μαύρου τραγουδιού της Μασσαλίας με πρωταγωνιστές τους Ρισάρ Μπορινζέ (γαλλ. Richard Bohringer) και Μαρί Τριτινιάν (γαλλ. Marie Trintignant)
  • (2003) Les Marins perdus, απόδοση των Βατσιμάνηδων της Μασσαλίας σε σκηνοθεσία Κλαίρ Ντεβέρ, με τους Μπερνάρ Ζιροντό (γαλλ. Bernard Giraudeau), Μαρί Τριντινιάν και Ωντρύ Τοτού

Κόμικς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • (2008) Les Marins perdus, σε σχέδιο του Κλεμέν Μπελέν (γαλλ. Clément Belin) (Futuropolis, Paris)

Μεταφράσεις στα Ελληνικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας (Πόλις, Αθήνα 1999)
  • Solea (Πόλις, Αθήνα 2000)
  • Το τσούρμο (Πόλις, Αθήνα 2000)
  • Οι βατσιμάνηδες της Μασσαλίας (Μεταίχμιο, Αθήνα 2001)
  • Έρωτας και θάνατος στη Μασσαλία (Μεταίχμιο, Αθήνα 2002)
  • Ο ήλιος των μελλοθάνατων (Πόλις, Αθήνα 2003)
  • Η τριλογία της Μασσαλίας (Πόλις, Αθήνα 2011), περιλαμβάνει τα μυθιστορήματα Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας, Το τσούρμο και Solea

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 11  Μαΐου 2014.
  2. 2,0 2,1 (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11908352v. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. «Jean-Claude Izzo über Izzo, Marseille, Schreiben und Essen». Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2014. 
  4. «Faux Printemps». Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2014.  Unknown parameter |auteur= ignored (|author= suggested) (βοήθεια)
  5. «Chien de nuit». Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2014.  Unknown parameter |auteur= ignored (|author= suggested) (βοήθεια)
  6. «Alain Delon». Der Spiegel. 25 Δεκεμβρίου 2000. http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-18124725.html. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2014.