Ζίτο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ζίτο

Το 2008
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΖοζέ Έλι ντε Μιράντα
Ημερ. γέννησης8 Αυγούστου 1932
Τόπος γέννησηςΡοζέιρα, Βραζιλία
Ημερ. θανάτου14 Ιουνίου 2015 (82 ετών)
Τόπος θανάτουΣάντος
Ύψος1,79 μ.
ΘέσηΜέσος
Ομάδες νέων
1948–1950Ροζέιρα
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1950–1952Ταμπατέ117(41)
1952–1967Σάντος727(57)
Σύνολο844(98)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1955–1964Εθνική Βραζιλίας46(3)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Ζοζέ Έλι ντε Μιράντα (πορτογαλικά: José Ely de Miranda, 8 Αυγούστου 1932 – 14 Ιουνίου 2015), γνωστός ως Ζίτο (Zito) ήταν Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, μέλος της εθνικής ομάδας της χώρας του που κέρδισε τα Παγκόσμια Κύπελλα του 1958 και του 1962.[1][2]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ζίτο γεννήθηκε στην πολιτεία του Σάο Πάολο και προσχώρησε στη Σάντος το 1952, αφού αγωνίστηκε στην ερασιτεχνική ομάδα της γενέθλιας πόλης του για δύο χρόνια και πέρασε δύο ακόμα χρόνια στην Ταμπατέ. Έκανε το ντεμπούτο του για την Σάντος στις 29 Ιουνίου 1952 σε φιλικό αγώνα με την Μαδουρέιρα.[3]

Καθιερώθηκε γρήγορα στην ομάδα αγωνιζόμενος ως μέσος (συνήθως σε ανασταλτικό ρόλο) και ήταν αρχηγός της από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 μέχρι το τέλος της καριέρας του. Με τη Σάντος κέρδισε 9 τίτλους του Καμπεονάτο Παουλίστα, πέντε Taça Brazil και δύο Κόπα Λιμπερταδόρες.[4] Του έδωσαν το προσωνύμιο Gerente (προπονητής στα πορτογαλικά) από τα μέσα ενημέρωσης κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών του, καθώς βοήθησε τον προπονητή του όταν ήταν εκτός.[1] Παρά την απώλεια των δύο τελευταίων αγώνων του Διηπειρωτικού Κυπέλλου του 1963 λόγω τραυματισμού, ενήργησε ως βοηθός του Λούλα και στις δύο συναντήσεις καθώς η ομάδα του κέρδισε τον δεύτερο τίτλο στη σειρά. Συνολικά με το σύλλογό του αγωνίστηκε σε 727 αγώνες σημειώνοντας 57 τέρματα.[3]

Σε διεθνές επίπεδο, είχε 46 συμμετοχές με την Βραζιλία και σημείωσε τρία τέρματα.[5] Συνεργάστηκε με τον Ντίντι στο κέντρο και ήταν μέλος της ομάδας που κέρδισε τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1958 απέναντι στη Σουηδία. Ξεκίνησε ως αναπληρωματικός τη διοργάνωση αλλά όπως οι Πελέ και Γκαρίντσα ήταν βασικός στο τέλος. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Σοβιετική Ένωση, ενώ έδωσε και μία τελική πάσα (ασίστ) στον τελικό στο Βαβά. Στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1962 με τη Τσεχοσλοβακία (3–1), ο Ζίτο άνοιξε το σκορ για τη Βραζιλία.[4] Συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης.[6]

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση παρέμεινε στη Σάντος ως προπονητής για μικρό χρονικό διάστημα και διετέλεσε αντιπρόεδρος του συλλόγου για τέσσερα χρόνια. Αναγνώρισε το ταλέντο του Νεϊμάρ, υπογράφοντάς τον για το σύλλογο του Σάο Πάολο το 2003 όταν ήταν μόλις 11 ετών.[2][7]

Τίτλοι και διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σάντος

  • Τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο (4) : 1959, 1963, 1964, 1966
  • Καμπεονάτο Παουλίστα (9) : 1955, 1956, 1958, 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1967
  • Taça Brasil (5) : 1961 , 1962 , 1963 , 1964 , 1965
  • Κόπα Λιμπερταδόρες (2)  : 1962 , 1963
  • Διηπειρωτικό Κύπελλο (2) : 1962 , 1963

Βραζιλία

  • Παγκόσμιο Κύπελλο : 1958 , 1962

Ατομικές διακρίσεις

  • Καλύτερη ομάδα Παγκοσμίου Κυπέλλου : 1962
  • World Soccer World XI: 1962

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «Bicampeão do Mundo, Zito completaria 86 anos nesta quarta-feira». Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2020. 
  2. 2,0 2,1 «Ζίτο». Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020. 
  3. 3,0 3,1 «Memória: O eterno capitão Zito vestia, pela última vez, a camisa do Santos FC». Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2020. 
  4. 4,0 4,1 «Zito obituary». Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2020. 
  5. «Brazil - Record International Players». Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2020. 
  6. «FIFA World Cup All Star teams». Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2020. 
  7. «Zito: Two-time Brazilian World Cup-winning midfielder dies at 82». Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2020. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]