Επαρχία Δακίας Μεσογείου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χάρτης των βόρειων Βαλκανίων κατά τον 6ο αιώνα, συμπεριλαμβανομένων της διοίκησις Δακίας και των επαρχιών της

Η Επαρχία Δακίας Μεσογείου ή Εσωτερική Δακία (λατινικά : Dacia Mediterranea ή Dacia Interior) ήταν επαρχία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και αργότερα της πρώιμης Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Η επαρχία κατελάμβανε εδάφη της σημερινής Σερβίας και Βουλγαρίας και συγκεκριμένα στα νότια του Δούναβη και εδάφη της πρώην επαρχίας Άνω Μοισίας[1][2].

Δημιουργήθηκε με τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού τον 3ο αιώνα και την διάσπαση της επαρχίας της Αυρηλιανής Δακίας στην Δακία Μεσόγειο με πρωτεύουσα την Σερδική και την Δακία Παραποτάμιο με πρωτεύουσα την Ραταλία[1][2]. Διοικητικά ανήκε στην επαρχότητα των πραιτωρίων του Ιλλυρικού και την Διοίκηση Δακίας. Η επαρχία αρχικά περιελάμβανε τα εδάφη της Δαρδανίας, και τμήμα της Θράκης, την Σερδική και την Παυταλία[3].

Σημαντικότερες πόλεις της επαρχίας αναφέρονται η Γερμάνια, η Ναισσός, η Ιουστινιανή Πρώτη, η Ρεμεσιάνα, η Βελεμούσντο[4], η Παυταλία[5].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]