Εξίσωση του Ντρέηκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η εξίσωση του Ντρέηκ είναι φυσική εξίσωση που χρησιμοποιείται ως μέσο εκτίμησης για τον αριθμό των πιθανών εξωγήινων πολιτισμών στον Γαλαξία.[1][2] Δημιουργήθηκε το 1961 από τον Αμερικανό αστρονόμο Φρανκ Ντρέηκ με τον σκοπό της προώθησης του διαλόγου για την ύπαρξη εξωγήινων πολιτισμών στα πλαίσια του οργανισμού SETI,[3][4] και αποτελείται από 7 μεταβλητές,[3] όπου ανάλογα με τις τιμές που θα λάβουν το τελικό σύνολο των πιθανών πολιτισμών μπορεί να είναι πολύ υψηλό ή πολύ χαμηλό. Εξακολουθεί να χρησιμοποιείται συστηματικά ως εργαλείο της έρευνας για την ανακάλυψη εξωγήινης ζωής, ενώ η ανάπτυξη της εξίσωσης αποτελεί χρονικό ορόσημο της αστροβιολογίας.[1][5]

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξίσωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η συνολική εξίσωση εκφράζεται ως:

όπου το N είναι ο αριθμός των εξωγήινων πολιτισμών που προκύπτει.

Μεταβλητές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι μεταβλητές της εξίσωσης είναι:[6][7]

  1. R, ο μέσος ρυθμός του σχηματισμού νέων αστέρων στον Γαλαξία,
  2. fp, το ποσοστό των σχηματισμένων αστέρων οι οποίοι διαθέτουν πλανήτες,
  3. ne για τα άστρα που διαθέτουν πλανήτες, ο μέσος αριθμός των πλανητών οι οποίοι πιθανώς μπορούν να υποστηρίξουν ζωή,
  4. fl, το ποσοστό των πλανητών στους οποίους η ζωή αναπτύσσεται επιτυχώς,
  5. fi, το ποσοστό των πλανητών στους οποίους υπάρχει νοήμων ζωή με τον δικό της πολιτισμό,
  6. fc, το ποσοστό των πολιτισμών αυτών οι οποίοι έχουν τις τεχνικές δυνατότητες απομακρυσμένης επικοινωνίας
  7. L, η χρονική διάρκεια κατά την οποία αυτοί οι πολιτισμοί εκπέμπουν ανιχνεύσιμα σήματα.

Εκτιμήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πρώτες 3 παράμετροι λαμβάνουν τιμές οι οποίες προκύπτουν από αστρονομικές παρατηρήσεις, ενώ οι ενδεχόμενες τιμές των τελευταίων 4 παραμέτρων είναι εντελώς θεωρητικές από την στιγμή που δεν έχει ακόμα ανακαλυφθεί εξωγήινη ζωή εκτός του πλανήτη Γη. Οι αρχικές εκτιμήσεις του Ντρέηκ για τις μεταβλητές ήταν R = 1 έτος−1 , fp = 0,2 με 0,5, ne = 1 με 5, fl = 1, fi = 1, fc = 0,1 με 0,2, L = 1.000 με 100.000.000 έτη.[8][9] Βάσει των χαμηλών τιμών, ο αριθμός των εξωγήινων πολιτισμών που προκύπτει είναι 20, ενώ βάσει των υψηλών τιμών 50.000.000.

Οι σύγχρονες τιμές για τις μεταβλητές που μπορούν να μετρηθούν εκτιμώνται ως:

  • R= 1,5 με 3 νέοι αστέρες ανά έτος (βάση της ηλιακής μάζας ανά έτος)[10]
  • fp = 1 πλανήτης ανά αστέρα [11][12]
  • ne = 3 με 5 πλανήτες ανά άστρο που διαθέτει πλανήτες και οι οποίοι μπορούν να υποστηρίξουν ζωή (αν και ο αριθμός αυτός έχει αμφισβητηθεί ως πολύ αισιόδοξος)[13]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Burchell, M.J. (2006). «W(h)ither the Drake equation?». International Journal of Astrobiology 5 (3): 243–250. doi:10.1017/S1473550406003107. Bibcode2006IJAsB...5..243B. http://journals.cambridge.org/action/displayAbstract?fromPage=online&aid=597376&fileId=S1473550406003107. 
  2. Glade, N.; Ballet, P.; Bastien, O. (2012). «A stochastic process approach of the drake equation parameters». International Journal of Astrobiology 11 (2): 103–108. doi:10.1017/S1473550411000413. Bibcode2012IJAsB..11..103G. 
  3. 3,0 3,1 «Chapter 3 — Philosophy: "Solving the Drake Equation». Ask Dr. SETI. SETI League. December 2002. Ανακτήθηκε στις 2013-04-10. 
  4. Drake, N. (30 June 2014). «How my Dad's Equation Sparked the Search for Extraterrestrial Intelligence». National Geographic. Ανακτήθηκε στις 2 October 2016. 
  5. SETI: A celebration of the first 50 years. Keith Cooper. Astronomy Now. 2000
  6. Aguirre, L. (1 July 2008). «The Drake Equation». Nova ScienceNow. PBS. Ανακτήθηκε στις 2010-03-07. 
  7. «What do we need to know about to discover life in space?». SETI Institute. Ανακτήθηκε στις 2013-04-16. 
  8. Drake, F.. Sobel, D. (1992). Is Anyone Out There? The Scientific Search for Extraterrestrial Intelligence. Delta, σελ. 55–62. ISBN 0-385-31122-2. 
  9. Glade, N.; Ballet, P.; Bastien, O. (2012). «A stochastic process approach of the drake equation parameters». International Journal of Astrobiology 11 (2): 103–108. doi:10.1017/S1473550411000413. Bibcode2012IJAsB..11..103G.  Note: This reference has a table of 1961 values, claimed to be taken from Drake & Sobel, but these differ from the book.
  10. Kennicutt, Robert C.; Evans, Neal J. (22 September 2012). «Star Formation in the Milky Way and Nearby Galaxies». Annual Review of Astronomy and Astrophysics 50 (1): 531–608. doi:10.1146/annurev-astro-081811-125610. Bibcode2012ARA&A..50..531K. 
  11. Palmer, J. (11 January 2012). «Exoplanets are around every star, study suggests». BBC. http://www.bbc.co.uk/news/science-environment-16515944. Ανακτήθηκε στις 2012-01-12. 
  12. Cassan, A. (11 January 2012). «One or more bound planets per Milky Way star from microlensing observations». Nature 481 (7380): 167–169. doi:10.1038/nature10684. PMID 22237108. Bibcode2012Natur.481..167C. 
  13. Govert Schilling (November 2011). «The Chance of Finding Aliens: Reevaluating the Drake Equation». astro-tom.com. 

Σχετική βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Morton, Oliver (2002). «A Mirror in the Sky». Στο: Graham Formelo, επιμ. It Must Be Beautiful. Granta Books. ISBN 1-86207-555-7. 
  • Rood, Robert T.. James S. Trefil (1981). Are We Alone? The Possibility of Extraterrestrial Civilizations. New York: Scribner. ISBN 0684178427. 
  • Douglas A. Vakoch, et al.: The Drake equation - estimating the prevalence of extraterrestrial life through the ages. Cambridge University Press, Cambridge 2015, (ISBN 978-1-10-707365-4).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]