Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Γουλιέλμος Γ΄ της Σικελίας»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
Ο '''Γουλιέλμος Γ' ''' (π. 1186 - π. 1198) ήταν βασιλιάς της Σικελίας (1194) από τον [[Οίκος των Ωτβίλ|Οίκο των Ωτβίλ]]. Ήταν υιός του [[Τανκρέδος της Σικελίας|Τανκέδου]] βασιλιά της Σικελίας και της Σίβυλλας της Άτσερα.
==Βιογραφία==
Τον [[Ρογήρος Β΄ της Σικελίας|Ρογήρο Β']] διαδέχθηκε ο υιός του [[Γουλιέλμος Α΄ της Σικελίας|Γουλιέλμος Α']] και αυτόν ο υιός του [[Γουλιέλμος Β΄ της Σικελίας|Γουλιέλμος Β']]. Όταν αυτός απεβίωσε το 1189, έπρεπε να τον διαδεχθεί η κόρη του Ρογήρου Β', η [[Κωνσταντία Ωτβίλ της Σικελίας|Κωνσταντία]]. Αυτή όμως είχε παντρευτεί τον [[Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Ερρίκο ΣΤ']] βασιλιά της Γερμανίας. Ο [[Πάπας Κλήμης Γ΄|πάπας Κλήμης Γ']], ως εχθρός των Χοενστάουφεν, δεν ήθελε να δει τον Ερρίκο ΣΤ' βασιλιά της Σικελίας, έτσι έστεψε τον [[Τανκρέδος της Σικελίας|Τανκρέδο]], νόθο υιό τού [[Ρογήρος Γ΄ της Απουλίας και Καλαβρίας|Ρογήρου Γ']] δούκα της Απουλίας και Καλαβρίας (υιό τού Ρογήρου Β') βασιλιά της Σικελίας. Ο Τανκρέδος έθεσε τον πρωτότοκο υιό του [[Ρογήρος Γ΄ της Σικελίας|Ρογήρο Γ']] συμβασιλιά της Σικελίας το 1192, ο οποίος όμως απεβίωσε το επόμενο έτος. Αμέσως όρισε συμβασιλιά τον δευτερότοκο Γουλιέλμο Γ'· το Φεβρουάριο του 1194 απεβίωσε και ο Τανκρέδος, αφήνοντας τον 4ετή Γουλιέλμο Γ' υπό την αντιβασιλεία της μητέρας του Σίβυλλας. Στέφθηκε στο Παλέρμο από τον [[Πάπας Σελεστίνος Γ΄|πάπα Σελεστίνο Γ']].
[[File:Tnakred syni.jpg|150px|thumb|left|O Γουλιέλμος Γ' και ο αδελφός του Ρογήρος Γ' ακολουθούν τον πατέρα τους Τανκρέδο]]
Τον [[Ρογήρος Β΄ της Σικελίας|Ρογήρο Β']] διαδέχθηκε ο υιός του [[Γουλιέλμος Α΄ της Σικελίας|Γουλιέλμος Α']] και αυτόν ο υιός του [[Γουλιέλμος Β΄ της Σικελίας|Γουλιέλμος Β']]. Όταν αυτός απεβίωσε το 1189, έπρεπε να τον διαδεχθεί η κόρη του Ρογήρου Β', η [[Κωνσταντία Ωτβίλ της Σικελίας|Κωνσταντία]]. Αυτή όμως είχε παντρευτεί τον [[Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Ερρίκο ΣΤ']] βασιλιά της Γερμανίας. Ο [[Πάπας Κλήμης Γ΄|πάπας Κλήμης Γ']], ως εχθρός των Χοενστάουφεν, δεν ήθελε να δει τον Ερρίκο ΣΤ' βασιλιά της Σικελίας, έτσι έστεψε τον [[Τανκρέδος της Σικελίας|Τανκρέδο]], νόθο υιό τού [[Ρογήρος Γ΄ της Απουλίας και Καλαβρίας|Ρογήρου Γ']] δούκα της Απουλίας και Καλαβρίας (υιό τού Ρογήρου Β') βασιλιά της Σικελίας. Ο Τανκρέδος έθεσε τον πρωτότοκο υιό του [[Ρογήρος Γ΄ της Σικελίας|Ρογήρο Γ']] συμβασιλιά της Σικελίας το 1192, ο οποίος όμως απεβίωσε το επόμενο έτος. Αμέσως όρισε συμβασιλιά τον δευτερότοκο Γουλιέλμο Γ'· το Φεβρουάριο του 1194 απεβίωσε και ο Τανκρέδος, αφήνοντας τον 4ετή Γουλιέλμο Γ' υπό την αντιβασιλεία της μητέρας του Σίβυλλας. Στέφθηκε στο Παλέρμο από τον [[Πάπας Σελεστίνος Γ΄|πάπα Σελεστίνο Γ']].
Αλλά ο σύζυγος της Κωνσταντίας, ο Ερρίκος ΣΤ' είχε από καιρό σχεδιάσει να εισβάλλει στο βασίλειο της Σικελίας. Με την απελευθέρωση τού [[Ριχάρδος Α΄ της Αγγλίας|Ριχάρδου Α']] εισέπραξε λύτρα, που τα χρησιμοποίησε για την εκστρατεία. Τον Αύγουστο του 1194 εκστράτευσε εναντίον τού βασιλείου της Σικελίας (που περιελάμβανε και τη Ν. Ιταλία). Η Σίβυλλα δεν μπορούσε να οργανώσει αντίσταση, έτσι ο Ερρίκος ΣΤ' ως τον Οκτώβριο είχε καταλάβει τη Ν. Ιταλία και διαπεραιώθηκε στη Σικελία· το Νοέμβριο κατέλαβε την πρωτεύουσα Παλέρμο. Η Σίβυλλα με το Γουλιέλμο Γ' διέφυγαν ΝΔ της νήσου, στο κάστρο της Καλταμπελότα. Δέχθηκαν τη συμφωνία που τους πρότεινε ο Ερρίκος ΣΤ': ο Γουλιέλμος θα κρατούσε τον παλιό τίτλο του πατέρα του, αυτόν του κόμη του Λέτσε και τον τίτλο του πρίγκιπα του Τάραντος (και τα δύο στην Απουλία) σε αντάλλαγμα της παραχώρησης του τίτλου του βασιλιά. Πράγματι το Δεκέμβριο του 1194 παρέστησαν στη στέψη του Ερρίκου ΣΤ'· η Κωνσταντία είχε μείνει στο Ιέσι, κοντά στην Αγκόνα, καθώς ήταν έτοιμη να γεννήσει τον Φρειδερίκο Β'.
 
Αλλά ο σύζυγος της Κωνσταντίας, ο Ερρίκος ΣΤ' είχε από καιρό σχεδιάσει να εισβάλλει στο βασίλειο της Σικελίας. Με την απελευθέρωση τού [[Ριχάρδος Α΄ της Αγγλίας|Ριχάρδου Α']] εισέπραξε λύτρα, που τα χρησιμοποίησε για την εκστρατεία. Τον Αύγουστο του 1194 εκστράτευσε εναντίον τού βασιλείου της Σικελίας (που περιελάμβανε και τη Ν. Ιταλία). Η Σίβυλλα δεν μπορούσε να οργανώσει αντίσταση, έτσι ο Ερρίκος ΣΤ' ως τον Οκτώβριο είχε καταλάβει τη Ν. Ιταλία και διαπεραιώθηκε στη Σικελία· το Νοέμβριο κατέλαβε την πρωτεύουσα Παλέρμο. Η Σίβυλλα με το Γουλιέλμο Γ' διέφυγαν ΝΔ της νήσου, στο κάστρο της Καλταμπελότα. Δέχθηκαν τη συμφωνία που τους πρότεινε ο Ερρίκος ΣΤ': ο Γουλιέλμος θα κρατούσε τον παλιό τίτλο του πατέρα του, αυτόν του κόμη του Λέτσε και τον τίτλο του πρίγκιπα του Τάραντος (και τα δύο στην Απουλία) σε αντάλλαγμα της παραχώρησης του τίτλου του βασιλιά. Πράγματι το Δεκέμβριο του 1194 παρέστησαν στη στέψη του Ερρίκου ΣΤ'· η Κωνσταντία είχε μείνει στο Ιέσι, κοντά στην Αγκόνα, καθώς ήταν έτοιμη να γεννήσει τον Φρειδερίκο Β'.
Ωστόσο, τέσσερις ημέρες μετά, ο Ερρίκος ΣΤ' ανακάλυψε μια υποτιθέμενη συνωμοσία εναντίον του και για τιμωρία έστειλε τις πιο σημαντικές Ιταλο-Νορμανδικές προσωπικότητες, μαζί με τον Γουλιέλμο Γ' και την οικογένειά του, σε φυλακή στη Γερμανία. Η μητέρα του και οι αδελφές του τελικά ελευθερώθηκαν και έζησαν σε αφάνεια στη Γαλλία. Ο Γουλιέλμος Γ' τυφλώθηκε και ευνουχίσθηκε<ref>ώστε να μη μπορεί ο τιμωρηθείς να διεκδικήσει τη βασιλεία· μια πρακτική που συνηθιζόταν στην Κωνσταντινούπολη και ήταν οικεία στη Ν. Ιταλία, η οποία είχε πρόσφατα αποσπασθεί από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.</ref>. Μια πηγή αναφέρει ότι απεβίωσε στη φυλακή, άλλη ότι ελευθερώθηκε και έγινε μοναχός. Κατά μια εκδοχή επέστρεψε στη Σικελία με το ψευδώνυμο Τανκρέδος Παλαμάρα· ο Φρειδερίκος Β' τον ανακάλυψε στη Μεσίνα και τον εκτέλεσε. Από επιστολές του πάπα Σελεστίνου Γ' φαίνεται ότι ο Γουλιέλμος Γ' απεβίωσε το 1198.
[[File:William III of Sicily 15.jpg|thumb|left|150px|Ο Γουλιέλμος Γ' τυφλώνεται και ευνουχίζεται από τους Γερμανούς του Ερρίκου ΣΤ']]
Ωστόσο, τέσσερις ημέρες μετά, ο Ερρίκος ΣΤ' ανακάλυψε μια υποτιθέμενη συνωμοσία εναντίον του και για τιμωρία έστειλε τις πιο σημαντικές Ιταλο-Νορμανδικές προσωπικότητες, μαζί με τον Γουλιέλμο Γ' και την οικογένειά του, σε φυλακή στη Γερμανία. Η μητέρα του και οι αδελφές του τελικά ελευθερώθηκαν και έζησαν σε αφάνεια στη Γαλλία. Ο Γουλιέλμος Γ' τυφλώθηκε και ευνουχίσθηκε<ref>ώστε να μη μπορεί ο τιμωρηθείς να διεκδικήσει τη βασιλεία· μια πρακτική που συνηθιζόταν στην Κωνσταντινούπολη και ήταν οικεία στη Ν. Ιταλία, η οποία είχε πρόσφατα αποσπασθεί από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.</ref>. Μια πηγή αναφέρει ότι απεβίωσε στη φυλακή, άλλη ότι ελευθερώθηκε και έγινε μοναχός. Κατά μια εκδοχή επέστρεψε στη Σικελία με το ψευδώνυμο Τανκρέδος Παλαμάρα· ο Φρειδερίκος Β' τον ανακάλυψε στη Μεσίνα και τον εκτέλεσε. Από επιστολές του πάπα Σελεστίνου Γ' φαίνεται ότι ο Γουλιέλμος Γ' απεβίωσε το 1198.
Κληρονόμος του έγινε η μικρότερη αδελφή του Μαρία/Ελβίρα Ωρβίλ. Παντρεύτηκε τον [[Βαλτέρ Γ΄ του Μπριέν]], που διεκδίκησε τον τίτλο του βασιλιά της Σικελίας, του πρίγκιπα του Τάραντος και του κόμη του Λέτσε στο όνομα της συζύγου του, από τον Φρειδερίκο Β'. Υποστηρίχθηκε από τον πάπα και αρκετούς ευγενείς (μεταξύ των οποίων και ο [[Φραγκίσκος της Ασσίζης]]). Κατέλαβε τμήματα της Απουλίας, αλλά τελικά νικήθηκε από το στρατό του Φρειδερίκου Β' και απεβίωσε στη φυλακή. Ο υιός του [[Βαλτέρ Δ΄ του Μπριέν|Βαλτέρ Δ']] κόμης του Μπριέν, που διεκδίκησε τους τίτλους της μητέρας του, πήγε στους Αγίους Τόπους και έγινε κόμης της Ιόππης (Γιάφας) και της Ασκαλώνος.
 
Κληρονόμος του έγινε η μικρότερη αδελφή του Μαρία/Ελβίρα ΩρβίλΩτβίλ. Παντρεύτηκε τον [[Βαλτέρ Γ΄ του Μπριέν]], που διεκδίκησε τον τίτλο του βασιλιά της Σικελίας, του πρίγκιπα του Τάραντος και του κόμη του Λέτσε στο όνομα της συζύγου του, από τον Φρειδερίκο Β'. Υποστηρίχθηκε από τον πάπα και αρκετούς ευγενείς (μεταξύ των οποίων και ο [[Φραγκίσκος της Ασσίζης]]). Κατέλαβε τμήματα της Απουλίας, αλλά τελικά νικήθηκε από το στρατό του Φρειδερίκου Β' και απεβίωσε στη φυλακή. Ο υιός του [[Βαλτέρ Δ΄ του Μπριέν|Βαλτέρ Δ']] κόμης του Μπριέν, που διεκδίκησε τους τίτλους της μητέρας του, πήγε στους Αγίους Τόπους και έγινε κόμης της Ιόππης (Γιάφας) και της Ασκαλώνος.
==Πηγές==
{{ενσωμάτωση κειμένου|en|William III of Sicily}}
84.544

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης