Εθνικό Πάρκο Πιενίνι (Σλοβακία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 49°24′0″N 20°27′25″E / 49.40000°N 20.45694°E / 49.40000; 20.45694

Εθνικό Πάρκο Πιενίνι
Dunajec and Lesnica.jpg
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Εθνικό Πάρκο Πιενίνι
49°24′0″N 20°27′25″E
ΧώραΣλοβακία
Διοικητική υπαγωγήKežmarok District
Χαρακτηρισμός16  Ιανουαρίου 1967
Κατηγορία πρ. περιοχήςΔΕΠΦ κατηγορία 2: Εθνικό Πάρκο
Έκταση37,5 km²
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το Εθνικό Πάρκο Πιενίνι (σλοβακικά: Pieninský národný park) είναι εθνικό δρυμός στη βόρεια Σλοβακία. Το πάρκο βρίσκεται στα ανατολικά Όρη Πιενίνι, στα σύνορα με την Πολωνία. Είναι το μικρότερο εθνικό πάρκο στη Σλοβακία με έκταση 37,49 χλμ²[1] και νεκρή ζώνη ασφαλείας 224,44 χλμ². Το πάρκο βρίσκεται στις σλοβακικές πόλεις Κεζμαρόκ και Στάρα Λουμποβνά, στο Κράι Πρεσόβ.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η περιοχή Ζαμαγκούριε είχε ήδη δηλωθεί ως προστατευόμενη περιοχή το 1932, καθιστώντας την το πρώτο προστατευόμενο διεθνές φυσικό πάρκο στην Ευρώπη. Στην πολωνική είχε την ονομασία Pieniński Park Narodowy, ενώ το σλοβακικό τμήμα των Πιενίνι ήταν εθνικό καταφύγιο φύσης. Το ίδιο το Εθνικό Πάρκο ιδρύθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1967, το οποίο το καθιστά το δεύτερο παλαιότερο εθνικό πάρκο στη Σλοβακία,[1] μετά το Εθνικό Πάρκο Τάτρα.[2] Με την πράξη του Κοινοβουλίου της Σλοβακίας του 1994 σχετικά με την προστασία της φύσης και του τοπίου, το όνομα του πάρκου άλλαξε σε Εθνικό Πάρκο Πιενίνι. Τα σύνορά του προσαρμόστηκαν το 1997.

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πάρκο βρίσκεται στη βορειοανατολική Σλοβακία. Καλύπτει τα ανατολικά Πιενίνι στα σύνορα με την Πολωνία. Τα Πιενίνι καλύπτουν συνολικά έκταση μεγαλύτερη από 100 χλμ2. Το ανατολικό τμήμα του βρίσκεται στο έδαφος της Σλοβακίας, ενώ το δυτικό μισό ανήκει στην Πολωνία. Η κοιλάδα του ποταμού Ντουνάγιετς σηματοδοτεί τα σύνορα μεταξύ Σλοβακίας και Πολωνίας. Τα Πιενίνι δεν είναι ιδιαίτερα ψηλά, ειδικά στο δυτικό τμήμα της περιοχής, αν και αυτό είναι κάπως συγκεκαλυμμένο από την ακραία ανατομία του τοπίου, ειδικά γύρω από το φαράγγι του ποταμού Ντουνάγιετς. Κατά μήκος αυτού του φαραγγιού, το υψηλότερο σημείο από την πλευρά της Σλοβακίας είναι το βουνό Χολίτσα στα 828 μέτρα. Το υψηλότερο σημείο του εθνικού πάρκου είναι το Βισόκε στα 1050 μέτρα. Το Βισόκε Σκάλκι βρίσκεται στη οροσειρά Ελάσσονος Πιενίνι, η οποία σχηματίζει μια συνοριακή κορυφογραμμή μεταξύ Σλοβακίας και Πολωνίας, που αποτελείται από πολλά μικρότερα βράχια. Στα νότια και νοτιοδυτικά, που συνορεύουν με το Εθνικό Πάρκο Τάτρα, η προστατευτική ζώνη φτάνει στη λεκάνη Ποπράντσκα και στο χαντάκι Ζντιάρσκα.[1]

Γεωλογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το γεωλογικό θεμέλιο του εδάφους του εθνικού πάρκου Πιενίνι αποτελείται από δύο βασικές δομές. Το δυτικό τμήμα της οροσειράς Πιενίνι αποτελείται από μια πολύπλοκη αλυσίδα από τραχιά βουνά μέσω των οποίων ο ποταμός Ντουνάγιετς «κόβει» ένα βραχώδες φαράγγι. Κοντά στο σημείο όπου ο ποταμός Ντουνάγιετς φεύγει από τη Σλοβακία, το ρέμα Λεσνίτσκι ρέει στο φαράγγι από τη δεξιά πλευρά. Το χάσμα του ρέματος Πριέλομ Λεσνιτσκέχο χαράζει το δρόμο του μέσα από τους σκληρούς ασβεστολιθικούς βράχους. Πρόκειται για ένα φαράγγι βάθους σχεδόν 300 μέτρων, συμπιεσμένο ανάμεσα σε κάθετους γκρίζους ασβεστολιθικούς βράχους. Πάνω από το φαράγγι, η κοιλάδα του ρέματος Λεσνίτσκι είναι ευρύτερη και ωοειδής.[1]

Χλωρίδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Εθνικό Πάρκο Πιενίνι χαρακτηρίζεται από την κατανομή της βλάστησης σε διάφορα υψομετρικά επίπεδα βλάστησης. Η φύση ολόκληρης της περιοχής Ζαμαγκούριε έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό από τους ανθρώπους, π.χ. οι λεκάνες έχουν αποψιλωθεί. Πριν από την αποψίλωση των δασών, οι λεκάνες και τα ρέματα καλύπτονταν από δάση οξιάς, τα οποία δεν αναπτύσσονται πλέον στα Τάτρα με μια μικρή εξαίρεση από το έργο αναδάσωσης «Belianske Tatry». Το πάρκο είναι πλούσιο σε σπάνιες ποικιλίες φυτών, συμπεριλαμβανομένων ενδημικών και υποειδών.[1]

Πανίδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το εθνικό πάρκο φιλοξενεί θηλαστικά όπως η καφέ αρκούδα, ο λύκος, ο λύγκας, το αγριόγιδο, η βίδρα του ποταμού και η αλπική μαρμότα. Στα πετρώδη βράχια, οι αετοί φωλιάζουν σε απρόσιτα σημεία και αρκετοί λευκοπελαργοί φωλιάζουν στην περιοχή του εθνικού πάρκου.[1]

Τουρισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το εθνικό πάρκο είναι γνωστό για το φυσικό του περιβάλλον, όπως το φαράγγι του ποταμού Ντουνάγιετς, το οποίο είναι μια περιοχή για ράφτινγκ και πεζοπορία. Το πάρκο προσφέρει παραδοσιακή λαογραφία και αρχιτεκτονική, ειδικά το χωριό Τσερβένι Κλάστορ με το Μουσείο Εθνικού Πολιτισμού. 

Εικόνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κέντρο πληροφοριών του Εθνικού Πάρκου Πιενίνι δίπλα στον ξενώνα Chata Pieniny.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Λατσικά, Γιαν· Οντρέικα, Κλίμεντ (2009). Κολάρ, Ντάνιελ, επιμ. National Parks. Μπρατισλάβα: DAJAMA. σελίδες 26–33. ISBN 978-80-89226-28-3. 
  2. Λατσικά, Γιαν· Οντρέικα, Κλίμεντ (2009). Κολάρ, Ντάνιελ, επιμ. National Parks. Μπρατισλάβα: DAJAMA. σελ. 8. ISBN 978-80-89226-28-3.