Δυναστεία Τανγκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η δυναστεία των Τανγκ
Δυναστείες της Κίνας
Δυναστεία Χσιά
Δυναστεία Σανγκ
Δυναστεία Τσόου
Δυναστεία Τσιν
Δυναστεία Χαν
Δυναστεία Τζιν
Δυναστεία Σουί
Δυναστεία Τανγκ
Δυναστεία Σονγκ
Δυναστεία Λιάο
Δυναστεία Γιουάν
Δυναστεία Μινγκ
Δυναστεία Τσινγκ

Η δυναστεία των Τανγκ (18 Ιουνίου 618 - 4 Ιουνίου 907) ήταν μια αυτοκρατορική δυναστεία της Κίνας, που διαδέκτηκε την Δυναστεία Σούι και ακολουθείται από την περίοδο των πέντε δυναστειών και των δέκα βασίλειων. Ιδρύθηκε από την οικογένεια Λι (李), η οποία κατέλαβε την εξουσία κατά τη διάρκεια της παρακμής και κατάρρευσης της Αυτοκρατορίας των Σούι. Η δυναστεία διακόπηκε για λίγο από τη δεύτερη δυναστεία Ζου (8 Οκτωβρίου, 690-3 Μαρτίου, 705), όταν η αυτοκράτειρα Γου Ζετιάν κατέλαβε το θρόνο, να γίνει η πρώτη και μοναδική αυτοκράτειρα στη Κίνα που βασίλευσε.

Η δυναστεία των Τανγκ, με πρωτεύουσα το Τσανγκ-αν (σημερινή Ξιάν), η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στον κόσμο εκείνη την περίοδο, θεωρείται γενικά ως ένα μέγιστο στο κινέζικο πολιτισμό - ίσο ή ξεπερνά εκείνο της Δυναστεία Χαν - μια χρυσή εποχή του πολιτισμού. Η έκτασή της, που αποκτήθηκε μέσω των στρατιωτικών εκστρατειών των πρώτων αυτοκρατόρων της, ήταν μεγαλύτερη από εκείνη των Χαν και συναγωνίστηκε αυτή της τελευταίας δυναστείας Γιουάν και Τσινγκ. Σε δύο απογραφές του 7ου και 8ου αιώνα, τα αρχεία των Τανγκ υπολόγισε τον πληθυσμό από τον αριθμό των εγγεγραμμένων νοικοκυριών σε περίπου 50 εκατομμύρια άτομα. Όμως, ακόμη και όταν η κεντρική κυβέρνηση ήταν έτοιμη να καταρρεύσει και δεν ήταν σε θέση να καταρτίσουν μια ακριβή απογραφή του πληθυσμού τον 9ο αιώνα, εκτιμάται ότι ο πληθυσμός είχε αυξηθεί από τότε σε περίπου 80 εκατομμύρια άτομα. Με βάση τον πληθυσμό της, η δυναστεία ήταν σε θέση να αυξήσει τους επαγγελματίες στρατιώτες και επιστρατεύεται στρατιές των εκατοντάδων χιλιάδων στρατιωτών να υποστηρίξουν την άμυνα ενάντια σε νομαδικές δυνάμεις κυριαρχούσαν στην εσωτερική Ασία (κυρίως τα διάφορα Τουρκικά φύλα, όπως οι Ουιγούροι, που έκαναν εκείνη την περίοδο την εμφάνισή τους στην περιοχή) και τις προσοδοφόρες εμπορικές διαδρομές κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού, χωρίς όμως να λείπει από τις στρατηγικές τους και η διπλωματία. Μέχρι την μαζική εξέγερση υπό τον στρατηγό Αν Λουσάν κατά του αυτοκράτορα Σιουάν-τσονγκ, από το 755 έως το 763, η Κίνα συνέχιζε να επεκτείνεται. Διάφορα βασίλεια πλήρωναν φόρο υποτέλειας στο δικαστήριο των Τανγκ, ενώ οι Τανγκ, επίσης, κατακτήσαν πολλές περιοχές που ελέγχονταν έμμεσα μέσω ενός συστήματος προτεκτοράτων. Η εξέγερση του Αν Λουσάν σταμάτησε την τάση αυτή αλλά ταυτόχρονα έδωσε νέα ώθηση στην οικονομία, κυρίως των πιο απομακρυσμένων περιοχών, καθώς ελάττωσε τον έλεγχο της κεντρικής εξουσίας πάνω στο εμπόριο.

Εκτός από την πολιτική ηγεμονία, οι Τανγκ επίσης έχουν ασκήσει μια ισχυρή πολιτιστική επιρροή στα γειτονικά κράτη, όπως στην Κορέα, την Ιαπωνία και το Βιετνάμ. Παράλληλα όμως, δέχθηκε με άνεση τις ξενικές επιρροές που κατέφθαναν μέσω των εμπορικών συναλλαγών με τους γείτονές της, κυρίως πάνω στις τέχνες όπως η μουσική. Χαρακτηριστικό επίσης υπήρξε η διείσδυση όλο και περισσότερο του Βουδισμού στην καθημερινή ζωή των πολιτών, παρά τις προσπάθειες κάποιων αυτοκρατόρων της περιόδου να τον καταστείλουν με την βία, όπως τα μέτρα του 843 όταν η αυλή κατάργησε όλα τα βουδιστικά μοναστικά τάγματα, κατεδαφίζοντας μεγάλο αριθμό ναών και μοναστηριών. Προς το τέλος της περιόδου των Τανγκ και τα πρώτα χρόνια που ακολούθησαν, περίοδος η οποία συνοδεύτηκε από παρακμή της κοινωνίας και έλλειψη ελέγχου από το κράτος, οδήγησε στην επανάκαμψη του κομφουκιανισμού αλλά και την ανάπτυξη μιας πιο ισχυρής σε πολιτικές κρίσεις κοινωνίας, κάτι που επέτρεψε την οικονομική ανάπτυξη κατά την περίοδο της δυναστείας των Σονγκ.