Δομιτία Καλβίλα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δομιτία Καλβίλα
Domitia Lucilla Minor.jpg
Γενικές πληροφορίες
ΓέννησηΔεκαετία του 100
Θάνατος2ος αιώνας[1]
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταεπιχειρηματίας
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜάρκος Άννιος Βήρος (πατέρας του Μάρκου Αυρηλίου)
ΤέκναΜάρκος Αυρήλιος
Αννία Κορνιφικία Φαυστίνα
ΓονείςPublius Calvisius Tullus Ruso και Domitia Lucilla Major
ΟικογένειαΔυναστεία των Αντωνίνων

Η Δομιτία Καλβίλα, λατιν.: Domitia Calvilla, επίσης γνωστή ως Δομιτία Λουκίλα η Νεότερη (απεβ. 155–161), ήταν μία ευγενής Ρωμαία, που έζησε τον 2ο αι. Έγινε η μητέρα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Καταγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Λουκίλα ήταν κόρη του Πούμπλιου Καλβίσιου Τούλου Ρούσο, πατρικίου και της Δομιτίας Λουκίλας της Πρεσβύτερης (Domitia Lucilla Major), κόρης του Λεύκιου Κατίλιου Σεβήρου ήταν δύο φορές ύπατος και Έπαρχος της πόλης. [2]. Ήταν ανιψιά του Γναίου Δομίτιου Λουκανού. Ο πατέρας της Λουκίλας υπηρέτησε ως ύπατος το 109 μ.Χ. και ακόμη μία φορά, όμως δεν γνωρίζουμε το έτος της 2ης υπατείας του. [3] [4]

Η Λουκίλλα μέσω της μητέρας της είχε κληρονομήσει μία μεγάλη περιουσία, η οποία περιλάμβανε ένα εργοστάσιο πλακιδίων και πλίνθων κοντά στη Ρώμη, κοντά στον ποταμό Τίβερη. Το εργοστάσιο παρείχε πλίνθους σε μερικά από τα πιο διάσημα μνημεία της Ρώμης, όπως το Κολοσσαίο, το Πάνθεον και την Αγορά του Τραϊανού, και εξήγαγε πλίνθους στη Γαλλία, την Ισπανία, τη Βόρεια Αφρική και όλη τη Μεσόγειο. [5] Το εργοστάσιο, ή μέρος αυτού, έχει ανασκαφεί στο Μπομάρτσo, 40 μίλια βόρεια της Ρώμης.

Γάμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Λουκίλα παντρεύτηκε τον Mάρκο Άννιο Βήρο τον Νεότερο, πραίτωρα, που προερχόταν από μία πλούσια συγκλητική οικογένεια, μέλος της δυναστείας των Αντωνίνων: [6] αδελφή του Βέρου ήταν η Φαυστίνα η Πρεσβύτερη, σύζυγος του Αντωνίνου Πίου. Η μητέρα του Βήρου, η Ρουπιλία, ήταν εξαδέλφη της Βιβίας Σαβίνας, συζύγου του Αδριανού και η εκ μητρός γιαγιά ήταν η Σαλονία Ματιδία, ανιψιά του Tραϊανού. Με τον Βήρο είχε δύο παιδιά, τον Mάρκο Αυρήλιο (γενν. 26 Απριλίου 121) μέλλοντα Ρωμαίο Αυτοκράτορα και την Aννία Κορνιφικία Φαυστίνα (122/123 - μεταξύ 152 και 158).

Χηρεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 124 ο σύζυγός της απεβίωσε. Τα παιδιά της τα μεγάλωσε μόνη της και υιοθετήθηκαν από τον πεθερό της Μάρκο Άννιο Βήρο τον Πρεσβύτερο. Ο Μάρκος Αυρήλιος θα κληρονομήσει αργότερα το εργοστάσιο πλακιδίων και πλίνθων.

Στην οικία της Λουκίλας καλλιεργήθηκε ο Δίδιος Ιουλιανός μέλλοντας Αυτοκράτορας και μέσω της υποστήριξής της κατάφερε να ξεκινήσει τη νομική του σταδιοδρομία. Η Λουκίλα ήταν κυρία σημαντικού πλούτου και επιρροής. Στο έργο Τα εις εαυτόν (Διαλογισμοί), ο Μάρκος Αυρήλιος την περιγράφει ως «ευσεβή και γενναιόδωρη», που έζησε μία απλή ζωή (1.3n). Πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζώντας με τον Αυτοκράτορα γιο της στη Ρώμη.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παντρεύτηκε τον Μάρκο Άννιο Βήρο τον Νεότερο, πραίτορα, και είχε τέκνα:

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφικές αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
  2. Geoffrey William Adams (2013). Marcus Aurelius in the Historia Augusta and Beyond. Rowman & Littlefield. σελίδες 57–. ISBN 978-0-7391-7638-2. 
  3. Jo-Ann Shelton (2013). The Women of Pliny's Letters. Routledge. σελίδες 291–. ISBN 978-0-415-37428-6. 
  4. Jacqueline M. Carlon (22 Ιουνίου 2009). Pliny's Women: Constructing Virtue and Creating Identity in the Roman World. Cambridge University Press. σελίδες 135–. ISBN 978-0-521-76132-1. 
  5. Annelise Freisenbruch (9 Νοεμβρίου 2010). Caesars' Wives: Sex, Power, and Politics in the Roman Empire. Simon and Schuster. σελίδες 171–. ISBN 978-1-4165-8357-8. 
  6. Frank McLynn (20 Ιουλίου 2010). Marcus Aurelius: A Life. Da Capo Press. σελίδες 14–. ISBN 978-0-306-81916-2. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]