Διονύσιος Πετράκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Διονύσιος Πετράκης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση18ος αιώνας
Αθήνα
Θάνατος19ος αιώνας
Αθήνα
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμοναχός
πολιτικός
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαηγούμενος
πληρεξούσιος

Ο Διονύσιος Πετράκης ήταν Έλληνας αγωνιστής, μοναχός και πολιτικός της επανάστασης του 1821 από την Αθήνα.

Ο Διονύσιος καταγόταν από γνωστή οικογένεια ιερωμένων των Αθηνών, την Οικογένεια Πετράκη[1]. Προεπαναστατικά αλλά και την περίοδο της επανάστασης ήταν Ηγούμενος της Μονής Πετράκη σαν Διονύσιος Β΄[2]. Σαν ηγούμενος πήγε το 1795 στην Κωνσταντινούπολη, με συνοδεία του τους προκρίτους της πόλης, και κατάφερε να χαρακτηριστεί η Μονή βακούφι, έτσι γλίτωνε την βαριά φορολογία, και να απομακρύνουν τον διοικητή Αλή Χασεκλή που καταδυνάστευε την πόλη[1]. Επίσης καθιερώθηκε επί ηγουμενίας η μονή να πληρώνει τον μισθό του σχολάρχη της Σχολής Ντέκα που ανέλαβε υπό την εποπτεία της[1][3][4]. Διάδοχος του ηγούμενος στην Μονή ήταν ο αδελφός του Παρθένιος[3].

Το 1821 συμμετείχε στην Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου ως παραστάτης Αθηνών[5], όπου κι εκλέγηκε για το Βουλευτικό του 1822. Το 1822 υπογράφει μαζί με άλλους την συνθήκη της παράδοσης της Ακρόπολης[6][7] και έπειτα εκλέγεται έφορος της πόλεως Αθηνών και διορίζεται έφορος της Αστυνομίας[8].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]