Διοικητικές διαιρέσεις της Ελλάδας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ονομάζεται η διαίρεση του ελληνικού κράτους σε διοικητικές ενότητες όπως οι νομοί, οι επαρχίες και οι περιφέρειες.

Η πρώτη διοικητική διαίρεση έγινε από τον Καποδίστρια το 1828.

Παρακάτω ακολουθεί μερικός κατάλογος των διοικητικών διαιρέσεων[1]:

Το 1864 προσαρτήθηκαν στην Ελλάδα τα Επτάνησα και στις 8 Δεκεμβρίου 1864 διαιρέθηκαν σε 4 νομούς, αλλά μετά από δυο χρόνια, με τον νόμο ΡΜΓ΄ του 1866, και άλλα δυο, με τον ΣΡΞ΄ του 1868, τα Κύθηρα υπήχθηκαν στον νομό Αργολίδος και τα Επτάνησα χωρίστηκαν σε τρεις νομούς, Κέρκυρας, Κεφαλληνίας και Ζακύνθου.[2]

Στη συνέχεια ακολούθησαν αποφάσεις και νόμοι (για παράδειγμα το 1912 για αναγνώριση κοινοτήτων[5][6] και το 1914[7]) που υλοποίησαν και οργάνωσαν τη διοικητική διαίρεση, λαμβάνοντας υπόψη και τις εδαφικές αλλαγές της Ελλάδας. Το 1920-1928 η Ελλάδα είχε 35 νομούς[8]

  • Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1971· 7 περιφερειακές διοικήσεις και αύξηση των νομαρχιών από 52 σε 56, 4 νέες στο νομό Αττικής. Το 1986 οριοθετούνται και δημιουργούνται οι περιφέρειες με το νόμο 1622/1986, όχι ως ΟΤΑ.

Οι πιο πρόσφατες διοικητικές διαιρέσεις:

  • Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1997· διοικητική μεταρρύθμιση που έγινε το 1997 με το σχέδιο «Καποδίστριας», με κύρια αλλαγή τη συγχώνευση των 441 δήμων και των 5382 κοινοτήτων αλλά και την κατάργηση των 147 επαρχιών. Εν συντομία: 900 δήμοι, 133 κοινότητες και 57 Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις. Το 2006 με τον νόμο 3448/2006 διενεργούνται κάποιες τροποποιήσεις.
  • Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 2011· διοικητική μεταρρύθμιση που έγινε το 2010 με το σχέδιο «Καλλικράτης». Ίσχυσε από την 1/1/2011 και είχε ως αποτέλεσμα παραπέρα μείωση του συνολικού αριθμού των δήμων: η χώρα διαιρείται πλέον σε επτά αποκεντρωμένες διοικήσεις, δεκατρείς περιφέρειες και 325 δήμους. Το 2014 με το νόμο 4257/2014 γίνονται επείγουσες τροποποιήσεις.
  • Πρόγραμμα Κλεισθένης Ι· διοικητική μεταρρύθμιση και λοιπές πού ψηφίστηκαν το 2018 και θα πραγματοποιηθούν το 2020. Θα ισχύσουν από την 1/1/2020 και θα έχουν ως αποτέλεσμα την κατηγοριοποίηση των δήμων, την επαναφορά των κοινοτήτων, την αποσύνδεση της εποπτείας των ΟΤΑ από τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις κ.α.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Τρύφων Ε. Ευαγγελίδης (1894). Ιστορία του Όθωνος, Βασιλέως της Ελλάδος (1832-1862). έκδοση 2η, Αθήνα: Αριστείδης Γ. Γαλανός, σελ. 341. http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/c/3/a/metadata-01-0001100.tkl. 
  2. Τρύφωνος Ε. Ευαγγελίδου (1898). Τα μετά τον Όθωνα : ήτοι ιστορία της μεσοβασιλείας και της βασιλείας Γεωργίου του Α'. (1862-1898). Εν Αθήναις: Εκδοτικόν Κατάστημα Γεωργίου Δ. Φέξη, σελ. 105. http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/6/6/8/metadata-01-0000333.tkl. 
  3. «Φ.Ε.Κ. A΄ 282/1909». Εθνικό Τυπογραφείο. Ανακτήθηκε στις 2011-01-23. 
  4. «Φ.Ε.Κ. A΄ 58/1912». Εθνικό Τυπογραφείο. Ανακτήθηκε στις 2011-01-23. 
  5. «Φ.Ε.Κ. A΄ 261/1912 (αναγνώριση δήμων και κοινοτήτων Κυκλάδων και άλλων νομών)». Εθνικό Τυπογραφείο. Ανακτήθηκε στις 2011-01-23. 
  6. «Φ.Ε.Κ. A΄ 262/1912, αναγνώριση δήμων και κοινοτήτων Αττικής και άλλων νομών». Εθνικό Τυπογραφείο. Ανακτήθηκε στις 2011-01-23. 
  7. Φ.Ε.Κ. A΄ 35/1914
  8. «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια». Παύλος Δρανδάκης. 1927. σελίδες 225 (ψηφ. σελίδα 250). Ανακτήθηκε στις 2011-01-23. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, "Η αυτοδιοίκηση στο ελληνικό κράτος" στο Ανδρέας Τσιλίρας (επιμέλεια), Δημοτικές εκλογές στην Πάτρα, Εκδόσεις Πελοπόννησος, Πάτρα 2014, σελ. 47-60 (ISBN 978-960-88372-9-4)
  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010, σελ. 20-26 (κεφάλαιο: "Η διοίκηση και η αυτοδιοίκηση στο ελληνικό κράτος")
  • Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς, Ιστορικό διάγραμμα των Δήμων και Κοινοτήτων της Ελλάδας 1833-1912: Σχηματισμός-Σύσταση-Εξέλιξη-Πληθυσμός-Εμβλήματα, Υπουργείο Εσωτερικών-Τ.Ε.Δ.Κ.Α., Αθήνα 1993
  • Μιχαήλ Γ. Χουλιαράκης, Γεωγραφική, διοικητική και πληθυσμιακή εξέλιξις της Ελλάδος, 1821-1971, εκδ. Ε.Κ.Κ.Ε., Αθήνα 1973-1976