Γουέλφος της Καρινθίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γουέλφος της Καρινθίας
Wgt Stifterbüchlein 23r.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 11ος αιώνας
Θάνατος 13  Νοεμβρίου 1055
d:Q2175185
Τόπος ταφής Weingarten Abbey
Χώρα πολιτογράφησης Αυστρία
Θρησκεία Καθολικισμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αριστοκράτης
Οικογένεια
Γονείς Γουέλφος Β΄ της Σουαβίας και Ίμιτσα του Λουξεμβούργου
Αδέλφια Kunigunde of Altdorf
Οικογένεια Οίκος των Γουέλφων
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα duke of Carinthia (1047–1055)
March of Verona (1047–1055)

Ο Γουέλφος (Γ΄), γερμ. Welf III (απεβ. 13 Νοεμβρίου 1055) από τον Οίκο των Παλαιών Γουέλφων ήταν δούκας της Καρινθίας & μάργραβος της Βερόνας (1047-1055) και ο τελευταίος άρρην του Οίκου του. Είναι ο τρίτος με το όνομα αυτό στους Παλαιούς Γουέλφους.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο μόνος γιος του Γουέλφου Β΄ κόμη της Σουαβίας και της Ίμιτσα των Αρντέν, κόρης του Φρειδερίκου κόμη του Μόζελγκαου. Ο Φρειδερίκος είχε αδελφή την Κουνιγκούντα, σύζυγο του Ερρίκου Β΄ των Οθωνιδών της Γερμανίας.

Το 1030 διαδέχθηκε το πατέρα του ως κόμης της Σουαβίας και στις κτήσεις του στη Βαυαρία. Η θεία του Ρίχιλντ του Άλτντορφ (αδελφή του πατέρα του), χήρα και κληρονόμος του Άνταλμπερτ Β΄ κόμη του Έμπερσμπερκ, του μεταβίβασε την κομητεία το 1045. Το 1039 απεβίωσε ο Κορράδος Β΄ των Σαλίων δούκας της Καρινθίας και το δουκάτο περιήλθε στον Ερρίκο Γ΄ της Γερμανίας (γιο τού εξαδέλφου τού δούκα). Μάλλον με την παρέμβαση της Ίμιτσα, ο βασιλιάς παραχώρησε το δουκάτο της Καρινθίας (που συνοδευόταν από τη γειτονική μαρκιωνία της Βερόνας) στον Γουέλφο.

Συνόδευσε τον Ερρίκο Γ΄, μαζί με τον Βρέτισλαβ Α΄ της Βοημίας, στην εκστρατεία τού 1051 εναντίον τού Ανδρέα Α΄ της Ουγγαρίας. Όμως αργότερα στράφηκε εναντίον τού βασιλιά και ενεπλάκη στη συνωμοσία του εκτοπισθέντος Κορράδου Α΄ των Ετσονιδών δούκα της Βαυαρίας, ο οποίος με τη βοήθεια Ούγγρων λεηλάτησε τη μαρκιωνία της Στυρίας στην Καρινθία. Ο Γουέλφος ασθένησε και από την κλίνη που βρισκόταν, αποκάλυψε το σχέδιο δολοφονίας του Ερρίκου Γ΄, έτσι το εγχείρημα απέτυχε.

Απεβίωσε στο κάστρο Μπόντμαν στη λίμνη Κωνσταντία το 1055· ήταν άγαμος και ο τελευταίος άρρην του Οίκου του. Παραχώρησε τις κτήσεις στη Σουαβία και τη Βαυαρία στη μητέρα του, που τότε ήταν ηγουμένη του αββαείου Βάινγκαρτεν στο Άλτντορφ, η οποία με τη σειρά της τις παραχώρησε στον εγγονό της Γουέλφο Α΄, γιο της κόρης της Κουνιγκούντε. Αυτός ανήκε στον πρεσβύτερο κλάδο των Έστε και έγινε ο ιδρυτής του (νεότερου) Οίκου των Γουέλφων. Η Καρινθία (με τη Βερόνα) δόθηκε από τον βασιλιά στον Κορράδο Γ΄ των Ετσονιδών, μάλλον εξάδελφο του πατέρα του.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • E. Steindorff, Jahrbücher des Deutschen Reichs unter Heinrich III., 2 vols. (Leipzig, 1874-1881), accessible online at: archive.org

B. Schneidmüller, Die Welfen. Herrschaft und Erinnerung (819–1252). (Stuttgart, 2000) H. Dopsch, ‘Welf III und Kärnten’ in D. Bauer, et al., eds., Welf IV. - Schlüsselfigur einer Wendezeit: Regionale und europäische Perspektiven (Munich, 2004), pp. 84–128.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Welf, Duke of Carinthia της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).