Γουέλφος Α΄ της Βαυαρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γουέλφος Α΄
Welf4.jpg
δούκας της Βαυαρίας
Περίοδος1070-1077, 1096-1101
ΠροκάτοχοςΌθων Β΄ της Βαυαρίας
ΔιάδοχοςΓουέλφος Β΄ της Βαυαρίας
Θάνατος1101
Πάφος, Κύπρος
ΣύζυγοςΕθελίνδη του Νόρχαιμ
Ιουδήθ της Φλάνδρας
ΕπίγονοιΓουέλφος Β΄ της Βαυαρίας
Ερρίκος Θ΄ της Βαυαρίας
ΟίκοςΓουέλφων
ΠατέραςΑλβέρτος Άτσο Β΄ του Μιλάνου
ΜητέραΚουνιγκούνδη των Παλαιών Γουέλφων
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

O Γουέλφος Α΄ της Βαυαρίας (περί το 1035 - 6 Νοεμβρίου 1101) είναι ο γενάρχης του Οίκου των Γουέλφων και το πρώτο μέλος του κλάδου των Γουέλφων από τον Οίκο των Έστε. Ο Οίκος των Παλαιών Γουέλφων στο γενεαλογικό δέντρο τον καταγράφει σαν Γουέλφος Δ΄. Ο Γουέλφος Α΄ της Βαυαρίας ήταν γιος του Αλβέρτου Άτσο Β΄ του Μιλάνου και της συζύγου του Κουνιγούνδης του Άλτντορφ από τον Οίκο των Παλαιών Γουέλφων.[1] Όταν ο θείος του από μητέρα Γουέλφος της Καρινθίας πέθανε άτεκνος τον κληρονόμησε ο Γουέλφος Α΄ που παντρεύτηκε την Εθελίνδη του Νόρτχαϊμ κόρη του Όθων Β΄, δούκα της Βαυαρίας.[2] Ο πατέρας του Αλβέρτος Άτσο Β΄ συνέχιζε να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του πάπα Γρηγορίου Ζ΄ αλλά ο ίδιος ο Γουέλφος Α΄ που είχε τα συμφέροντα του στην Γερμανία υποστήριζε τον αυτοκράτορα Ερρίκο Δ΄ από τον Οίκο των Σαλίων.

Δούκας της Βαυαρίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πεθερός του Όθων ήρθε σε σύγκρουση με τον Ερρίκο Δ΄ αλλά ο ίδιος ο Γουέλφος Α΄ παρέμεινε πιστός στον αυτοκράτορα. Ο Γουέλφος Α΄ χώρισε την σύζυγο του Εθελίνδη του Νόρτχαϊμ με εντολή του Ερρίκου Δ΄ και πήρε την περιουσία του Όθων Β΄ που είχε κάνει κατάσχεση ο αυτοκράτορας.[3] Ο Γουέλφος Α΄ διορίστηκε στην συνέχεια από τον Ερρίκο Δ΄ δούκας της Βαυαρίας στην θέση του πρώην πεθερού του.[4] Το γεγονός έγινε στο Γκόσλαρ, οι κάτοικοι υποτάχθηκαν ήσυχα στον Γουέλφο που η οικογένεια του ήταν από τις αρχαιότερες στην Βαυαρία. Το διαζύγιο με την Εθελίνδη αν και ήταν πράξη έντονα κατακριτέα δεν φαίνεται να έστρεψε τους κατοίκους εναντίον του. Όταν ξέσπασε η "Έριδα της περιβολής" ο Γουέλφος Α΄ άλλαξε στρατόπεδο, υποστήριξε τον πάπα Γρηγόριο Ζ΄ που είχε έρθει σε σύγκρουση με τον Ερρίκο Δ΄ και τον υποψήφιό του για βασιλιά της Γερμανίας Ροδόλφο Ραϊνφέλντεν. Ο πάπας και ο αυτοκράτορας συμφιλιώθηκαν προσωρινά (1076) αλλά την επόμενη χρονιά ξεκίνησαν ξανά οι εχθροπραξίες, ο Ερρίκος Δ΄ κήρυξε τον Γουέλφο Α΄ έκπτωτο από το δουκάτο.

Έκπτωση και δεύτερη θητεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο γάμος του Γουέλφου Α΄ της Βαυαρίας με την Ιουδήθ της Φλάνδρας, μικρογραφία του 1489.

Ο Γουέλφος Α΄ διατήρησε την θέση του δούκα χάρη στην υποστήριξη που είχε από τον πατέρα του και τους κατοίκους της Βαυαρίας αλλά τον Μάιο του 1077 αποκλείστηκε οριστικά. Ο Γουέλφος Α΄ ενώθηκε με τους δυσαρεστημένους πρίγκιπες που υποστήριζαν τον Ροδόλφο, την εποχή εκείνη η εκκλησία ήταν απόλυτος κυρίαρχος και οποιοσδήποτε δήλωνε άρνηση να υπακούσει στις εντολές του πάπα βρισκόταν άμεσα υπό την απειλή αφορισμού. Ο Γρηγόριος Γ΄ πέθανε (1085) και οι διάδοχοι του έδειχναν απρόθυμοι να ασχοληθούν με τις Γερμανικές υποθέσεις, ο Γουέλφος σταδιακά υποχρεώθηκε να διακόψει την στήριξη του στον Ροδόλφο του Ραϊνφέλντεν.

Μετά το διαζύγιο του ο Γουέλφος Α΄ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Ιουδήθ της Φλάνδρας κόρη του Βαλδουΐνου Δ΄ της Φλάνδρας και χήρα του Τόστικ Γκόντουινσον.[5] Ο γιος του Γουέλφος παντρεύτηκε την Ματθίλδη της Κανόσα μαρκησία της Τοσκάνης (1089), αυτό οδήγησε σε στενότερες σχέσεις με τον πάπα αλλά μετά το διαζύγιο του γιου του κέρδισε την εμπιστοσύνη του Ερρίκου Δ΄ και διορίστηκε ξανά δούκας της Βαυαρίας (1095). Με τον θάνατο του πατέρα του Άτσο Β΄ (1097) τον διαδέχθηκε στα εδάφη του νότια από τις Άλπεις αλλά απέτυχε να αντιμετωπίσει τον μικρότερο ετεροθαλή αδελφό του Φούλκων Α΄ του Μιλάνου που κληρονόμησε το Δουκάτο του Μιλάνου.

Η Μικρή Σταυροφορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1099 ο Γουέλφος ενώθηκε στην "Μικρή Σταυροφορία του 1101", μαζί του συμμετείχαν ο Γουλιέλμος Θ΄ της Ακουιτανίας, ο Ούγος του Βερμαντουά και ο Ίδα της Αυστρίας. Ο στόχος της Σταυροφορίας ήταν να αποτραπεί η σύγκρουση ανάμεσα στους Σταυροφόρους που λεηλατούσαν εδάφη στην Βυζαντινή αυτοκρατορία του αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνού και τους Πετσενέγους μισθοφόρους του αυτοκράτορα. Η Σταυροφορία είχε ωστόσο καταστροφικά αποτελέσματα, περνώντας τον Σεπτέμβριο από την Ηράκλεια-Κύβιστρα κοντά στο Ικόνιο έπεσε στην παγίδα των Σελτζούκων του Κιλίτζ Αρσλάν Α΄ από το Σουλτανάτο του Ρουμ. Τα στρατεύματα του συνετρίβησαν και σφαγιάστηκαν αλλά ο ίδιος μπόρεσε να δραπετεύσει. Ο Γουέλφος Α΄ πέθανε στην Πάφο της Κύπρου (1101) και τάφηκε στο "αβαείο του Βαινγκάρτεν", τον διαδέχθηκε ο γιος του Γουέλφος Β΄.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την σύζυγο του Ιουδήθ της Φλάνδρας απέκτησε :[6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Robinson 1999, σ. 70
  2. Robinson 1999, σ. 70
  3. Dockray-Miller 2015, σ. 74
  4. Schneidmüller, Die Welfen, σ. 132
  5. Dockray-Miller 2015, σ. 74
  6. Luscombe & Riley-Smith 2006, σ. 755
  7. Luscombe & Riley-Smith 2006, σ. 755
  8. Luscombe & Riley-Smith 2006, σ. 755

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Dockray-Miller, Mary (2015). The Books and the Life of Judith of Flanders. Ashgate Publishing.
  • Luscombe, David; Riley-Smith, Jonathan, eds. (2006). The New Cambridge Medieval History. Cambridge University Press.
  • Robinson, I. S. (1999). Henry IV of Germany 1056-1106. Cambridge University Press.70
  • B. Schneidmüller, Die Welfen. Herrschaft und Erinnerung (Stuttgart, 2000).
  • Sir Andrew Halliday Annals of the House of Hannover, v.1, London, 1826. at Google Books
  • Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America Before 1700 by Frederick Lewis Weis, Line 166-23
  • The Plantagenet Ancestry by William Henry Turton, Page 40

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Welf I, Duke of Bavaria της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).