Γκόλφω (ταινία 1914)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γκόλφω (ταινία 1914)
Σκηνοθεσία Κωνσταντίνος Μπαχατόρης
Σενάριο χωρίς ετικέτα
Πρωταγωνιστές Ολυμπία Δαμάσκου, Γεώργιος Πλούτης και Ζάχος Θάνος
Πρώτη προβολή
Προέλευση Ελλάδα
Γλώσσα ελληνική γλώσσα
δεδομέναπ  σ  ε )

Με τον τίτλο Γκόλφω φέρεται η πρώτη γνωστή μεγάλου μήκους (βουβή) ταινία του ελληνικού κινηματογράφου.

Η Γκόλφω αφορά ένα βουκολικό δραματικό ειδύλλιο σε πέντε πράξεις του Σπύρου Περεσιάδη. Γράφτηκε και πρωτοπαρουσιάστηκε θεατρικά στην Ακράτα, τον τόπο διαμονής του συγγραφέα, το 1893. Πολύ σύντομα όμως παραστάθηκε στις αθηναϊκές σκηνές, στην υπόλοιπη ελληνική επαρχία αλλά και σε πόλεις του εξωτερικού με έντονο ελληνικό στοιχείο (Σμύρνη, Οδησσό, Παρίσι). Η απήχηση που γνώρισε το έργο ήταν τόσο μεγάλη, ώστε οι μικροί θίασοι να το θεωρούν «σωσίβιο των θιάσων», το έργο δηλαδή που πάντα θα εξασφαλίσει θεατές. Για αυτόν το λόγο άλλωστε μεταφέρθηκε λίγα χρόνια μετά και στον κινηματογράφο (1914).

Στη ταινία αυτή συμμετείχαν οι ηθοποιοί: Βιργινία Διαμάντη (πρωταγωνίστρια), Ολυμπία Δαμάσκου, Διονύσης Βεντέρης, Γεώργιος Πλούτης, Ζάχος Θάνος, Θόδωρος Λιτός, Παντελής Λαζαρίδης και η Χρυσάνθη Χατζηχρήστου.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Γκόλφω είναι μια εύστοχη δραματοποίηση ενός παλαιού θρύλου της περιοχής του Χελμού, όπου και τοποθετείται η σκηνή του δράματος.

Η φτωχή και ορφανή Γκόλφω, μια όμορφη νεαρή βοσκοπούλα που ξενοδουλεύει υπηρετώντας τον τσέλιγκα Ζήση, γνωρίζει τον έρωτα στα μάτια ενός παλικαριού της περιοχής, του βοσκού Τάσου. Κι ενώ την πολιορκεί το αρχοντόπουλο της περιοχής, ο Κίτσος, εκείνη αρνείται τις προτάσεις του και παραμένει πιστή στους όρκους αγάπης που έχει ανταλλάξει με τον Τάσο. Οι δύο νέοι αρραβωνιάζονται και ετοιμάζονται να παντρευτούν, όταν ο Τάσος δέχεται πιεστικά προξενιά για την εξαδέλφη του Κίτσου και κόρη του τσέλιγκα, Σταυρούλα. Παρά την αρχική του άμεση άρνηση, ο Τάσος τελικά δελεάζεται από τη μεγάλη προίκα της Σταυρούλας και διώχνει την Γκόλφω. Η νεαρή κοπέλα απελπίζεται, χάνει τα λογικά της και καταριέται τον Τάσο. Λίγο πριν τον γάμο τους, η παραλοϊσμένη πια Γκόλφω σηκώνει την κατάρα και τους εύχεται κάθε ευτυχία. Ο Τάσος κλονίζεται από το μεγαλείο του έρωτά της, αλλάζει γνώμη και τρέχει στο κατόπι της, είναι όμως αργά: Η Γκόλφω έχει φαρμακωθεί και ξεψυχά στα χέρια του. Ο Τάσος αυτοκτονεί στο πλευρό της.

Ενδεικτική παραστασεολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μάιος 1893, Ακράτα, ερασιτέχνες ηθοποιοί
  • 10 Αυγ. 1894, Αθήνα, θέατρο Παράδεισος, θίασος «Πρόοδος» του Δημήτρη Κοτοπούλη
  • 1911, Αθήνα, «Δημοτικό Θέατρο Αθηνών» (500ή παράσταση)
  • 26 Ιανουαρίου 1913, Θεσσαλονίκη, θέατρο «Εδέμ», Εθνικός Δραματικός Θίασος, (υποδοχή του τον πρωθυπουργού της Ελλάδας, Ελ. Βενιζέλου
  • 1937, Θεσσαλονίκη, θέατρο «Έσπερος»
  • 1938, Παρίσι, θέατρο «Champs-Élysées»
  • 1967, Αθήνα, Πεδίο του Άρεως, Λαϊκό θέατρο του Μάνου Κατράκη
  • Καλοκαίρι του 1974, «Μια ζωή Γκόλφω» (διασκευή) , «Άλσος» Παγκρατίου, θίασος: «Ελεύθερο Θέατρο»
  • 1993, Αγρίνιο, Θέατρο Λυκαβητού και άλλες πόλεις της Ελλάδας από το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου
  • 2004-2007, Goλfω, διασκευή από τη θεατρική εταιρία Χώρος (παραστάθηκε στο ΚΘΒΕ, στο Φεστιβάλ Αθηνών κ.α)

Ταινίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Γκόλφω παρουσιάζεται επίσης από το μπουλούκι των ηθοποιών στην ταινία Ο θίασος του Θόδωρου Αγγελόπουλου.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Σπύρου Περεσιάδη, Γκόλφω, εκδοτικός οίκος Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα 2003
  • Σπύρου Περεσιάδη, Γκόλφω - Εσμέ, εκδοτικός οίκος 4Ε, Αθήνα 1993
  • Τάσου Μιχ. Γεωργαντόπουλου, Ο έμμετρος λόγος στη Γκόλφω του Περεσιάδη, Πολιτιστικός Σύλλογος Ακράτας "Η Αναγέννηση", Αθήνα 2001
  • Τάσος Αιγιαλός, «Σπύρος Περεσιάδης, 150 χρόνια από τη γέννησή του» - Άρθρο στη εφημερίδα Φιλόδημος, 21/10/2004 (έκδοση στο διαδίκτυο)
  • Goλfω, Πρόγραμμα της ομώνυμης παράστασης από τη θεατρική εταιρία Χώρος.
  • Γιάννης Σολδάτος, Ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, τομ. 4ος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]