Γκούσταφ Νάχτιγκαλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γκούσταβ Νάχτιγκαλ
Gustav Nachtigal by Hanfstaengl (cropped).jpg
Γέννηση
Eichstedt
Θάνατος
Cape Palmas
Υπηκοότητα Γερμανία
Σπουδές Πανεπιστήμιο του Γκράιφσβαλντ
Ιδιότητα εξερευνητής και συγγραφέας
Βραβεύσεις Founder’s Medal () και Grande Médaille d'Or des Explorations ()

Ο Γκούσταφ Νάχτιγκαλ (γερμ. Gustav Nachtigal, 1834-1885) υπήρξε Γερμανός εξερευνητής της Αφρικής.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1834 στο Άιχστεντ. Πατέρας του ήταν ο ιερέας Καρλ Φρίντριχ Νάχτιγκαλ, ο οποίος πέθανε νωρίς από φυματίωση. Ο μικρός Γκούσταφ, ορφανός από πατέρα, τελείωσε το γυμνάσιο και φοίτησε ιατρική στα Πανεπιστήμια της Χάλε, του Βύρτσμπουργκ και του Γκράιφσβαλντ. Προσχώρησε στις φοιτητικές λέσχες της Παλαιομαρκίας το 1854, Πομερανίας το 1877 και Νασοβίας το 1878. Διορίστηκε στρατιωτικός ιατρός στην Κολωνία το 1858.

Αρώστησε από φυματίωση και πήγε στην Αφρική για να αναρρώσει.[1] Εγκαταστάθηκε στην Αλγερία, και από το 1863 στην Τυνησία,[1] όπου υπηρέτησε ως ιατρός στην εξτρατεία κατά των επανασταημένων φυλών του Μάγκρεμπ. Αργότερα έγινε προσωπικός ιατρός του Μπέη και έμαθε να μιλάει αραβικά. Το 1868 γνώρισε τον εξερευνητή Γκέρχαρντ Ρολφς, στον οποίο είχε ανατεθεί το 1868 η διακίνηση των δώρων του αυτοκράτορα Γουλιέλμου Α΄ της Γερμανίας προς τον Σουλτάνο του Μπόρνου (στην σημερινή Νιγηρία). Ο Ρολφς με την σειρά του παρέθεσε την διεκπεραίωση της εργασίας αυτής στον Νάχτιγκαλ. Αργότερα ο Νάχτιγκαλ γνώρισε και την εξερευνήτρια Αμεξαντρίνε Τίννε.

Ο Νάχτιγκαλ ξεκίνησε την αποστολή του στις 17 Φεβρουαρίου 1869. Πήγε στην Τρίπολη της Λιβύης, διέσχισε την Σαχάρα, διέμεινε στην όαση του Φεζάν, και έφτασε στο άγνωστο τότε Τούμπου, και στο Τιμπέστι. Εκεί τον λήστεψαν και κόντεψαν να τον φονέψουν, γι' αυτό κατέφυγε στο Μουρτζούκ, όπου διαχείμασε πρίν συνεχίσει το ταξίδι του. Την άνοιξη του 1970 συνέχισε το ταξίδι του και έφτασε στο Κούκα, στα ανάκτορα του Σουλτάνου του Μπόρνου, και του παρέδωσε τα δώρα του αυτοκράτορα που προορίζονταν για αυτόν.

Από εκεί συνέχισε το ταξίδι του και επισκέφτηκε και άλλα μέρη της Αφρικής, επιστρέφοντας το 1872 στην Κούκα. Συνέχισε τις εξερευνήσεις του μέχρι το 1875, οπότε επέστρεψε στην πατρίδα του. Στο Βερολίνο έγραψε τις εντυπώσεις του, που απέσπασαν πολλά βραβεία. Διορίστηκε το 1882 από τον Μπίσμαρκ πρέσβης στην Τύνιδας. Το 1884 προάχθηκε σε αυτοκρατορικό επίτροπο (Reichskommissar) για την Γερμανική Δυτική Αφρική.

Απεβίωσε στις 20 Απριλίου 1885 στην ακτή της Δυτικής Αφρικής.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Sahara und Sudan. 3 Τόμοι, Berlin; Λειψία 1879–1889.
  • Tibesti. Die Entdeckung der Riesenkrater und die Erstdurchquerung des Sudan, 1868–1874. Εκδ. Heinrich Schiffers. Τύμπινγκεν και Στουτγάρδη 1978 ISBN 3-7711-0305-3

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Dorothea Berlin: Ein deutsches Freundespaar aus besserer Zeit: Rudolf Berlin und Gustav Nachtigal. Behr, Berlin 1928
  • Gustav Nachtigal 1869/1969. (Bonn-)Bad Godesberg 1969.
  • Gedenkschrift Gustav Nachtigal. 1874–1974 (= Veröffentlichungen aus dem Übersee-Museum Bremen. Reihe C, Band 1), Bremen 1977
  • Werner Hartwig: „Weißes Gold“ - auf den Spuren Gustav Nachtigals. Weltbild (Ferienjournal) 1977
  • A. Tunis: Gustav Nachtigal. Ein Philanthrop im Staatsdienst. In: Baessler-Archiv. Band 44, 1996, S. 407–424. [1]
  • August K. Stöger: Marsch ins Ungewisse HOCH-Verlag Düsseldorf 1972 1.Lizenzausgabe Druck: F.Sailer, Wien

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Wikisource logo
Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα: