Γκίργκα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γκίργκα
Girgeh (1890) - TIMEA.jpg
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Γκίργκα
26°20′18″N 31°53′30″E
ΧώραΑίγυπτος[1]
Διοικητική υπαγωγήd:Q22930487 και Κυβερνείο Σοχάγκ[1]
Υψόμετρο70 μέτρα[2] και 70 μέτρα
Ζώνη ώραςUTC+02:00
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Συντεταγμένες: 26°20′N 31°54′E / 26.333°N 31.900°E / 26.333; 31.900

V13
N35
T14G40O49
X1 Z1
[3]
Τιενί
Ṯnj σε ιερογλυφικά

Η Γκίργκα (αραβικά : جرجا, αρχαία ελληνικά: Θίνις, Κοπτικά: ⲧⲓⲛ) είναι πόλη της Αιγύπτου στο Κυβερνείο Σοχάγκ. Στα αρχαία αιγυπτιακά ήταν γνωστή σαν Τιενί[4], Τιν στα κοπτικά, και Θίνις[4] από τους αρχαίους έλληνες. Η πόλη έχει 120.413 κατοίκους (2005)[5], βρίσκεται στην αριστερή όχθη του Νείλου κι απέχει 35 χλμ από τη Σοχάγκ και 85 χλμ από τη Κένα. Για το σημερινό όνομα της υπάρχει η εκδοχή ότι το πήρε από ένα κοπτικό μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου[6].

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πόλη ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της ενωμένης Αιγύπτου[4]. Έχει βρεθεί νεκρόπολη από το μέσο Βασίλειο που πιστεύεται ανήκει στη Θίνις[7]. Εδώ λατρευόταν ο Ονούρις και υπήρχε στη πόλη ναός του ήδη από το Παλαιό Βασίλειο[8]. Ο Μανέθων αναφέρει ότι από την Θίνη προερχόταν η πρώτη δυναστεία Φαραώ που αποκαλούνταν μαζί με τη 2η δυναστεία "Θινιτική"[6], με πρώτο φαραώ τον Μήνη που είχε γεννηθεί εδώ[9].

Επιγραφές αποδεικνύουν ότι ο βασιλιάς Βόηθος, ιδρυτής της δεύτερης δυναστείας, κατασκεύασε ένα νέο παλάτι στη πόλη[10].

Ανήκε διοικητικά στην 9η νομή της αρχαίας Αιγύπτου[4]. Η ακριβή θέση της αρχαίας πόλης δεν είναι σίγουρα γνωστή και δεν έχει ανασκαφεί ακόμα[4], μία από τις περιοχές που ταυτίζεται είναι η Γκίργκα<[6]. Οι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν ότι ήταν στη Άνω Αίγυπτο και κοντά στην Άβυδο[11].

Τον 14ο αιώνα κατακτήθηκε από τους άραβες κι έγινε κέντρο Βερβερικής φυλής[6]. Το 1756 την κατέκτησαν οι Οθωμανοί κι έγινε έδρα του κυβερνήτη της επαρχίας που συνέχισε έως το 1859 που αντικαταστάθηκε από άλλη πόλη[6] .

Στην πόλη υπάρχει κοπτική μειονότητα και έδρα επισκόπου[6].

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Wolfgang Helck: Thinis. In: Wolfgang Helck, Eberhard Otto (Hrsg.): Lexikon der Ägyptologie. Band 6: Stele – Zypresse. Harrassowitz, Wiesbaden 1986, ISBN 3-447-02663-4, S. 475–486.
  • Johannes Renger: Thinis. In: Der Neue Pauly (DNP). Band 12/1, Metzler, Stuttgart 2002, ISBN 3-476-01482-7, Sp. 464.
  • William Gillian Waddell: Manetho (= The Loeb classical library. Bd. 350). Heinemann u. a., London 1940 (Reprinted edition. Harvard University. Press u. a., Cambridge MA 2004, ISBN 0-674-99385-3).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 GEOnet Names Server. 11  Ιουνίου 2018. -296334.
  2. 2,0 2,1 www.geonames.org/355026.
  3. Rainer Hannig: Großes Handwörterbuch Ägyptisch – Deutsch. (2800 – 950 v. Chr.). Die Sprache der Pharaonen (= Hannig-Lexica. Bd. 1 = Kulturgeschichte der antiken Welt. Bd. 64). von Zabern, Mainz 2006, ISBN 3-8053-1771-9, S. 1206.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Thinis - Ancient Worlds
  5. Cities in Egypt: 2005 Population Estimates
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 Jirja | Egypt | Encyclopedia Britannica
  7. Wolfgang Helck, Eberhard Otto (Hrsg.): Lexikon der Ägyptologie. Band 6. 1986, S. 475–476.
  8. Wolfgang Helck, Eberhard Otto (Hrsg.): Lexikon der Ägyptologie. Band 6. 1986, S. 476.
  9. Βιβλιοθήκη των Ελλήνων, Μανέθωνος Αιγυπτιακά, Εκδόσεις Γεωργιάδης, Γ΄έκδοσις, Αθήνα 1996, ISBN 960-316-059-8
  10. Wolfgang Helck: Untersuchungen zur Thinitenzeit (= Ägyptologische Abhandlungen. Bd. 45). Harrassowitz, Wiesbaden 1987, ISBN 3-447-02677-4, S. 194–195.
  11. «Thinis». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2015.