Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Γεννάδιος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Γεννάδιος Αλεξιάδης)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γεννάδιος
Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης
Metropoltitan Gennadios of Thessaloniki bust.jpg
Από 22 Μαΐου 1912
Έως 1951
Προκάτοχος Ιωακείμ Δ΄
Διάδοχος Παντελεήμων Α'
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 1868
Μεσόπολη, Προύσα, Οθωμανική αυτοκρατορία
Θάνατος 17 Μαρτίου 1951
Θεσσαλονίκη, [Ελλάδα]]
Εθνικότητα Ελληνική
Δόγμα Χριστιανός Ορθόδοξος
Πρώην τίτλος Μητροπολίτης Λήμνου (1905-1912)

Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Γεννάδιος (1868 - 17 Μαρτίου 1951), κατά κόσμον Γεώργιος Αλεξιάδης, γεννήθηκε στη Μεσόπολη της Προύσας, στη Μικρά Ασία, το 1868 [1]. Φοίτησε στην Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης, όπου έλαβε τον τίτλο του Διδασκάλου της Ορθόδοξης Θεολογίας το 1893. Χειροτονήθηκε διάκονος και μετέβη στην Κομοτηνή ως διευθυντής των σχολών και ιεροκήρυκας έως το 1897, όπου διορίσθηκε υπογραμματέας της Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, μετά από πρόσκληση του τότε Μ.Πρωτοσυγκέλλου Χρυσοστόμου Καλαφάτη, του μετέπειτα ιερομάρτυρα Μητροπολίτου Σμύρνης Χρυσοστόμου. Το 1902 χειροθετήθηκε αρχιμανδρίτης και το 1905 εξελέγη Μητροπολίτης Λήμνου. Στη Λήμνο συνέβαλε στην ανέγερση Σχολείων και ναών. Το 1912 προήχθη σε μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, λίγο πριν από το ξέσπασμα του Α΄ Βαλκανικού πόλεμου.[2]

Συνέβαλε δυναμικά στην απελευθέρωση της θεσσαλόνίκης αποτελώντας παράγοντα προς τις οθωμανικές αρχές για την παράδοση της πόλης στον ελληνικό στρατό χωρίς αντίσταση. Τέλεσε τη Δοξολογία για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης στον Ναό του Αγίου Μηνά και ήταν πάντοτε παρών σε όλες τις τελετές υποδοχής των ελληνικών αρχών.[3]

Ως οπαδός της Μεγάλης Ιδέας, ο Γεννάδιος ενστερνιζόταν τα οράματα για τη διεύρυνση του ελληνικού κράτους και παρακινούσε το πολιτικό προσωπικό για την πραγμάτωση τους. Παρά τις κατά καιρούς θερμές επευφημίες προς τη βασιλική οικογένεια, κατά την περίοδο του Εθνικού Διχασμού επέλεξε να στηρίξει τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ως καταλληλότερο για την πραγμάτωση της εθνικής διεύρυνσης. [3]

Ο Γεννάδιος επέδειξε σημαντικό φιλανθρωπικό έργο κατά τη διάρκεια της θητείας του. Ενίσχυσε τα φιλανθρωπικά ιδρύματα της περιφέρειας του, πολλά από τα οποία προέδρευσε, ενώ το 1922 έγινε πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Προσφύγων. Συνέλαβε την ιδέα του κτιρίου της ΧΑΝΘ κατά τη συμμετοχή του στο παγκόσμιο συνέδριο της ΧΑΝ στην Αυστρία το 1928 και προώθησε το σχέδιο ανέγερσης του, έχοντας ενεργή συμμετοχή και στη συγκεντρωση της απαραίτητης χρηματοδότησης από ομογενείς.[4]

Σημαντική στάθηκε και η εκκλησιστική του δράση. Το 1917 ίδρυσε τον Ιερατικό Σύνδεσμο για την επιμόρφωση των κληρικών και την ίδια χρονιά ίδρυσε το θεολογικό περιοδικό Γρηγόριος ο Παλαμάς. Το 1930 προήδρευσε την Πανορθόδοξη Διάσκεψη της Θεσσαλονικης και το 1933 αντιπροσώπευσε την Εκκλησία της Ελλάδος, μαζί με τον τότε Μητροπολίτη Κέρκυρας και μετέπειτα Πατριάρχη Αθηναγόρα, στη Διορθόδοξη Επιτροπή του Αγίου Όρους για τον καταρτισμό του προγράμματος της μη πραγματοποιημένης τελικά Πανορθόδοξης Συνόδου.[4]

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Θεσσαλονίκης φέρεται να έδωσε εντολή στους Χριστιανούς της πόλης να μην προβούν σε καμία διάκριση προς τους Εβραίους συμπολίτες τους όταν οι τελευταίοι υποχρεώθηκαν από τις κατοχικές δυνάμεις να φορούν το κίτρινο άστρο, ενώ έκανε έντονα διαβήματα για να σταματήσοτυν οι εκτοπίσεις τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.[5][6]

Τιμήθηκε με τα μετάλλια του Ανωτέρου Ταξιάρχου του Σωτηρος, του Μεγαλόσταυρου του Φοίνικος και του Μεγαλόσταυρου Γεωργίου Α´. Απεβίωσε το 1951 στη Θεσσαλονίκη και τάφηκε στον αύλειο χώρο του Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά.[7]

Το όνομα του φέρει οδός της Θεσσαλονίκη στην Πλατεία Αρχαίας Αγοράς ενώ προτομές του έχουν ανεγερθεί επί του τάφου του, στον Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά αλλά και στο επισκοπείο της Θεσσαλονίκης.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό. 2. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών. 1983-1988, σελ. 407-408. 
  2. Το πολυδιάστατο έργο του Μητροπολίτου Γενναδίου στην Εκκλησία της Θεσσαλονίκης
  3. 3,0 3,1 Βαλαής, Διονύσιος Δ. (2012). [http://ejournals.lib.auth.gr/synthesis/article/download/3164/3556 «Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΓΕΝΝΑΔΙΟΥ ΑΛΕΞΙΑΔΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΧΡΟΝΟ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟ ΖΥΓΟ (1912-1913)»]. Σύνθεσις (2). http://ejournals.lib.auth.gr/synthesis/article/download/3164/3556. 
  4. 4,0 4,1 Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα. 16. Αθήνα: Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος. 1984, σελ. 293. 
  5. «To Ολοκαύτωμα». Ισραηλιτική κοινότητα Θεσσαλονίκης. http://www.jct.gr/holocaust.php. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2014. 
  6. Μενεξιάδης, Αλέξιος (7 Νοεμβρίου 2010). «Η συστηματική εξόντωση άρχισε από τη Θεσσαλονίκη». Η Καθημερινή. http://www.kathimerini.gr/410132/article/epikairothta/ellada/h-systhmatikh-e3ontwsh-arxise-apo-th-8essalonikh. 
  7. "Ο Θεσσαλονίκης Γεννάδιος απεδήμησε χθες εις Κύριον", Ελευθερία, φύλλο 18-3-1951, σελ. 6