Βαχτάνγκ Ανανιάν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βαχτάνγκ Ανανιάν
Vakhtang Ananyan 1.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Վախթանգ Անանյան (Αρμενικά)
Γέννηση
ΕθνικότηταΑρμένιοι
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςAρμενικά[1]
Πληροφορίες ασχολίας
Εργοδότηςd:Q20516159 (1930–1931)
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΚομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης
Οικογένεια
ΤέκναΝέλι Ανανιάν
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςΑνατολικό Μέτωπο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΤάγμα του Παράσημου Τιμής
Τάξη του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας
Βραβείο της Φιλίας των Λαών
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Βαχτάνγκ Στεπανί Ανανιάν (αρμενική γλώσσα: Վախթանգ Ստեփանի Անանյան, 26 Ιουλίου 1905 - 4 Μαρτίου 1980) ήταν Αρμένιος πεζογράφος και δημοσιογράφος που διακρίθηκε για την πολιτιστική προσφορά του στην πνευματική ζωή της Σοβιετικής Ένωσης[2].

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προτομή του Ανανιάν στο Γερεβάν.

Ο Ανανιάν γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου του 1905 στον οικισμό Πογκοσκιλίσα (αργότερα Σαμακιάν[2][3][4]) της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, που στη σύγχρονη εποχή βρίσκεται εντός των ορίων της πόλης του Ντιλιντζάν στην Αρμενία[2]. Γιος χωρικών[4], πέρασε τα παιδικά του χρόνια στη γενέτειρά του, η οποία αποτελούσε κομμάτι της αρμενικής υπαίθρου[3]. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο σχολείο του χωριού του και το 1915 εισήχθη σε σχολείο του Ντιλιντζάν, από το οποίο ωστόσο έφυγε, λόγω οικονομικών δυσκολιών, προκειμένου να γίνει βοσκός[2].

Το 1926 εγκαταστάθηκε στο Γερεβάν, όπου εργάστηκε σε διάφορες εφημερίδες[2]. Παράλληλα, ήταν στέλεχος της κρατικής οργάνωσης νεολαίας Κομσομόλ και από το 1928 μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης[5], ενώ το 1935 έγινε αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Κολχόζνικος»[2]. Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο επιστρατεύθηκε και βρέθηκε στα πεδία των μαχών μέχρι και τη λήξη των εχθροπραξιών. Κατόπιν συνέχισε τις δημοσιογραφικές και συγγραφικές του ασχολίες, ενώ το 1970 τιμήθηκε με κρατικό βραβείο της ΣΣΔ Αρμενίας για τη συμβολή του στην παιδική και νεανική λογοτεχνία[2]. Απεβίωσε στο Γερεβάν, στις 4 Μαρτίου του 1980[5]. Κόρη του ήταν η κριτικός λογοτεχνίας, Νέλι Ανανιάν.

Έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ανανιάν διακρινόταν για τη ζωντανή, ρομαντική και ιδιόρρυθμη γραφή του[5], καθώς και για τον τρόπο με τον οποίο περιέγραφε μέσα από τα κείμενά του διάφορες εικόνες της φύσης[2]. Ξεκίνησε τη συγγραφή κατά τη δεκαετία του 1920 όταν και δημοσιεύθηκαν τα πρώτα έργα του σε λογοτεχνικά περιοδικά. Το 1930 εκδόθηκε η νουβέλα του «Μέσα στον κύκλο της φωτιάς»[2], η πλοκή της οποίας διαδραματίζεται στην περίοδο του Ρωσικού Εμφυλίου[5]. Άλλα βιβλία του είναι τα «Στο πεδίο της μάχης» (1946), «Μετά τον πόλεμο» (1947), «Στις όχθες της Σεβάν» (1951), «Αιχμάλωτοι του Χοβαζαντζόρ» κ.ά. Μάλιστα, οι δύο τελευταίες αποτέλεσαν τη βάση αντίστοιχων αρμενικών ταινιών[2]. Ακόμη, ξεχωρίζουν οι «Ιστορίες κυνηγιού», οι οποίες γράφτηκαν από το 1947 μέχρι το 1966 και είναι αφιερωμένες στη ζωή κοντά στη φύση[2][5]. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες[5].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb16003830v. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 «Vakhtang Ananyan». writers.am (στα Αγγλικά). Writers.am. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2019. 
  3. 3,0 3,1 Melešin, Stanislav (1958). Library of Soviet short stories. Encounter in Taiga. Foreign Languages Publishing House. σελ. 142. 
  4. 4,0 4,1 Soviet Literature. 1–6. Foreign Languages Publishing House. 1966. σελ. 115. 
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 «ВАХТАНГ АНАНЯН». kino-teatr.ru (στα Ρωσικά). Кино-Театр.РУ. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2019. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Melešin, Stanislav (1958). Library of Soviet short stories. Encounter in Taiga. Foreign Languages Publishing House.