Βασλάβ Νιζίνσκι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βασλάβ Νιζίνσκι
Nijinsky (1890-1950) photographed at Krasnoe Selo, summer 1907.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 12  Μαρτίου 1889[1][2]
Κίεβο
Θάνατος 8  Απριλίου 1950[1][3][4]
Λονδίνο
Αιτία θανάτου νεφρική ανεπάρκεια
Τόπος ταφής Κοιμητήριο της Μονμάρτρης
Υπηκοότητα Πολωνία
Ρωσική Αυτοκρατορία
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ρωσικά[5]
Σπουδές Vaganova Academy of Russian Ballet
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα χορευτής μπαλέτου
χορογράφος
χορευτής
ημερολογιογράφος
ballet master
βιογράφος
Οικογένεια
Αδέλφια Bronislava Nijinska
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Τάγμα των Ακαδημαϊκών Φοινίκων
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Βασλάβ (Φόμιχ) Νιζίνσκι (12 Μαρτίου 1889/90[6] Κίεβο -8 Απριλίου 1950 Λονδίνο) ήταν Ρώσος χορευτής πολωνικής καταγωγής και χορογράφος[7]. Αναφέρεται ως ο μεγαλύτερος χορευτής όλων των εποχών[8].

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νιζίνσκι γεννήθηκε στο Κίεβο και σπούδασε χορό στην αυτοκρατορική σχολή χορού στην Αγία Πετρούπολη. Η γνωριμία του το 1909 με τον Σέργιο Ντιαγκίλεφ, χορογράφο, ιδρυτή και διευθυντή των αυτοκρατορικών μπαλέτων της Αγίας Πετρούπολης, απογείωσε την καριέρα του. Εμφανίστηκε στο Παρίσι σε πρωταγωνιστικό ρόλο με την Άννα Παύλοβα και δεν άργησε να αναγνωριστεί ως ένας από τους μεγαλύτερους νεότερους εκπροσώπους της τέχνης του. Δεξιοτέχνης στο είδος του και βαθύς γνώστης του χορού μπορούσε να εκτελέσει en pointe, κάτι σπάνιο για άρρενες χορευτές της εποχής του[9]. Άλλη σημαντική ικανότητά του ως χορευτής είναι το γεγονός ότι εκτελούσε άλματα που φαινομενικά αψηφούσαν τη βαρύτητα. Με τα ρωσικά μπαλέτα έλαβε μέρος σε μεγάλες περιοδείες, ωστόσο η σταδιοδρομία του έληξε το 1919, σε ηλικία 29 ετών, όταν ασθένησε από σχιζοφρένεια. Ο Νιζίνσκι έζησε αρκετό χρόνο σε διάφορα ψυχιατρεία, έως ότου 1947 μετακόμισε στο Λονδίνο όπου η σύζυγός του, Ουγγαρέζα χορεύτρια Ρομόλα ντε Πούλτσκι τον φρόντισε ως τον θάνατό του το 1950.

Χορογραφίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μια από τις πιο σημαντικές δημιουργίες του υπήρξε το Φάντασμα του Ρόδου. Σημαντική επίσης υπήρξε η χορογραφία του στην ορχηστρική απόδοση του ποιήματος του Μαλαρμέ Το απόγευμα ενός φαύνου (1912) και στην επεισοδιακή παρουσίαση του έργου Η ιεροτελεστία της άνοιξης (1913)[10] που τον ανέδειξαν ως εμπνευσμένο χορογράφο. Άλλες σημαντικές ερμηνείες του θεωρούνται Οι Πεταλούδες, η Ζιζέλ, η Λίμνη των Κύκνων, Η Ωραία Κοιμωμένη, το Δάφνις και Χλόη, Ο Μενεστρέλος και Ο γαλάζιος θεός[11].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]