Βασίλης Δωρόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βασίλης Δωρόπουλος
Γέννηση 13  Αυγούστου 1942[1]
Καστοριά
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Σπουδές École des beaux-arts de Marseille
Ιδιότητα γλύπτης και ζωγράφος
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Βασίλης Δωρόπουλος (1942) είναι Έλληνας ζωγράφος και γλύπτης. Είναι μέλος του σωματείου «Σπίτι των Καλλιτεχνών» στο Παρίσι, στην Ένωση επαγγελματιών γλυπτών του Παρισιού και της ΕΕΤ Αθήνας.

Ζωή και σπουδές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βασίλης Δωρόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μεσοποταμία Καστοριάς από όπου σε ηλικία 23 ετών μετακόμισε με τη μητέρα του στο Παρίσι. Σπούδασε αρχικά ζωγραφική και μετά γλυπτική στην Ecole Superieure des Beaux Arts του Παρισιού, κοντά στους διάσημους Γάλλους γλύπτες Cecar, Martin Etiene και Colamarini.[2]

Εκθέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πήρε μέρος σε πολλές ατομικές εκθέσεις (Καστοριά 1967, Παρίσι 1973, Chantilly 1977) και σε πανελλήνιες (1971, 1973, 1975). Πήρε επίσης μέρος στα Salon  του Παρισιού και σε εκθέσεις διεθνείς και ομαδικές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.[3]

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βασίλης Δωρόπουλος έχει τιμηθεί με:

  • Εύφημη μνεία στο Σαλόν των Γάλλων καλλιτεχνών (1969)
  • Μετάλλιο της ακαδημίας καλών τεχνών του Παρισιού (1974)
  • Grand Prix Humanitaire de France (1977)
  • Βραβείο "Susse Fondeur" στην όγδοη Μπιενάλε Σύγχρονης γλυπτικής στο Παρίσι (1978)
  • Σύλλογος Grand Prix Rubens ‘Βελγίου – Hispanica “Παρίσι 91981)
  • Palme d’Or Κριτικών, Παρίσι (1982)
  • Βραβείο Lions Club (Salon Άνοιξη, Villeneuve la Garenne) (1990)
  • Βραβείο Lions Club της Αθήνας, για την “υπηρεσία στην τέχνη” (1998)

Στυλ και έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δωρόπουλος ενδιαφέρεται κυρίως για την αρχαΐζουσα μορφή, την οποία τυποποιεί και στιλιζάρει. Το αρχαίζον αυτό στυλ το καλλιεργεί στις μεμονωμένες μορφές του. Παράλληλα δημιουργεί συμπλέγματα μορφών με έντονο εξπρεσιονιστικό χαρακτήρα.

Κλοπή έργων του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περίπου πενήντα έργα του γλύπτη Βασίλη Δωρόπουλου κλάπηκαν από το σπίτι του, όπου βρίσκεται και το ατελιέ του, στο Θησείο. Πρόκειται για έργα από μπρούντζο, κυρίως μικρογλυπτά, που κλάπηκαν κατά την περίοδο απουσίας του εικαστικού καλλιτέχνη από την Ελλάδα. Η κλοπή διαπιστώθηκε από τους οικείους του.[7]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. (Αγγλικά) Benezit Dictionary of Artists. 2006. B00053113. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
  2. Figaro σελ. 25
  3. Appolo
  4. «Μνημείο Εθνικής Συμφιλίωσης - Memorial of National Reconciliation». www.athenssculptures.com. Ανακτήθηκε στις 2017-06-24. 
  5. «Αποτελέσματα αναζήτησης | ωρόπουλος Βασ | ΓΛΥΠΤΟΘΗΚΗ». glypto.wordpress.com. Ανακτήθηκε στις 2017-06-24. 
  6. «Αποτελέσματα αναζήτησης | ωρόπουλος Βασ | ΓΛΥΠΤΟΘΗΚΗ». glypto.wordpress.com. Ανακτήθηκε στις 2017-06-24. 
  7. Epochi, rizospastis.gr | Synchroni. «rizospastis.gr - Κλοπή έργων τέχνης». ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ. http://www.rizospastis.gr/story.do?id=5231735. Ανακτήθηκε στις 2017-06-24. 

Βιβλιογραφικές πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • τίτλος. 
  • Βιβλ Figaro 22 Ιανουαρίου 1970- 20 Φεβ 1974
  • Appolo Απρίλιος 1974- Ιούλιος 1978