Αρτεμίσιο όρος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°25′59″N 22°31′59″E / 37.433°N 22.533°E / 37.433; 22.533

Αρτεμίσιο
Αρτεμίσιο βρίσκεται στο τόπο Ελλάδα
Αρτεμίσιο
Αρτεμίσιο
Ύψος 1.771 μέτρα
Γεωγραφικά στοιχεία
Γεωγραφικό Διαμέρισμα Πελοπόννησος

Το Αρτεμίσιο είναι βουνό της Πελοποννήσου που βρίσκεται στα σύνορα των νομών Αργολίδας και Αρκαδίας. Βόρεια ενώνεται με το Λύρκειο, δυτικά καταλήγει στο οροπέδιο της Μαντίνειας και νότια ενώνεται με τον Κτενιά. Είναι τμήμα της ευρύτερης οροσειράς που ενώνει τον Κορινθιακό με τον Αργολικό κόλπο και περιλαμβάνει τα βουνά Κυλλήνη, Ολίγυρτο, Τραχύ, Λύρκειο κ.α.

Η υψηλότερη κορυφή του βρίσκεται ανατολικά της Νεστάνης και έχει υψόμετρο 1.771 μέτρα.[1][2] Ο Παυσανίας αναφέρει πως στην κορυφή του Αρτεμισίου υπήρχε ιερό της Άρτεμης.[3] Το ιερό ήταν μέσα σε ένα δάσος από ιτάμους, το οποίο όμως καταστράφηκε εξαιτίας της υλοτομίας των δέντρων για το όμορφο ξύλο τους και της βραδείας ανάπτυξης του δέντρου. Σήμερα βρίσκονται πολλοί λίγοι ίταμοι στο βουνό.[4]

Το όρος Αρτεμίσιο μαζί με το γειτονικό Λύρκειο συγκαταλέγεται στις 196 σημαντικές περιοχές για πουλιά της Ελλάδας (ΣΠΠΕ).[5][6]

Από το Αρτεμίσιο διέρχεται η εθνική οδός Κορίνθου – Τριπόλεως, μέσω σηράγγων. Η κατασκευή της πρώτης από αυτές ολοκληρώθηκε το 1990 και η κατασκευή των υπολοίπων το 2009.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, Νομός Αργολίδας» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 14 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2010. 
  2. ΕΜΠ, Διπλωματική εργασία Αρχειοθετήθηκε 2013-05-13 στο Wayback Machine., «Σενάρια ανάπτυξης και χωρικής ολοκλήρωσης περιοχής αστικού δίπολου Άργους-Ναυπλίου, Εκπόνηση: Μελανή Αναστασία, σελ 32
  3. Παυσανία Ελλάδος περιήγησις/Κορινθιακά ἀπὸ τούτου μὲν Οἰνόη χωρίον ἐστὶν Ἀργείοις: [3] ὑπὲρ δὲ Οἰνόης ὄρος ἐστὶν Ἀρτεμίσιον καὶ ἱερὸν Ἀρτέμιδος ἐπὶ κορυφῇ τοῦ ὄρους. ἐν τούτῳ δέ εἰσι τῷ ὄρει καὶ αἱ πηγαὶ τοῦ Ἰνάχου: πηγαὶ γὰρ δὴ τῷ ὄντι εἰσὶν αὐτῷ, τὸ δὲ ὕδωρ οὐκ ἐπὶ πολὺ ἐξικνεῖται τῆς γῆς.
  4. Έλμουτ Μπάουμαν (1999) [1982]. Η ελληνική χλωρίδα στο μύθο, στην τέχνη, στην λογοτεχνία (2η έκδοση). Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης. σελ. 51. 
  5. Ορνιθολογική, Κατάλογος των Σημαντικών Περιοχών για τα Πουλιά της Ελλάδας
  6. Ορνιθολογική, Όρη Αρτεμήσιο και Λύρκειο