Αρά Σιράζ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αρά Σιράζ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Արա Շիրազ (Αρμενικά)
Γέννηση
Αιτία θανάτου εγκεφαλικό
Τόπος ταφής Πάνθεον του Κομιτάς
Εθνικότητα Αρμένιοι
Χώρα πολιτογράφησης Αρμενία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Σπουδές Κρατικό Ινστιτούτο Καλών Τεχνών και Θεάτρου του Γερεβάν (έως 1966)
Πληροφορίες ασχολίας
Αξιοσημείωτο έργο Andranik statue, Yerevan
Monument to Alexander Myasnikyan
d:Q16388712
Tigran Petrosyan's monument
monument to Paruyr Sevak
Οικογένεια
Γονείς Χοβχανές Σιράζ και Σίλβα Καπουτικιάν
Αδέλφια Σιπάν Σιράζ
Βερνάρντ Σιράζ
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Αρά Σιράζ (αρμενική γλώσσα: Արա Շիրազ, 8 Ιουνίου 194118 Μαρτίου 2014) ήταν διακεκριμένος Αρμένιος γλύπτης.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1941 στο Γερεβάν της ΣΣΔ Αρμενίας ως Αραμάζντ Καραπετιάν και ήταν γιος των ποιητών Χοβχανές Σιράζ (ψευδώνυμο του Χοβχανές ή Ονίκ Καραπετιάν) και Σίλβα Καπουτικιάν. Σπούδασε στο Κρατικό Ινστιτούτο Καλών Τεχνών και Θεάτρου του Γερεβάν[1] από όπου αποφοίτησε το 1966. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του παρουσίασε τα έργα του τόσο εντός Σοβιετικής Ένωσης (Μόσχα, Λένινγκραντ, Τιφλίδα, Ρίγα κλπ[2]), όσο και στο εξωτερικό (π.χ. στη Γαλλία). Υπήρξε μέλος της Ένωσης Καλλιτεχνών της Αρμενίας (της οποίας διετέλεσε πρόεδρος[3] από το 1987 μέχρι το 1993), καθώς και της αντίστοιχης Ένωσης Καλλιτεχνών της ΕΣΣΔ[4]. Τον Φεβρουάριο του 2014 υπέστη καρδιακό επεισόδιο με αποτέλεσμα να διακομιστεί σε νοσοκομείο του Γερεβάν όπου απεβίωσε στις 18 Μαρτίου του ίδιου έτους[1][3].

Έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σιράζ ανήκει στη γενιά των Αρμενίων γλυπτών που αναδείχτηκαν[5] κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, ενώ το έργο του έχει ταυτιστεί σε μεγάλο βαθμό με την πρωτεύουσα της Αρμενίας, Γερεβάν[6]. Μεταξύ των γλυπτών του περιλαμβάνονται το ύψους 9 μέτρων άγαλμα του Αρμένιου εθνικού ήρωα Αντρανίκ Οζανιάν κοντά στον καθεδρικό ναό του Γερεβάν (όπου ο Οζανιάν εικονίζεται πάνω σε δύο άλογα, τα οποία συμβολίζουν της ιστορικές περιοχές της Ανατολικής και Δυτικής Αρμενίας ή σύμφωνα με άλλη εκδοχή το σύγχρονο αρμενικό κράτος και τους Αρμένιους της Διασποράς[7]) του Αμερικοαρμένιου λογοτέχνη Ουίλιαμ Σαρογιάν και του σκηνοθέτη Σεργκέι Παρατζάνοφ στους τάφους τους στο Πάνθεον του Κομίτας, οι προτομές του ηθοποιού Φρουνζίκ Μχερ Μκρντσιάν στο Γκιουμρί[8] και του παγκόσμιου πρωταθλητή στο σκάκι Τιγράν Πετροσιάν στην περιοχή Κέντρον του Γερεβάν, το γλυπτό του ποιητή Παρουίρ Σεβάκ και το μνημείο του κομμουνιστή ηγέτη Αλεξάντερ Μιασνικιάν που ανεγέρθηκε το 1980 (αμφότερα στο Γερεβάν) κ.ά[3].

Άλλα έργα του Σιράζ βρίσκονται στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Αρμενίας, την Εθνική Πινακοθήκη της Αρμενίας, την Πινακοθήκη Τρετιακόφ, καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές ανά τον κόσμο[1].

Γλυπτά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Armenian Sculptor Ara Shiraz Dies at 73». asbarez.com (στα Αγγλικά). Asbarez. 18 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2019. 
  2. Συλλογικό (1977). The Modern Review. 142. Modern Review Office, σελ. 123. https://books.google.gr/books?id=VPtXAAAAIAAJ&q=Ara+Shiraz&dq=Ara+Shiraz&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwiCzfLG9aThAhWnzoUKHTilA2EQ6AEIWDAH. 
  3. 3,0 3,1 3,2 «Armenian sculptor Ara Shiraz dies at 73». tert.am. Armenian News. 18 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2019. 
  4. «Ara Shiraz». roslin.com (στα Αγγλικά). Roslin Art Gallery. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2019. 
  5. «Sculpture». gallery.am (στα Αγγλικά). National Gallery of Armenia. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2019. 
  6. Angaladi︠a︡n, Ruben (2006). The Armenian Avant-garde of the 1960s. Seventeen Fates, σελ. 245. https://books.google.gr/books?id=ItQnAQAAIAAJ&q=Ara+Shiraz&dq=Ara+Shiraz&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjqw_qZ76zhAhWF4aYKHWasCqoQ6AEIJzAA. 
  7. Συλλογικό (2012). Russian Cultural Anthropology After the Collapse of Communism. Routledge, σελ. 268. https://books.google.gr/books?id=S81BNrPz3hMC&pg=PA268&dq=Ara+Shiraz&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjEx-aQzqThAhVIxKYKHatfAkMQ6AEILTAB#v=onepage&q=Ara%20Shiraz&f=false. 
  8. Νταματιάν, Ζακ. «Φρουνζίκ Μχερ Μγκρντσιάν: Ο χαρούμενος λυπημένος άνθρωπος». armenika.gr. Αρμενικά. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2019. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]