Αντιφασιστική Δράση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Αντιφασισμός)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Οι "δυο σημαίες", το σήμα της "Αντιφασιστικής Δράσης" στην Γερμανία, η οποία ιδρύθηκε το 1932

Αντιφασιστική Δράση ή αντιφασισμός ή αντίφα[Σημ 1] είναι ένα ετερόκλητο κίνημα από αυτόνομες ομάδες κυρίως στις ΗΠΑ και στις χώρες της ΕΕ[2][3][4][5] τους οποίο το κοινό και κύριο χαρακτηριστικό είναι η αντιπαράθεση τους στην φασιστική ιδεολογία ή φασιστικές ομάδες με άμεσες μορφές δράσης.[6] Είναι γνωστοί για τις μαχητικές διαδηλώσεις τους οι οποίες έχουν προκαλέσει ζημιές σε προσωπικές ιδιοκτήσίες ή έχουν ασκήσει φυσική βία.[2][7][8][9] Τείνουν να είναι κομμουνιστές, ελευθεριακοί (αναρχικοί), σοσιαλιστές και αντικαπιταλιστές.[10][6][11][12][13][14] Ο δηλωμένος στόχος τους είναι η καταπολέμηση ακροδεξιών και ρατσιστικών πολιτικών παρά η ενθάρρυνση αυτών των στόχων με μια αριστερή πολιτική.[6]

Οι ρίζες του κινήματος ανιχνεύονται από την εποχή του μεσοπολέμου στην Ευρώπη, αρχικά στην Ιταλία κατά την διάρκεια ανόδου του Μουσολίνι στην εξουσία, και σύντομα δημιουργήθηκαν παρόμοιες ομάδες σε όλη την Ευρώπη. Στην Γερμανία το 1932 ιδρύθηκε το Antifaschistische Aktion για να αντιπαλέψει το ναζιστικό κόμμα. [6]

Η κριτική στο κίνημα εστιάζεται στο παράδοξο της μη ανοχής της μη ανεκτικότητας και στο γεγονός ότι οι πράξεις τους δεν είναι πάντα καθαρά αντιφασιστικές και συχνά έχουν και αριστερό και αντικαπιταλιστικό χαρακτήρα. Υπάρχουν φωνές που ζητάνε να χαρακτηριστούν οι Αντίφα οργανώσεις ως τρομοκρατικες. Στις ΗΠΑ οι αρχές κατατάσσουν την αντίφα ως εσωτερική τρομοκρατική οργάνωση. [15]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σημαία της αντιφασιστικής ομάδας Αρντίντι ντελ Πόπολο η οποία ιδρύθηκε το 1921

Οι απαρχές του αντιφασισμού ανιχνεύονται στην Ιταλία κατά την διάρκεια ανάπτυξης του φασισμού. Η άνοδος του Εθνικού Φασιστικού Κομματος προκάλεσε την αντίδραση ιταλών κομμουνιστών, σοσιαλιστών και Αναρχικών[16][17] Απο το 1920 μέλη εργατικών σωματίων, αλλά και άλλοι, εμπλέκονταν σε επεισόδια με τους Μελανοχιτώνες (παραστρατιωτική οργάνωση του φασιστικού κόμματος). Τον Αύγουστο του 1921 όμως το Σοσσιαλιστικό Κόμμα της Ιταλίας υπέγραψε συμφωνία ειρήνης με τον Μουσολίνι και οι συντεχνίες του επέλεξαν την νόμιμη και ειρηνική οδό για να αντιπαλεύσουν τον φασισμό, πολλά μέλη αποσκίρτησαν και ίδρυσαν την Αρντίτι ντελ Πόπολο (Arditi del Popolo- οι τολμηροί του λαού). [18]Ωστόσο δέν έγιναν δεκτή από την Γενική Συνομοσπονδία Εργατών και το κομμουνιστικό κόμμα καλούσε τα μέλη του να μην συμμετάχουν στην νέα ομάδα. Σύντομα σε όλη την Ιταλία - και σε μέρη της Σλοβενίας και Κροατίας τα οποία είχε καταλάβει η Ιταλία μετα τον Α' ΠΠ- είχαν εμφανιστεί τέτοιες ομάδες με πιο γνωστές την TIGR.[19][20]. Το φασιστικό καθεστώς ίδρυσε ξεχωριστό σώμα αστυνομίας- την OVRA- για την πάταξη της δράσης των αντιφασιστων.. Κατά την διάρκεια του Β' ΠΠ, πολλά μέλη των αντιφασιστικών ομάδων είχαν καταφυγει στα βουνά και πολεμούσαν ενάντια στους φασίστες και τους ναζί στρατιώτες [21]

Στην γερμανική Δημοκρατία της Βαϊμάρης, τα αριστερά κόμματα των σοσιαλιστών και των κομμουνιστών υποστήριξαν την χρήση βίας από τα μέλη τους για να σταματήσουν το ναζιστικό κόμμα του Χίτλερ, NSDAP. Ιδρύθηκαν αρκετές αντιφασιστικές ενώσεις απο το 1924, .[22] και το 1932 ιδρύθηκε το Antifaschistische Aktion (Αντιφασιστική Δράση) το οποίο είχε ευρεία βάση από σοσιαληδμοκράτες, κομμουνιστές και άλλους, οι οποίοι δρούσαν για αυτοάμυνα από παραστρατιωτικούς ναζιστές.[23] Το σήμα της οργάνωσης, με δυο σημαίες, χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα παγκοσμίως ως σύμβολο του μαχητικού αντιφασισμού.[24]

Την ίδια εποχή και σε άλλα μέρη της Ευρώπης αναπτυσσόταν αντιφασιστικό κίνημα. Στην Αγγλία, η άνοδος του Οσβαλντ Μόσλει και της Βρετανικής Ένωσης Φασιστών συνάντησε την αντίδραση των σοσσιαλιστών του Εργατικού κόμματος, αναρχικούς, εβραίαους και εργαζόμενους. Καθοριστικής σημασίας ήταν η "μάχη του Κέημπλ Στρίτ" (Battle of Cable Street) τον Οκτώβρη του 1936. Είχε προηγηθεί ανακοίνωση του Μόσλι για παρέλαση φασιστών στο ανατολικό Λονδίνο. Το Κομμουνιστικό Κόμμα κάλεσε για άλλη διαδήλωση στο κέντρο του Λονδίνου (στο Χαϊντ Παρκ) ωστόσο οι αντιφασίστες μαζί με τους εβραίους κατοίκους της περιοχής κινητοποιηθήκαν και εμπόδισαν την παρέλαση. [25]

Πέρα από την ευρώπη, αντιφασιστικές οργανώσεις έκαναν την εμφάνιστη τους και σε άλλα μέρη του κόσμου, όπως στην Κίνα και την Λατινική Αμερική. [26]

Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τον Β ΠΠ, οι αντιφασιστικές οργανώσεις στην Γερμανία ξεκίνησαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους στην δεκαετία του 1980, πρίν την επανένωση της Γερμανίας.

[27]Ωστόσο μετά την επανένωση, οι αντίφα οργανώσεις αυξήθηκαν σημαντικά. Σε αντίθεση με την Αντιφασιστική Δράση που ξεκίνησε το 1930, οι νέοι αντίφα ήταν περισσότερο φοιτητές παρά εργάτες, δεν είχαν σχέση με επίσημα κόμματα και ήταν περισσότερο αναρχικοί, ελευθεριακοί μαρξιστές, αναρχοκομμουνιστές και αυτόνομοι. [27] Στις ΗΠΑ, στα τέλη της δεκαετίας του 1980[28] ξεκίνησαν να εμφανίζονται παρόμοιας ιδεολογίας ομάδες, οι οποίες χαρακτηρίζονταν ως αντιρατσιστικές και ίδρυσαν την Αντιρατσιστική Δράση, καθώς το αμερικάνικο κοινό δεν ήταν εξοικειωμένο με την λέξη φασισμός. [29] Μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, οι αντιφασιστικές οργανώσεις στις ΗΠΑ αυξήθηκαν και έγιναν πιο δραστήριες και συνήθως συμπλέκονται σε επεισόδια με οπαδούς της εναλλακτικής δεξιάς ή παραδοσιακής ακροδεξιάς. [30][31][32]Από το 2010 πάντως, οι αντίφα οργανώσεις έχουν αυξηθεί σε όλη την Δυτική Ευρώπη και Βόρεια Αμερική. [33]

Δομή-Τακτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

H οργάνωση των ομάδων αντίφα (ή η απουσία της οργάνωσης) είναι ενα από τα κύρια χαρακτηριστικά τους. Δεν υπάρχει ιεραρχεία ή κεντρική πλατφόρμα. Καθένας μπορεί να ιδρύσει μια τοπική αντίφα οργάνωση.[5] Τα μικρά αυτά γκρουπ συνδέονται χαλαρά μεταξύ τους ή δρούνε μόνα τους. [34]H τακτική των Αντίφα συμπεριλαμβάνει το να μην επιτρέπουν στους αντιπάλους τους να προπαγανδίζουν το μηνυμα τους δημόσια, παραδείγματος να τους εμποδίζουν να μιλάνε στο κοινό, να εμποδίζουν εκδηλώσεις και πορείες και όταν ίδιοι κρίνουν απαραίτητο, με βίαια μέσα. [35] Συνήθως αντιτίθενται στον ρατσισμό, σεξισμό, ομοφοβία και τον καπιταλισμό και εναντιώνονται στον φασισμό με "κάθε δυνατό μέσο".[5]

Κριτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κριτική που δέχονται οι Αντίφα βασίζεται στο ότι υπάρχει εσωτερική αντίφαση στην ιδεολογία τους, καθώς δεν δίνουν ανοχή στην ανεκτικότητα, σύμφωνα με το "παράδοξο της Ανοχής"[Σημ 2][36][37]. Επιπλέον, μια άλλη γραμμή κριτικής είναι πως η βίαιη δράση εναντίον των εχθρών τους, τελικά καταλήγει να φανατίζει περαιτέρω και να βοηθάει τους ακροδεξιούς με διάφορους τρόπους. [38][39]

Επίσης, έχει δεχτεί κριτική για το γεγονός ότι ενω υποτίθεται ότι πολεμά τους φασίστες και τον φασισμό πολλές φορές μέλη της έχουν επιτεθεί και ασκήσει βία σε ειρηνικούς διαδηλωτές δεξιού χαρακτήρα, χωρίς οι δεύτεροι να σχετίζονται με ακροδεξιές και φασιστικές ιδεολογίες. [40][41]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Η λέξη αντίφα, συντομογραφία του "αντιφασισμού", χρησιμοποιείται και ως επίθετο και ως ουσιαστικό. Μπορεί να περιγράφει ένα μια ιδεολογία, ή ένα κίνημα (το αντιφασιστικό) ή μια ομάδα/γκρουπ ανθρώπων ή ένα άτομο ξεχωριστά[1]
  2. Ο Καρλ Πόπερ όρισε το παράδοξο στο βιβλίο "Η Ανοιxτή Κοινωνία και οι Εχθροί της", τόμος 1, κεφ 7, σημείωση 4. Γράφει: "Less well known is the paradox of tolerance: Unlimited tolerance must lead to the disappearance of tolerance. If we extend unlimited tolerance even to those who are intolerant, if we are not prepared to defend a tolerant society against the onslaught of the intolerant, then the tolerant will be destroyed, and tolerance with them. — In this formulation, I do not imply, for instance, that we should always suppress the utterance of intolerant philosophies; as long as we can counter them by rational argument and keep them in check by public opinion, suppression would certainly be unwise. But we should claim the right to suppress them if necessary even by force; for it may easily turn out that they are not prepared to meet us on the level of rational argument, but begin by denouncing all argument; they may forbid their followers to listen to rational argument, because it is deceptive, and teach them to answer arguments by the use of their fists or pistols. We should therefore claim, in the name of tolerance, the right not to tolerate the intolerant." Ξενόγλωσσος τίτλος "The Open Society and Its Enemies", στα Ελληνικά εκδόθηκε το 2003 από τις εκδόσεις Παπαζήση, μετάφραση Ειρήνη Παπαδάκη. ISBN13 9789600216141

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Words We're Watching: 'Antifa'» (στα αγγλικά). https://www.merriam-webster.com/words-at-play/words-were-watching-antifa. Ανακτήθηκε στις 2017-11-17. 
  2. 2,0 2,1 Seurth, Jessica (August 14, 2017). «What is Antifa?». CNN. http://www.cnn.com/2017/08/14/us/what-is-antifa-trnd/index.html. Ανακτήθηκε στις August 15, 2017. 
  3. Savage, Charlie (August 16, 2017). «Justice Dept. Demands Data on Visitors to Anti-Trump Website, Sparking Fight». The New York Times. https://www.nytimes.com/2017/08/15/us/politics/justice-department-trump-dreamhost-protests.html?_r=0. Ανακτήθηκε στις August 16, 2017. 
  4. Ellis, Emma Grey (February 4, 2017). «Neo-Nazis Face a New Foe Online and IRL: the Far-Left Antifa». Wired. https://www.wired.com/2017/02/neo-nazis-face-new-foe-online-irl-far-left-antifa/. Ανακτήθηκε στις November 7, 2017. 
  5. 5,0 5,1 5,2 «What is Antifa?» (στα αγγλικά). The Economist. https://www.economist.com/blogs/economist-explains/2017/08/economist-explains-11. Ανακτήθηκε στις 2017-11-16. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Cammeron, Brenna (August 14, 2017). «Antifa: Left-wing militants on the rise». BBC News. http://www.bbc.com/news/world-us-canada-40930831. Ανακτήθηκε στις November 7, 2017. 
  7. Steakin, William (May 4, 2017). «What is Antifa? Controversial far-left group defends use of violence». AOL. https://www.aol.com/article/news/2017/05/04/what-is-antifa-controversial-far-left-group-defends-use-of-violence/22067671/. Ανακτήθηκε στις August 15, 2017. 
  8. Cammeron, Brenna (August 14, 2017). «Antifa: Left-wing militants on the rise». BBC News. http://www.bbc.com/news/world-us-canada-40930831. Ανακτήθηκε στις August 15, 2017. 
  9. Kaste, Martin; Siegler, Kirk (June 16, 2017). «Fact Check: Is Left-Wing Violence Rising?». National Public Radio. Ανακτήθηκε στις August 15, 2017. 
  10. «What is Antifa?». The Economist. July 29, 2017. Ανακτήθηκε στις August 15, 2017. 
  11. Fuller, Thomas; Feuer, Alan; Kovaleski, Serge F. (August 17, 2017). «'Antifa' Grows as Left-Wing Faction Set to, Literally, Fight the Far Right». The New York Times. Ανακτήθηκε στις September 10, 2017. [...] the diverse collection of anarchists, communists and socialists has found common cause in opposing right-wing extremists and white supremacists .
  12. Pasha-Robinson, Lucy (September 4, 2017). «Antifa: US security agencies label group 'domestic terrorists'». The Independent. Ανακτήθηκε στις September 4, 2017. 
  13. «A look at the violent anarchist group Antifa». CNN. August 18, 2017. Ανακτήθηκε στις September 4, 2017. 
  14. Johnson, Lizzie; Allday, Erin; Cabanatuan, Michael; Asimov, Nanette (August 28, 2017). «Masked anarchists violently rout right-wing demonstrators in Berkeley». San Francisco Chronicle. Ανακτήθηκε στις September 4, 2017. 
  15. http://www.independent.co.uk/news/world/americas/antifa-domestic-terrorists-us-security-agencies-homeland-security-fbi-a7927881.html
  16. Gli Arditi del Popolo (Birth) Αρχειοθετήθηκε 7 August 2008 στο Wayback Machine. (Ιταλικά)
  17. "Unione Anarchica Italiana" at italian anarchopedia
  18. Charles F. Delzell, edit., Mediterranean Fascism 1919-1945, New York, NY, Walker and Company, 1971, p. 26
  19. Milica Kacin Wohinz, Prvi antifašizem v Evropi (Koper: Lipa, 1990)
  20. Mira Cenčič, TIGR : Slovenci pod Italijo in TIGR na okopih v boju za narodni obstoj (Ljubljana: Mladinska knjiga, 1997)
  21. «Intelligence and Operational Support for the Anti-Nazi Resistance». Darbysrangers.tripod.com. 
  22. Eve Rosenhaft, Beating the Fascists?: The German Communists and Political Violence 1929-1933, Cambridge University Press, 25 Aug 1983, pp.3-4
  23. Eve Rosenhaft, Beating the Fascists?: The German Communists and Political Violence 1929-1933, Cambridge University Press, 25 Aug 1983, p.81
  24. Loren Balhorn The Lost History of Antifa" Jacobin May 2017
  25. «Cable Street: 'Solidarity stopped Mosley's fascists'». BBC News. Ανακτήθηκε στις 13 October 2015. 
  26. Bray, Mark (August 16, 2017). «Analysis | Who are the antifa?». The Washington Post. ISSN 0190-8286. https://www.washingtonpost.com/news/made-by-history/wp/2017/08/16/who-are-the-antifa/. Ανακτήθηκε στις November 10, 2017. 
  27. 27,0 27,1 «The Lost History of Antifa». Jacobin Mag. 15 August 2017. https://www.jacobinmag.com/2017/05/antifascist-movements-hitler-nazis-kpd-spd-germany-cold-war. Ανακτήθηκε στις 5 December 2014. 
  28. Strickland, Patrick (21 February 2017). «US anti-fascists: 'We can make racists afraid again'». Aljazeera. http://www.aljazeera.com/indepth/features/2017/02/anti-fascists-racists-afraid-170221100950730.html. Ανακτήθηκε στις 10 July 2017. 
  29. Strickland, Patrick (21 February 2017). «US anti-fascists: 'We can make racists afraid again'». Aljazeera. http://www.aljazeera.com/indepth/features/2017/02/anti-fascists-racists-afraid-170221100950730.html. Ανακτήθηκε στις 10 July 2017. 
  30. Beinhart, Peter. «The Rise of the Violent Left». The Atlantic. https://www.theatlantic.com/magazine/archive/2017/09/the-rise-of-the-violent-left/534192/. Ανακτήθηκε στις 12 August 2017. 
  31. «Behind Berkeley’s Semester of Hate». New York Times. 4 August 2017. https://www.nytimes.com/2017/08/04/education/edlife/antifa-collective-university-california-berkeley.html?_r=0. Ανακτήθηκε στις 12 August 2017. 
  32. Osborne, Samuel (25 June 2017). «EDL and anti-fascists clash with police in London». Independent. http://www.independent.co.uk/news/uk/home-news/edl-english-defence-league-anti-fascists-clash-police-london-britain-first-birmingham-a7807401.html. Ανακτήθηκε στις 10 July 2017. 
  33. Stockman, Farah (2 Feb 2017). «Anarchists Respond to Trump’s Inauguration, by Any Means Necessary». New York Times. https://www.nytimes.com/2017/02/02/us/anarchists-respond-to-trumps-inauguration-by-any-means-necessary.html. Ανακτήθηκε στις 10 July 2017. 
  34. Lennard, Natasha (January 19, 2017). «Anti-Fascists Will Fight Trump's Fascism in the Streets». The Nation. Ανακτήθηκε στις August 14, 2017. 
  35. «Review | The history, theory and contradictions of antifa». Washington Post. Ανακτήθηκε στις 2017-11-16. 
  36. «Should we ban hate speech? Nazis in the street and Karl Popper's "paradox of tolerance"» (στα αγγλικά). Salon. 2017-09-03. https://www.salon.com/2017/09/03/should-we-ban-hate-speech-nazis-in-the-street-and-the-paradox-of-tolerance/. Ανακτήθηκε στις 2017-11-18. 
  37. Penny, Daniel (2017-08-22). «An Intimate History of Antifa». The New Yorker. ISSN 0028-792X. https://www.newyorker.com/books/page-turner/an-intimate-history-of-antifa. Ανακτήθηκε στις 2017-11-18. 
  38. Beinart, Peter. «The Rise of the Violent Left» (στα αγγλικά). The Atlantic. https://www.theatlantic.com/magazine/archive/2017/09/the-rise-of-the-violent-left/534192/. Ανακτήθηκε στις 2017-11-18. 
  39. Noah, Trevor. «Antifa: The Anti-Fascist Antagonists of the Alt-Right: The Daily Show». 
  40. ttps://www.vox.com/policy-and-politics/2017/8/29/16216346/antifa-violence
  41. http://www.foxnews.com/opinion/2017/09/09/what-learned-from-antifa-handbook-for-starters-won-t-believe-who-is-defined-as-fascist.html