Ανδρόνικος Κάλλιστος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ανδρόνικος Κάλλιστος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1400 (περίπου)
Θεσσαλονίκη και Βυζάντιο
Θάνατος 1476
Λονδίνο
Υπηκοότητα Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Λατινική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα συγγραφέας
διδάσκων πανεπιστημίου

Ο Ανδρόνικος Κάλλιστος ήταν λόγιος του 15ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1400 και ανατράφηκε στο Βυζάντιο. Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης προσέφυγε στην Ιταλία όπου συνδέθηκε με τον Βησσαρίωνα. Δίδαξε Ελληνικά πρώτα στην Μπολόνια το 1464 και μετά στην Ρώμη το 1469. Από εκεί πήγε στην Φλωρεντία όπου δίδαξε με επιτυχία για μερικά χρόνια πολυάριθμους μαθητές. Μετά τον θάνατο του Ερμώνυμου του Σπαρτιάτη έλαβε πρόσκληση στο Παρίσι και ανέλαβε εκεί την διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας. Απ΄αυτόν άρχισε η συστηματική διδασκαλία των ελληνικών Γραμμάτων στη Γαλλία. Αργότερα πήγε και στο Λονδίνο.Μετέδωσε την αριστοτελική σκέψη σε πολλούς μαθητές του, οι οποίοι διακρίθηκαν στην Ευρώπη για τη σοφία τους. Ήταν κάτοχος μεγάλης συλλογής χειρογράφων.

Απεβίωσε υπέργηρος το 1486.

Συγγράμματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μονωδία επί τη αλώσει της Κωνσταντινουπόλεως
  • Αντιρρητικός προς Μιχαήλον Αποστόλην
  • Επίγραμμα εις αίνον Βησσαρίωνος
  • Περί γεννέσεως και φθοράς
  • Περί παθών
  • Περί αρετών και κακιών
  • Περί ποιήσεως
  • Σχόλια εις Όμηρον
  • Επιστολαί προς Βησσαρίωνα, Σεκουνδινόν, Γρηγόριον Παλαιολόγον και Θεόδωρον Δημητρίου
  • Λόγος εγκωμιαστικός εις Γρηγόριον Παλαιολόγον
  • Επιστολή περί Ερμωνύμου προς Γεώργιον Παλαιολόγον τον Δισύπατον
  • Περί ψυχής
  • Περί τύχης
  • Μετάφραση στα λατινικά Aristotelis de generatione et corruptione libri duo

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κ. Θ. Δημαράς, Ελληνομακεδόνες λόγιοι 15ου και 16ου αιώνα: ΄΄Ανδρόνικος Κάλλιστος΄΄,στο:Συλλογικό, (επιμ. Μιχαήλ Σακελλαρίου,) Μακεδονία. 4000 χρόνια Ελληνικής Ιστορίας και πολιτισμού, σειρά: ΄΄Ιστορικοί Ελληνικοί Χώροι΄΄ Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1982, σελ.396