Αλεσσάντρο Βιττόρια

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αλεσσάντρο Βιττόρια
Paolo Veronese 044.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1525[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12][13][14][15][16][17][18]
Τρέντο
Θάνατος27  Μαΐου 1608[19][5][6][7][18]
Βενετία
Τόπος ταφήςΝαός του Αγίου Ζαχαρία στη Βενετία
Χώρα πολιτογράφησηςΒενετική Δημοκρατία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙταλικά[19]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταγλύπτης
Αξιοσημείωτο έργοSanti Apostoli
Palazzo Balbi
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Το επιτύμβιο μνημείο του Αλεσσάντρο Βιττόρια στη Βενετία

Ο Αλεσσάντρο Βιττόρια (Alessandro Vittoria, 1525-1608) ήταν Ιταλός μανιεριστής γλύπτης της Βενετικής Σχολής, «ένας από τους κυριότερους αντιπροσώπους του βενετικού κλασικού ύφους»[20] και εφάμιλλος του Τζαμπολόνια, θεωρούμενος με άλλα λόγια ως ένας από τους δύο κορυφαίους Ιταλούς γλύπτες του ύστερου 16ου αιώνα.[21]

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βιττόρια, γιος ενός ράφτη, γεννήθηκε στην πόλη Τρέντο. Μαθήτευσε στο ατελιέ του γλύπτη και αρχιτέκτονα Τζάκοπο Σανσοβίνο στη Βενετία, ενώ ισχυρή στο έργο του υπήρξε και η επίδραση του σύγχρονού του Τιτσιάνο. Εγκαταστάθηκε στη Βενετία το 1543. Οι στενές συνεργασίες του σε αναθέσεις έργων με τους αρχιτέκτονες Σανσοβίνο, Μικέλε Σανμικέλι και Αντρέα Παλλάντιο, καθώς και με τους κορυφαίους ζωγράφους Τιτσιάνο, Τιντορέττο και Βερονέζε τον ενέταξαν μεταξύ των πρωταγωνιστών του καλλιτεχνικού κόσμου του Cinquecento στη Βενετία.

Ο Αλεσσάντρο Βιττόρια απεβίωσε στη Βενετία σε ηλικία 83 ετών. Ο τάφος του, με την προτομή του που είχε φιλοτεχνήσει ο ίδιος, βρίσκεται στον ναό του Αγίου Ζαχαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του συγκατελέγονται οι Καμίλλο Μαριάνι και Αντρέα ντι Αλεσσάντρο.

Σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προτομή του Μαρίνο Γκριμάνι, μετά το 1599, επιχρωματισμένη τερακότα

Σημαντικές πηγές για τις λεπτομέρειες της σταδιοδρομίας του Βιττόρια αποτελούν το ημερολόγιό του και η διαθήκη του[22], με ημερομηνία 29 Ιουλίου 1576.

Η μακρά καλλιτεχνική σχέση του Βιττόρια με τον δάσκαλό του Σανσοβίνο υπήρξε θυελλώδης. Μετά από μια φιλονικία τους, ο Βιττόρια έφυγε από τη Βενετία και εργάσθηκε στην κοντινή Βιτσέντζα, όπου συνεργάσθηκε με τον Βερονέζε στη διακόσμηση της Βίλλα Μπαρμπάρο (1560–1562). Μετά συμφιλιώθηκαν και μετά τον θάνατο του δασκάλου του, ο Βιττόρια ανέλαβε το ατελιέ του και ολοκλήρωσε με πιστό τρόπο τις ημιτελείς παραγγελίες του.

Ο Αλεσσάντρο Βιττόρια είναι γνωστός για τις κλασικίζουσες προτομές του, είδος που ήταν σχεδόν ανύπαρκτο στη Βενετία πριν από αυτόν.[23] Επίσης περίφημα είναι τα μετάλλιά του και οι ολόσωμες μορφές του, κάποιες από τις οποίες επιστέφουν το κτήριο της Μαρκιανής Βιβλιοθήκης, έργο του Σανσοβίνο. Ο Βιττόρια ήταν επίσης ένας αριστοτέχνης των έργων (κυρίως προτομών) σε τερακότα, που συχνά τα επιχρύσωνε ή τα έβαφε.


Εικόνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 104150386. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 «Alessandro Vittoria». (Αγγλικά) Union List of Artist Names. 500025294.
  3. 3,0 3,1 «Alessandro Vittoria». British Museum person-institution thesaurus. 49896.
  4. 4,0 4,1 «Alessandro Vittoria». National Library Service of Italy. IT\ICCU\MILV\026731.
  5. 5,0 5,1 5,2 RKDartists. 81384. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 6,2 (Αγγλικά) Benezit Dictionary of Artists. 2006. B00192036. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
  7. 7,0 7,1 7,2 (Αγγλικά) SNAC. w6xw53t2. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. 8,0 8,1 Artnet. alessandro-vittoria. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  9. 9,0 9,1 Minneapolis Institute of Art. 983. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  10. 10,0 10,1 Faceted Application of Subject Terminology. 333149. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  11. 11,0 11,1 (Γαλλικά) Encyclopædia Universalis. Encyclopædia Britannica Inc.. alessandro-vittoria. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  12. 12,0 12,1 (Δανικά, Αγγλικά) Kunstindeks Danmark. 2225. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  13. 13,0 13,1 LIBRIS. 207796. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  14. 14,0 14,1 nelson atkins. 5442. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  15. 15,0 15,1 Εθνική Πινακοθήκη του Καναδά. alessandro-vittoria. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  16. 16,0 16,1 ArtCyclopedia. vittoria_alessandro. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  17. 17,0 17,1 (Αγγλικά) ARTIC. Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο. 27538. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  18. 18,0 18,1 18,2 (Γερμανικά) Brockhaus Enzyklopädie. vittoria-alessandro. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  19. 19,0 19,1 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13510451n. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  20. Federico Zeri & Elizabeth E, Gardner: Italian Paintings: Venetian School, Metropolitan Museum of Art, 1973, σελ. 87
  21. Thomas Martin: Alessandro Vittoria and the Portrait Bust in Renaissance Venice: Remodelling Antiquity, Oxford University Press, 1998
  22. Giuseppe Gerola: «"Nuove documenti veneziani su Alessandro Vittoria», Atti del Reale Instituto Veneto di Scienze, Lettere ed Arti, τόμος 84 (1925), σσ. 349-350).
  23. Martin 1998


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Alessandro Vittoria της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).