Αλεξάνδρα Βικτώρια του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
| Αλεξάνδρα Βικτώρια του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 21 Απριλίου 1887[1] Thumby |
| Θάνατος | 14 Απριλίου 1957[2] 2ο δημοτικό διαμέρισμα της Λιόν[2] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γερμανία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γερμανικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | αριστοκράτης ζωγράφος |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Αύγουστος Γουλιέλμος της Πρωσίας (1887-1949) (από 1908)[3] Arnold Rümann (από 1922)[3] |
| Τέκνα | Αλέξανδρος Φερδινάνδος της Πρωσίας |
| Γονείς | Φρειδερίκος Φερδινάνδος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ και Καρολίνα Ματθίλδη του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ |
| Αδέλφια | Γουλιέλμος Φρειδερίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν Ελένη Αδελαΐδα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ Αδελαΐδα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ Βικτώρια Αδελαΐδα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν Καρολίνα Ματθίλδη του Σλέσβιχ‑Χόλσταϊν‑Σόντερμπουργκ‑Γκλύξμπουργκ |
| Οικογένεια | Οίκος του Γκλύξμπουργκ |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Η Αλεξάνδρα Βικτωρία (γερμ. Alexandra Viktoria von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, 21 Απριλίου 1887 - 15 Απριλίου 1957) του Οίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ ήταν πριγκίπισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ και με το γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Πρωσίας.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Αλεξάνδρα Βικτωρία Αυγούστα Λεοπολδίνη Καρλόττα Αμαλία Βιλελμίνη γεννήθηκε στις 21 Απριλίου 1887 στο Γκρύνχολτς, και ήταν το δεύτερο παιδί και η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Φερδινάνδου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και της Καρολίνας Ματθίλδης του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ.
Στις 22 Οκτωβρίου 1908 παντρεύτηκε τον Αύγουστο Γουλιέλμο της Πρωσίας στο Βασιλικό Παλάτι του Βερολίνου. Απέκτησαν ένα παιδί:
- τον Αλέξανδρο Φερδινάνδο (1912 - 1985), παντρεύτηκε την Άρμαγκαρντ Βάιγκαρτ. Απέκτησαν 1 παιδί.
Ο γάμος διοργανώθηκε από τον Αυτοκράτορα και την Αυτοκράτειρα, αλλά ήταν σχετικά ευτυχισμένος. Η Αλεξάνδρα ήταν αγαπημένη της πεθεράς της, ειδικά επειδή η αυτοκράτειρα ήταν επίσης η θεία της. Η πριγκίπισσα Καταρίνα Ραντζίβιου, σχολίασε:
"η Αλεξάνδρα έδειχνε πάντα πρόθυμη να ακούσει τη πεθερά της. Είναι ωραίο κορίτσι - δίκαιο, παχουλό, και ένας τέλειος τύπος της «Γερμανίδας νοικοκυράς» που είναι αγαπητό στις ψυχές των Γερμανών συγγραφέων μυθιστορημάτων".
Ένας άλλος σύγχρονος συγγραφέας έγραψε ότι ο γάμος ήταν ένας αγώνας αγάπης, και ότι η Αλεξάνδρα ήταν ένα «γοητευτικά όμορφο και φωτεινό κορίτσι». Μετά την πτώση της γερμανικής μοναρχίας το 1918, το ζευγάρι χώρισε στις 16 Μαρτίου 1920.
Στις 7 Ιανουαρίου 1922 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά τον Άρνολτ Ρύμαν στο Γκρύνχολτς. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους και χώρισε το 1933.
Πέθανε στις 15 Απριλίου 1957 στη Λυόν σε ηλικία 69 ετών.[4] Είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο Λούισενλαντ στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
Τίτλοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 21 Απριλίου 1887 – 22 Οκτωβρίου 1908: Η Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα Βικτωρία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
- 22 Οκτωβρίου 1908 – 16 Μαρτίου 1920: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αύγουστου Γουλιέλμου της Πρωσίας
- 16 Μαρτίου 1920 – 7 Ιανουαρίου 1922: Η Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα Βικτωρία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
- 7 Ιανουαρίου 1922 - 1933: Η Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα Βικτωρία, Κα. Άρνολτ Ρύμαν
- 1933 - 15 Απριλίου 1957: Η Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα Βικτωρία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p10388.htm#i103876. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- 1 2 death certificate. www
.fondsenligne . Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2023..archives-lyon .fr /v2 /ark: /18811 /df98e39a016c052669d18e3e6f124b9f - 1 2 p10388.htm#i103876. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- ↑ «Obituary 2 -- No Title; Princess Alexandra, 70», The New York Times (Lyons, France), 15 April 1957
- Radziwill, Catherine (1915). The Royal Marriage Market of Europe. New York: Funk and Wagnalls Company. ISBN 1-112-56551-5.
- Schwering, Axel von (1915). The Berlin Court Under William II. London: Cassell and Company, Ltd. ISBN 1-112-10547-6.