Αγουρέλαιο
Με το όνομα αγουρέλαιο ονομάζουμε το φυσικό λάδι που προέρχεται από τη σύνθλιψη από ελιές, που δεν έχουν ακόμη ρυτιδωθεί και διατηρούν το πράσινο χρώμα τους[1].
Αγουρέλαιο δεν ονομάζονται όλα τα φρέσκα ελαιόλαδα, παρά μόνο αυτό που παράγεται από άγουρο ελαιόκαρπο[1].
Ονομασία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το ονόμαζαν οι αρχαίοι Έλληνες ωμοτριβές ή ομφάκιο[2][3][4][5][6].
Παραγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το αγουρέλαιο είναι λάδι που παράγεται σχετικά πρώιμα, πριν ωριμάσει ο ελαιόκαρπος, ο οποίος είναι άγουρος και πράσινος. Οι ελιές συλλέγονται στα μέσα Οκτώβρη χειρωνακτικά και η επεξεργασία τους γίνεται την ίδια ή το πολύ την επομένη ημέρα[1].
Ιδιότητες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Έχει λαμπερό πράσινο χρώμα, που οφείλεται στις χλωροφύλλες του άγουρου ελαιοκάρπου, οι οποίες προσδίδουν στο αγουρέλαιο μεγαλύτερες αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Διαφέρει στην γεύση από το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, καθώς είναι έντονα πικρό και κάπως πικάντικο με έντονα φρουτώδη γεύση από αρώματα της φρεσκοκομμένης άγουρης ελιάς.
Το αγουρέλαιο διατηρεί για λίγους μήνες τις ιδιότητες του, για αυτό και δεν είναι διαθέσιμο όλο τον χρόνο. Τα εντονότερα του χαρακτηριστικά είναι φανερά από την παραγωγή του, τον Νοέμβριο και μέχρι τον Μάρτιο[1]. Όσο περνάει ο χρόνος το αγουρέλαιο χάνει την έντονη γεύση τουν αλλά όχι τα θρεπτικά του συστατικά[1]. Το αγνό αγουρέλαιο, που δεν έχει περάσει καμία επεξεργασία ή φιλτράρισμα, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα θα εμφανίσει ένα ίζημα (μούργα) στον πάτο του δοχείου[1], το οποίο είναι φυσικό κατάλοιπο του ελαιολάδου και δηλώνει την αγνότητα του αγουρέλαιου.
Περιέχει όλες τις βιταμίνες και προβιταμίνες του ελαιολάδου, μέταλλα και πολυφαινόλες, που προστατεύουν τα κύτταρα από το οξειδωτικό στρες, το ενεργό οξυγόνο και τις ελεύθερες ρίζες.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 6 Δαρειώτη, Νανά (31 Ιανουαρίου 2022). «Είναι το αγουρέλαιο το πολυτιμότερο ελαιόλαδο; Πώς και πού το χρησιμοποιούμε;». cantina.protothema.gr (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2025.
- ↑ Διοσκορίδης. «De Materia Medica, Βιβλίο Α'». Βικιθήκη (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2025.
- ↑ Zacharias (Actuarius), Johannes· Aigina), Paulos (von (1551). 136.
- ↑ Barbatēs, Kōnstantinos (1886). Neon lexikon Hellēnogallikon: Nyn deuteron epexergasthen kai ploutisthen lexesi kai sēmainomenois meta triōn paratēmatōn kai pinakos kyriōn onomatōn. Para tō ekdotō K. Antōniadē.
- ↑ Anazarbos.), Dioscorides Pedanius (of (1566). P. Dioscorides acerca de la materia medicinal, y de los venenos mortiferos, traduzido ... en la vulgar Castellana,&illustrado ... con annotationes por ... A. de Laguna.
- ↑ Silvaticus, Matthaeus (1498). Pandectae medicinae. Bonetus Locatellus.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο πολιτισμός της ελιάς (Αρχείο της ΕΡΤ)- Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου