Αγιά Νάξου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°11′8″N 25°31′8″E / 37.18556°N 25.51889°E / 37.18556; 25.51889

Αγιά
Πανόραμα της περιοχής του χωριού
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αγιά
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΝοτίου Αιγαίου
Περιφερειακή ενότηταΝάξου
ΔήμοςΝάξου & Μικρών Κυκλάδων
Δημοτική ενότηταΔρυμαλίας
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΝησιά Αιγαίου Πελάγους
Περιφερειακή ενότηταΚυκλάδων
Υψόμετρο220-250 μ.
Πληθυσμός31 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.84300
Τηλ. κωδ.22850

Η Αγιά είναι οικισμός της βόρειας Νάξου σε υψόμετρο 220-250 μέτρων, με 31 κατοίκους (απογραφή 2011).[1] Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Κορωνίδος, της δημοτικής ενότητας Δρυμαλίας, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.[2] Έχει χαρακτηριστεί από το 1988 παραδοσιακός οικισμός.[3][4]

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αγιά βρίσκεται στη Β. Νάξο, λίγο πριν το βορειότερο άκρο του νησιού, στη βορειοδυτική πλευρά του όρους Κόρωνος και πάνω στην επαρχιακή οδό που συνδέει το λιμάνι της Νάξου με τα χωριά της ανατολικής πλευράς από την παραλιακή πρόσβαση. Βρίσκεται σε υψόμετρο 220-250 μέτρων, λίγο πάνω από τον όρμο Κυράς Λιμενάρι και απέχει από τη Χώρα Νάξου 32 περίπου χλμ. προς τα ΒΑ.[2][5][6][7]

Πληθυσμιακά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος 1928 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 35 108 67 29 20 21 14 31
Πηγές [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [1]

Διοικητικές μεταβολές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το 1928, στην απογραφή έχουμε αναγνώριση του οικισμού.[15][8]
  • Το 1940, στην απογραφή ο οικισμός καταργείται.[16][17]

Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Απόλλωνα ( 129 κ.), Κάμπο ( 31 κ.), Κορωνίδα (Κωμιακή 279 κ.), Μυρίση (55 κ.), Ταξιάρχη ( 22 κ.), Φαρακλό ( 5 κ.) και Χίλια Βρύση ( 42 κ.) την τοπική κοινότητα Κορωνίδος ( 594 κ.). Η τ.κ. Κορωνίδος υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δρυμαλίας, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.[1]

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ο φερώνυμος ερειπωμένος Πύργος της Αγιάς, με θαυμάσια θέα στο Αιγαίο Πέλαγος
  • Οι μικρές παραλίες της Ιτώνας και του Μελινού, στους αντίστοιχους ορμίσκους [6]

Εκδηλώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πανηγύρι της Παναγίας κατά το Δεκαπενταύγουστο [6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10848 (σελ. 374 του pdf), και σε μορφή Excel «Πίνακας αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ Πληθυσμού-Απογραφής 2011» στην ιστοσελίδα της ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 24/11/2017. Ανακτήθηκε 09/01/2018.
  2. 2,0 2,1 statistics.gr
  3. «ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΟΙΚΙΣΜΟΙ ΝΑΞΟY» από old.domiki.gr. Αρχειοθετήθηκε 01/09/2018. Ανακτήθηκε 31/08/2018.
  4. «ΦΕΚ-504Δ-14/06/1988» από αναζήτηση ΦΕΚ. Ανακτήθηκε 31/08/2018.
  5. Εκδόσεις «Ελλάδα»
  6. 6,0 6,1 6,2 «Διακοπές»
  7. Χάρτες «ROAD»
  8. 8,0 8,1 «Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 15-16 Μαϊου 1928», σελ. 215 (σελ. 235 του pdf), από ΕΛΣΤΑΤ.Αρχειοθετήθηκε 04/03/2016. Ανακτήθηκε 08/01/2018.
  9. 9,0 9,1 «Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογαφήν της 7ης Απριλίου 1951», σελ. 121 (σελ. 121 του pdf), από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 04/03/2017. Ανακτήθηκε 08/01/2018.
  10. «Αποτελέσματα της απογραφής πληθυσμού - κατοικιών της 19ης Μαρτίου 1961», Πίνακας 1, σελ. 275 (σελ. 345 του pdf), από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 06/03/2017. Ανακτήθηκε 08/01/2018.
  11. «Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 14ης Μαρτίου 1971», σελ. 115 (pdf σελ. 115), από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 24/10/2014. Ανακτήθηκε 8/1/2018.
  12. «Αποτελέσματα απογραφής πληθυσμού - κατοικιών της 5ης Απριλίου 1981», σελ. 449 (σελ. 449 του pdf), από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 8/1/2018. Ανακτήθηκε 8/1/2018.
  13. «Πραγματικός πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφή της 17ης Μαρτίου 1991 κατά νομούς, επαρχίες, δήμους, κοινότητες και οικισμούς», σελ. 149 (σελ. 151 του pdf), από ΕΛΣΤΑΤ.Αρχειοθετήθηκε 20/08/2017. Ανακτήθηκε 08/01/2018.
  14. 14,0 14,1 «Απογραφή πληθυσμού - κατοικιών της 18ης Μαρτίου 2001», σελ. 268 (σελ. 270 του pdf), από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 29/07/2017. Ανακτήθηκε 08/01/2018.
  15. «ΦΕΚ 269Α 20/12/1928» από ΕΕΤΑΑ. Αρχειοθετήθηκε 16/03/2018. Ανακτήθηκε 16/03/2018.
  16. «ΦΕΚ 29Α 2/2/1946» από ΕΕΤΑΑ. Αρχειοθετήθηκε 12/02/2018. Ανακτήθηκε 16/03/2018.
  17. «Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 16 Οκτωβρίου 1940», σελ. 243 (σελ. 267 του pdf), από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 25/04/2017. Ανακτήθηκε 08/01/2018.
  18. «ΦΕΚ 275Α 3/11/1954» σελ. 2312 (σελ. 4 στο pdf) από ΕΕΤΑΑ. Αρχειοθετήθηκε 16/03/2018. Ανακτήθηκε 16/03/2018.
  19. «ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997»σελ. 8815 (σελ. 27 του pdf ), από ΕΕΤΑΑ. Αρχειοθετήθηκε 30/03/2017. Ανακτήθηκε 27/02/2018.
  20. Πάπυρος Λαρούς
  21. «ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010»σελ. 1791 (σελ. 7 του pdf ), από ΕΕΤΑΑ. Αρχειοθετήθηκε 27/02/2018. Ανακτήθηκε 27/02/2018.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
  • Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
  • Γεωργίου Δ. Μπαμπινιώτη, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Αθήνα 2002
  • Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
  • Χάρτες «ROAD»
  • Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
  • Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΣΑ)
  • eetaa.gr