Έντουαρντ Έβερετ
 |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
Ο Έντουαρντ Έβερετ (στα αγγλικά Edward Everett, ΗΠΑ, 11 Απριλίου 1794 – 15 Ιανουαρίου 1865) ήταν Αμερικανός πάστορας, διπλωμάτης, πολιτικός, φιλόλογος και ακαδημαϊκός, γνωστός επίσης για τις θέσεις του υπέρ του θεσμού της δουλείας αλλά και για το φιλελληνισμό του κατά τη διάρκεια της Ελληνικού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα 1821-1828.
Το 1819 ο Έβερετ έφτασε περιοδεύοντας στην Ευρώπη, όπου μεταξύ άλλων επισκέφτηκε και την υπόδουλη στους Οθωμανούς Ελλάδα. Μετά από παρότρυνση φίλων του, μεσολάβησε στην κυβέρνηση των ΗΠΑ γνωστοποιώντας τη διεθνή έκκληση του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη για τη στήριξη του Αγώνα της ανεξαρτησίας, η οποία συντάχθηκε στις 25 Μαρτίου του 1821 και βάσει της οποίας εξαγγέλθηκε το περίφημο δόγμα Μονρόε το Δεκέμβριο του 1822. Υπήρξε ακόμη, πρόεδρος του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ το 1846 ενώ κατά καιρούς θήτευσε σε διάφορα δημόσια αξιώματα, ως μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων (1825 – 1835), πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στο Λονδίνο (1841 – 1845), υπουργός Εσωτερικών (1852) και γερουσιαστής (1853).
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ένθετο περιοδικό «Ιστορικά» της Ελευθεροτυπίας, τεύχος 277 (17 Μαρτίου 2005) με τίτλο «Φιλέλληνες», σελ. 30, στήλη «Πρόσωπα» (αναδημοσίευση από Εγκυκλοπαίδεια PAPYROS-LAROUS-BRITANNICA, 2000).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Έντουαρντ Έβερετ στο Wikimedia Commons