Άλκης Γιαννακάς
| Άλκης Γιαννακάς | |
|---|---|
 Ο Άλκης Γιαννακάς σε σκηνή από την ταινία Η ταξιτζού (1970) | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Άλκης Γιαννακάς (Ελληνικά) |
| Όνομα γεννήσεως | Χρήστος Γιαννακάς |
| Γέννηση | 28 Μαρτίου 1945 Αθήνα |
| Θάνατος | 12 Οκτωβρίου 2025 (80 ετών) Αθήνα |
| Τόπος ταφής | Κοιμητήριο Ελληνικού |
| Εθνικότητα | Έλληνας |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Ύψος | 1,87 m  |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Νέα Ελληνικά |
| Σπουδές | δραματική σχολή |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ηθοποιός ταινιών |
| Αξιοσημείωτο έργο | Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη Τα μυστικά της αμαρτωλής Αθήνας |
| Περίοδος ακμής | 1958 - 1990 |
| Οικογένεια | |
| Σύντροφος | Κατερίνα (2000–2025) |
Ο Άλκης (Χρήστος) Γιαννακάς (Αθήνα, 28 Μαρτίου 1945 - Αθήνα, 12 Οκτωβρίου 2025) ήταν Έλληνας ηθοποιός, γνωστός κυρίως από τις συμμετοχές του στις ταινίες Ένας ντελικανής (1963) και Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη (1965)[1].
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τον κινηματογράφο τον ανακάλυψε τυχαία, στα 17 του χρόνια, όταν ο σκηνοθέτης Μανώλης Σκουλούδης τον προσέγγισε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία «Ένας Ντελικανής» το 1962[2].
Ο Άλκης Γιαννακάς έπαιξε ρόλους του «καλού παιδιού» στην κλασική εποχή του ελληνικού κινηματογράφου. Ως «ρεμάλι» της Φωκίωνος Νέγρη έγινε ευρύτερα γνωστός ως «ο ωραίος κακός του σινεμά»[2].
Στην προσωπική του ζωή, έζησε για μεγάλο διάστημα με τη συμπρωταγωνίστριά του Γκιζέλα Ντάλι, ενώ κατόπιν είχε και μια σύντομη σχέση με την ηθοποιό Ελένη Ερήμου[1][2][3].
Στα τέλη της δεκαετίας του '80 εγκατέλειψε οριστικά τo θέατρο[2] και έζησε στην Αθήνα, κοντά στην πλατεία Αμερικής, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας μαζί με τη σύντροφό του, Κατερίνα[2][1].
Απεβίωσε στις 12 Οκτωβρίου 2025, σε ηλικία 80 ετών[4]. Η κηδεία του έγινε στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ελληνικού[5].
Φιλμογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
|---|---|---|
| 1958 | Ένας ήρως με παντούφλες[3] | τεχνικός |
| 1963 | Τα παλιόπαιδα | Δημήτρης |
| Ένας ντελικανής | Μανουήλης | |
| 1964 | Ο παράς και ο φουκαράς | Δημήτρης Δελακοβίας |
| Μονεμβασιά[1] | Νίκος Ρώμας | |
| Η Σωφερίνα | Πάκης Π... | |
| Αδικημένη | Άλκης | |
| Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη | Αλέκος | |
| 1966 | Τα μυστικά της αμαρτωλής Αθήνας[1] | Κώστας Πρεβεζάνος |
| Ο παρθένος | Μιχαήλος | |
| 1968 | Στα σύνορα της προδοσίας[3] | αξιωματικός |
| 1969 | Ο Νταβέλης | Χρήστος Νταβέλης [6] |
| Ζαβολιές | Αλέξης | |
| 1970 | Οι γενναίοι του Βορρά[3] | Ιάσονας Παραμαντίδης |
| Μια γυναίκα στην αντίσταση[1] | Γιώργος Κωλέττης | |
| Η ταξιτζού | Άλκης Γιαννακάς | |
| Οι τρεις ψεύτες | κομπάρσος | |
| 1971 | Μαντώ Μαυρογένους[1] | Σάλας |
| Καταναλωτική κοινωνία | δολοφονημένος | |
| Κάθε ναυάγιο και μια κόλαση | Άλκης Βαλμάς | |
| Ιδιωτική μου ζωή | Στάθης | |
| 1982 | Παγίδα στην Ελλάδα | Άλεξ |
| 1986 | Τα λιγούρια | πελάτης ξενοδοχείου |
| Ο τρελοξενύχτης | Πέργκολας | |
| 1987 | Όλοι τους τρελοί εκτός από εμένα | Τζακ |
| Η γειτονιά των τρελών | ||
| Αρχηγέ προχώρα σε θέλει άλλη χώρα | Τζακ | |
| 1988 | Η χήρα με τα κόκκινα | Ντίνος Αυγέρης |
| 1990 | Κόκκινο χρυσό[7] | λοχαγός |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 6 7 «Άλκης Γιαννακάς: Οι έρωτες, η αποχώρηση από τα φώτα και η σχέση με την επί 25 χρόνια σύντροφό του». ProtoThema. 14 Οκτωβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2026.
- 1 2 3 4 5 STAR.GR, Συντακτική Ομάδα (22 Απριλίου 2025). «Άλκης Γιαννακάς: Ο ζεν πρεμιέ που αποφάσισε να ζήσει πίσω από τα φώτα | Star.gr». www.star.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2026.
- 1 2 3 4 «Ο Άλκης Γιαννακάς δεν μένει πια εδώ - Documento». www.documentonews.gr. 14 Οκτωβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2026.
- ↑ «Άλκης Γιαννακάς: Πέθανε σε ηλικία 80 ετών το «Ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη»». ProtoThema. 14 Οκτωβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2025.
- ↑ «Άλκης Γιαννακάς: Το τελευταίο «αντίο» στον ηθοποιό». www.naftemporiki.gr. 16 Οκτωβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2026.
- ↑ Μαυροειδής, Γεώργιος (2022). Αναπαραστάσεις της Κοινωνικής Ληστείας στον Μεταπολεμικό Ελληνικό Κινηματογράφο (1950-1980). Αθήνα: ΕΑΠ. σελ. 45.
- ↑ ΖΑΧΟΥ, ΧΡΙΣΤΙΝΑ (15 Οκτωβρίου 2025). «Άλκης Γιαννακάς: Σπάνια φωτό του σε μεγάλη ηλικία -«Η φωνή και τα μάτια του σε ταξίδευαν σε εκείνη την εποχή» - iefimerida.gr». www.iefimerida.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2026.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Άλκης Γιαννακάς στην IMDb (Αγγλικά)
