Άγρια Δύση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αμερικανικό σύνορο
Alfred Jacob Miller - Fort Laramie - Walters 37194049.jpg
Το πρώτο Οχυρό Λάραμι όπως φαινόταν πριν από το 1840, του Άλφρεντ Τζέικομπ Μίλερ
Ημερομηνία
  • 1607–1912 (εδαφική επέκταση)
  • 1783–1920 (μύθος Άγριας Δύσης)
Τοποθεσία

Σύγχρονες Ηνωμένες Πολιτείες, ιστορικά, έπειτα από αφομοίωση:

Το αμερικανικό σύνορο[1] (αγγλικά: American frontier) περιλαμβάνει τη γεωγραφία, την ιστορία, τη λαογραφία και την πολιτιστική έκφραση της ζωής στο πρόσθιο κύμα αμερικανικής επέκτασης που ξεκίνησε με τους αγγλικούς αποικιακούς εποικισμούς στις αρχές του 17ου αιώνα και τελείωσε με την εισδοχή των τελευταίων ηπειρωτικών περιοχών ως πολιτείες το 1912. Με τον όρο «σύνορο» αναφέρεται μια περιοχή που αντιπαραβάλλονταν στην άκρη μιας ευρωαμερικανικής γραμμής εποικισμού. Οι Αμερικανοί ιστορικοί καλύπτουν πολλαπλά σύνορα, αλλά η λαογραφία εστιάζεται κυρίως στην κατάκτηση και στον εποικισμό των ινδιανικών εκτάσεων, δυτικά του ποταμού Μισσισσιπή, τα μετέπειτα μεσοδυτικά, το Τέξας, οι Μεγάλες Πεδιάδες, τα Βραχώδη Όρη, η Νοτιοδυτική και η Δυτική Ακτή.

Αυτή η εποχή μαζικής μετανάστευσης και εποικισμών ενθαρρύνθηκε ιδιαίτερα από την αποικιοκρατική και πρώιμη κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών μετά από την αγορά της Λουιζιάνας, και εφάρμοσε τον όρο και την πολιτική φιλοσοφία γνωστή ως «Πρόδηλο Πεπρωμένο».

Η τεράστια προσοχή του λαού στα ΜΜΕ του 19ου και του 20ου αιώνα επικεντρώθηκε στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, μια περίοδο που ονομάζεται μερικές φορές Παλαιά Δύση (Old West) ή Άγρια Δύση (Wild West), το θέμα της οποίας συνήθως υπερτονίζει το ρομαντισμό, την αναρχία και τη χαοτική βία της περιόδου για πιο δραματικό αποτέλεσμα. Αυτό τελικά ενέπνευσε το είδος ταινιών γουέστερν, το οποίο πέρασε σε κωμικά βιβλία, παιδικά παιχνίδια και κοστούμια.

Σύμφωνα με τους Χάιν και Φάραγκερ, «η ιστορία του συνόρου αφορά το ιστορικό της δημιουργίας και της άμυνας των κοινοτήτων, της χρήσης της γης, της ανάπτυξης των αγορών και του σχηματισμού των πολιτειών». Διευκρινίζουν: «Είναι μια ιστορία κατάκτησης, αλλά και επιβίωσης, επιμονής και συγχώνευσης λαών και πολιτισμών που γεννήθηκαν και συνέχιζαν να ζουν στην Αμερική».[2] Μέσω συνθηκών με ξένα έθνη και γηγενείς φυλές, πολιτικούς συμβιβασμούς, στρατιωτικές κατακτήσεις, δημιουργία νόμου και τάξης, κτίσιμο αγροκτημάτων, ράντζων και πόλεων, σήμανση μονοπατιών και εκσκαφή ορυχείων, μεγάλες μεταναστευτικές ροές, οι Ηνωμένες Πολιτείες επεκτάθηκαν από ακτή σε ακτή, εκπληρώνοντας τα όνειρα του Πρόδηλου Πεπρωμένου. Ο ιστορικός Φρέντερικ Τζάκσον Τέρνερ στη Θέση του Συνόρου (1893) θεωρούσε ότι το σύνορο ήταν μια διαδικασία που μεταμόρφωσε τους Ευρωπαίους σε ένα νέο λαό, τους Αμερικανούς, των οποίων οι αξίες επικεντρώνονταν στην ισότητα, τη δημοκρατία και την αισιοδοξία, καθώς και τον ατομικισμό, την αυτοπεποίθηση, ακόμη και τη βία. Έτσι, το σύνορο του Τέρνερ αναγόρευσε το δυτικό σύνορο ως καθοριστική διαδικασία της αμερικανικής ιστορίας.

Καθώς το αμερικανικό σύνορο πέρασε στην ιστορία, οι μύθοι της Δύσης μέσα από μυθοπλασίες και ταινίες πήραν σταθερή θέση στη φαντασία των Αμερικανών και των άλλων λαών. Σύμφωνα με την άποψη του Ντέιβιντ Μέρντοχ, η Αμερική είναι εξαιρετική στην επιλογή του εικονικού πορτραίτου της: «Κανένα άλλο έθνος δεν έχει πάρει χώρο και χρόνο από το παρελθόν του ώστε να δημιουργήσει ένα φαντασιακό δόγμα ίσο με τη δημιουργία της Δύσης από την Αμερική».[3]

Όροι "Δύση" και "Σύνορο"[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η συνοριογραμμή ήταν η εξωτερική γραμμή του ευρωαμερικανικού εποικισμού. Μετακινήθηκε σταθερά προς τα δυτικά από τη δεκαετία του 1630 έως τη δεκαετία του 1880 (με περιστασιακές κινήσεις βόρεια προς Μέιν και Βερμόντ, νότια στη Φλόριντα και ανατολικά από την Καλιφόρνια στη Νεβάδα). Ο Τέρνερ υποστήριξε τη θέση του Γραφείου Απογραφής (Census Bureau) που όριζε ως πυκνότητα πληθυσμού της συνοριογραμμής τα δύο άτομα ανά τετραγωνικό μίλι.[4] Η «Δύση» ήταν η πρόσφατα εποικισμένη περιοχή κοντά σε αυτό το όριο.[5] Έτσι, τμήματα του μεσοδυτικού και του αμερικανικού νότου, αν και δεν θεωρούνται πλέον «δυτικά», διαθέτουν μια συνοριακή κληρονομιά μαζί με τις σύγχρονες δυτικές πολιτείες.[6][7] Ωστόσο, στον 21ο αιώνα, ο όρος «Αμερικάνικη Δύση» χρησιμοποιείται συχνότερα για την περιοχή δυτικά του ποταμού Μισσισσιπή.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Πρεβελάκης, Γιώργος. «Ενα διαφορετικό ευρωπαϊκό σύνορο». Η Καθημερινή. http://www.kathimerini.gr/850300/opinion/epikairothta/politikh/ena-diaforetiko-eyrwpaiko-synoro. 
  2. Hine, Robert V.. John Mack Faragher (2000). The American West: A New Interpretive History. Yale University Press, σελ. 10. ISBN 978-0300078350. 
  3. Murdoch, David (2001). The American West: The Invention of a Myth. University of Nevada Press, σελ. vii. ISBN 978-0874173697. https://books.google.com/books?id=3dFIhTAVvNQC&pg=PR7. 
  4. John T. Juricek, "American Usage of the Word 'Frontier' from Colonial Times to Frederick Jackson Turner", Proceedings of the American Philosophical Society (1966) 110#1 pp. 10–34 in JSTOR
  5. Aron, Stephen, "The Making of the First American West and the Unmaking of Other Realms" in Deverell, William, ed. (2007). A Companion to the American West. Wiley-Blackwell, σελ. 5–24. ISBN 978-1405156530. 
  6. Lamar, Howard R. (1977). The Reader's encyclopedia of the American West. Crowell. ISBN 0690000081. https://books.google.com/books?id=OJt5AAAAMAAJ. 
  7. Kerwin Lee Klein, "Reclaiming the 'F' Word, or Being and Becoming Postwestern", Pacific Historical Review (1996) 65#2 pp. 179–215 in JSTOR.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]