Σύρνα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 36°20′40″N 26°40′34″E / 36.34444°N 26.67611°E / 36.34444; 26.67611

Σύρνα
Γεωγραφία
Αρχιπέλαγος Αιγαίο Πέλαγος
Νησιωτικό σύμπλεγμα Δωδεκάνησα
Έκταση 7,868 χλμ2
Υψόμετρο 322 μ
Χώρα
Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου
Νομός Δωδεκανήσου
Δημογραφικά
Πληθυσμός 0 (απογραφής 2011)

Η Σύρνα είναι ένα νησί του Αιγαίου, το οποίο σήμερα είναι ακατοίκητο. Η επιφάνεια του νησιού είναι 7,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Πρόκειται για το μεγαλύτερο νησί του μικρονησιωτικού συμπλέγματος που περιβάλλει την Αστυπάλαια. Βρίσκεται στο κέντρο του Νοτίου Αιγαίου και υπήρξε πάντα οικισμός και εξάρτημα της Αστυπάλαιας. Μαζί με τα άλλα μικρά νησιά του πολύνησου της που ανήκουν σήμερα στον δήμο Αστυπάλαιας, ενοικιάζονται για κτηνοτροφική κυρίως εκμετάλλευση.

Γεωγραφικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τη γεωγραφική της θέση και την ιστορία της, η Σύρνα είναι αλληλένδετη με την Αστυπάλαια και δεν υφίσταται στο καθεστώς των βραχονησίδων[1], καθώς διαθέτει υφαλοκρηπίδα και είναι ανεξάρτητη οικονομική ζώνη.

Η νήσος Σύρνα αναφέρεται στον ελληνικό πορτολάνο που δημοσίευσε ο Delatte το 1947, και που είχε συγγραφεί πριν από το 1543, τρεις αιώνες μετά το Κιτάπ του Ρογήρου. Κατά τον εκδότη του χειρογράφου, οι ελληνικοί αυτοί πορτολάνοι (πιλότοι) χρονολογούνται από μια εποχή όπου ήδη η ελληνική ναυτική γλώσσα είχε ήδη ενσωματώσει λέξεις από το βενετικό λεξιλόγιο της θάλασσας -15ος αι.[2].

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην κορυφή του υψώματος που δεσπόζει επάνω από βαθύ όρμο,σώζονται θεμελιώσεις αρχαίου οχυρού και περιβόλων. Η ευρύτερη περιοχή είναι διάσπαρτη από απολεπίσματα οψιανού και θραύσματα αγγείων που χρονολογούνται από την προϊστορική εποχή έως τους ελληνιστικούς χρόνους. Από τη θαλάσσια περιοχή της Σύρνας προέρχεται ρωμαϊκό ναυάγιο που περιείχε μεγάλο θυσαυρό από νομισμάτων, τα οποία χρονολογούνται στον 3ο αι.μ.Χ., στους χρόνους του αυτοκράτορα Δομιτιανού.[3]

Ζητήματα οικονομίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο οικισμός της Σύρνας φαίνεται πως ήταν κτηνοτροφικός, αλλά βασιζόταν, επίσης, στην συστηματική καλλιέργεια κριθής σε αρκετά πλατώματα, όπως και στα περιφραγμένα χωράφια που υπάρχουν στην ενδοχώρα του ανατολικού τμήματος της Σύρνας. Το κριθάρι προοριζόταν πιθανώς για την διατροφή των ανθρώπων και των οικιακών ζώων, ενώ ο μεγάλος αριθμός αλωνιών προσθέτει το στοιχείο του επιτόπιου αλωνίσματος των σιτηρών.

Οι κάτοικοι βάσει της σημερινής βλάστησης διέθεταν πιθανώς συκιές, πηγή σακχαρωδών (πετιμέζι και ξηροί καρποί. Σακχαρώδη τροφή πλούσια σε υδρογονάνθρακες (μέλι) παρήγαγαν και τα μελίσσια που ακόμη και σήμερα μεταφέρονται στη Σύρνα, όπου υπάρχει άφθονο θυμάρι και εποχικά ανθισμένα φρύγανα. Το αλάτι από τη θάλασσα επέτρεπε το πάστωμα της τροφής και τη σχετική κατεργασία των δερμάτων. Γνωρίζουμε επίσης εξαιτίας της ύπαρξης ασβεστοκάμινου, ότι η νησίδα διέθετε, εκτός από τα κτηνοτροφικά προϊόντα, και ασβέστη για δομικό υλικό[4].

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. United Nations Convention on the Law of the Sea (Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με τον Νόμο της Θάλασσας), 10 Δεκεμβρίου 1982.
  2. Delatte Armand, Les Protulans Grecs. Biblliotheque de la Faculte de Philosophie et lettres de l’Universite de Liege, fasc. Cvii, Liege-Paris (Droz), 1947, σσ. 88-89.
  3. Μαρία Μιχαλάκη-Κόλλια, ΄΄Σύρνα΄΄,στο: Ανδρέας Βλαχόπουλος,(επίμ.), Αρχαιολογία-νησιά του Αιγαίου,εκδ. Μέλισσα, Αθήνα, 2005,σελ.353
  4. Βλ. Βερνίκος Ν. - Δασκαλοπούλου Σ. 2003, Το Πολύνησο της Αστυπάλαιας: Μια εθνοαρχαιολογική – αρχαιοοικολογική μελέτη, Τμ. Πολιτισμικής Τεχνολογίας Παν. Αιγαίου, Μυτιλήνη.