Πουράνας
Τα Πουράνας είναι εκτενείς συλλογές κειμένων της ινδικής θρησκευτικής φιλολογίας.
Πίνακας περιεχομένων |
Χρονικό πλαίσιο συγγραφής [Επεξεργασία]
Αναπτύχθηκαν στη διάρκεια της πάλης του Ινδουϊσμού με τον Βουδισμό[1] Η συγγραφή τους τοποθετείται ανάμεσα στον 3ο και 12ο αιώνα μ.Χ.[2] ή μεταξύ 4ου και 14ου μ.Χ. αιώνα,[3] όμως απηχούν παλιότερες αντιλήψεις. Οι δεκαοκτώ κύριες Πουράνας αποδίδονται στον Βιάσα τον μυθικό συντάκτη της Μαχαμπαράτα και εκδότη των Βεδών.[4] Η πουρανική φιλολογία εκτείνεται σε 1.600.000 στίχους.[2] Η κάθε Πουράνα ονοματίζεται από το όνομα ενός θεού, πχ. Βισνού-Πουράνα κλπ.[2]
Περιεχόμενο [Επεξεργασία]
Η δομή μιας απλής Πουράνα έχει πέντε μέρη: α)δημιουργία β) καταστροφή του κόσμου γ) γενεαλογίες των βασιλέων και των ηγετών δ)η βασιλεία του Μανού ο οποίος περιοδικά έρχεται να κυβερνήσει στον κόσμο ε) ιστορία των φυλών Η δομή μιας μεγάλης Πουράνα είναι δεκαμερής α) δημιουργία του σύμπαντος β) ιδιαίτερες δημιουργίες γ) ύπαρξη ατομικών όντων δ)συντήρηση κόσμου-περιγραφές ενσαρκώσεων Βισνού ε)βασιλεία Μανού στ) γενεαλογίες ζ)ιστορία των φυλών η)καταστροφή του κόσμου θ) αιτία και αρχή ενός νέου κόσμου ι)τελική λύτρωση[2] Όμως ελάχιστες Πουράνας συμμορφώνονται στο πρότυπο αυτό, μόλις μία στις σαράντα. Η πλειονότητά τους έχει θρησκευτικό περιεχόμενο και αναφέρεται σε θρησκευτικά καθήκοντα [5] Όμως αναφορές γίνονται και σε άλλα θέματα, όπως η ιατρική, η κτηνιατρική, η αρχιτεκτονική, η αστρολογία ακόμα και η γραμματική,[6] καθιστώντας τες «μια μεγάλη εγκυκλοπαίδεια» [3] η οποία απευθυνόταν όχι αποκλειστικά στην Βραχμανική τάξη αλλά σε κάθε κοινωνικό στρώμα.[7] Χαρακτηριστικές είναι και οι γεωγραφικές πληροφορίες τους: ο κόσμος παρουσιάζεται με τη μορφή επτά ομόκεντρων ηπείρων που χωρίζονται από κυκλικές θάλασσες ποικίλων συστατικών και ουσιών: βούτυρο, γάλα κλπ. Αναφέρονται μεταξύ άλλων λαών της περιοχής και οι Έλληνες, πράγμα που σημαίνει πως το κείμενο των Πουράνας εμπλουτιζόταν περιοδικά.[6]
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Αναστάσιος Γιανουλάτος, Όψεις Ινδουϊσμού-Βουδδισμού, Εκδόσεις Εθνικού και Καπποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθήνα, 1985, σελ.23
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Αναστάσιος Γιανουλάτος, Όψεις Ινδουϊσμού-Βουδδισμού, Εκδόσεις Εθνικού και Καπποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθήνα, 1985, σελ.24
- ↑ 3,0 3,1 Γρηγόριος Ζιάκας, Ιστορία των Ινδικών θρησκευμάτων, τομ.Α-Τα Ινδικά θρησκεύματα, εκδ.Π.Πουρναράς, Θεσσ/ίκη, 1986, σελ.194
- ↑ Δημήτρης Βελισσαρόπουλος, Ιστορία της Ινδικής φιλοσοφίας, εκδ.Δωδώνη, Αθήνα, 1975, σελ.148
- ↑ Δημήτρης Βελισσαρόπουλος, Ιστορία της Ινδικής φιλοσοφίας, εκδ.Δωδώνη, Αθήνα, 1975, σελ.147
- ↑ 6,0 6,1 Δημήτρης Βελισσαρόπουλος, Ιστορία της Ινδικής φιλοσοφίας, εκδ.Δωδώνη, Αθήνα, 1975, σελ.150
- ↑ Απόστολος Μιχαηλίδης, «Πουράνας », Θρησκειολογικό Λεξικό,εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2000, σελ.454
Πηγές [Επεξεργασία]
- Αναστάσιος Γιανουλάτος, Όψεις Ινδουϊσμού-Βουδδισμού, Εκδόσεις Εθνικού και Καπποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθήνα, 1985, σελ.23-24
- Γρηγόριος Ζιάκας, Ιστορία των Ινδικών θρησκευμάτων, τομ.Α-Τα Ινδικά θρησκεύματα, εκδ.Π.Πουρναράς, Θεσσ/ίκη, 1986, σελ.194
- Δημήτρης Βελισσαρόπουλος, Ιστορία της Ινδικής φιλοσοφίας, εκδ.Δωδώνη, Αθήνα, 1975, σελ.147-150
- Απόστολος Μιχαηλίδης, «Πουράνας », Θρησκειολογικό Λεξικό,εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2000, σελ.453-454
|
|||||||||||||||||
