Πουράνας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Τα Πουράνας είναι εκτενείς συλλογές κειμένων της ινδικής θρησκευτικής φιλολογίας.

Χρονικό πλαίσιο συγγραφής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναπτύχθηκαν στη διάρκεια της πάλης του Ινδουϊσμού με τον Βουδισμό[1] Η συγγραφή τους τοποθετείται ανάμεσα στον 3ο και 12ο αιώνα μ.Χ.[2] ή μεταξύ 4ου και 14ου μ.Χ. αιώνα,[3] όμως απηχούν παλιότερες αντιλήψεις. Οι δεκαοκτώ κύριες Πουράνας αποδίδονται στον Βιάσα τον μυθικό συντάκτη της Μαχαμπαράτα και εκδότη των Βεδών.[4] Η πουρανική φιλολογία εκτείνεται σε 1.600.000 στίχους.[2] Η κάθε Πουράνα ονοματίζεται από το όνομα ενός θεού, πχ. Βισνού-Πουράνα κλπ.[2]

Περιεχόμενο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δομή μιας απλής Πουράνα έχει πέντε μέρη: α)δημιουργία β) καταστροφή του κόσμου γ) γενεαλογίες των βασιλέων και των ηγετών δ)η βασιλεία του Μανού ο οποίος περιοδικά έρχεται να κυβερνήσει στον κόσμο ε) ιστορία των φυλών Η δομή μιας μεγάλης Πουράνα είναι δεκαμερής α) δημιουργία του σύμπαντος β) ιδιαίτερες δημιουργίες γ) ύπαρξη ατομικών όντων δ)συντήρηση κόσμου-περιγραφές ενσαρκώσεων Βισνού ε)βασιλεία Μανού στ) γενεαλογίες ζ)ιστορία των φυλών η)καταστροφή του κόσμου θ) αιτία και αρχή ενός νέου κόσμου ι)τελική λύτρωση[2] Όμως ελάχιστες Πουράνας συμμορφώνονται στο πρότυπο αυτό, μόλις μία στις σαράντα. Η πλειονότητά τους έχει θρησκευτικό περιεχόμενο και αναφέρεται σε θρησκευτικά καθήκοντα [5] Όμως αναφορές γίνονται και σε άλλα θέματα, όπως η ιατρική, η κτηνιατρική, η αρχιτεκτονική, η αστρολογία ακόμα και η γραμματική,[6] καθιστώντας τες «μια μεγάλη εγκυκλοπαίδεια» [3] η οποία απευθυνόταν όχι αποκλειστικά στην Βραχμανική τάξη αλλά σε κάθε κοινωνικό στρώμα.[7] Χαρακτηριστικές είναι και οι γεωγραφικές πληροφορίες τους: ο κόσμος παρουσιάζεται με τη μορφή επτά ομόκεντρων ηπείρων που χωρίζονται από κυκλικές θάλασσες ποικίλων συστατικών και ουσιών: βούτυρο, γάλα κλπ. Αναφέρονται μεταξύ άλλων λαών της περιοχής και οι Έλληνες, πράγμα που σημαίνει πως το κείμενο των Πουράνας εμπλουτιζόταν περιοδικά.[6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Αναστάσιος Γιανουλάτος, Όψεις Ινδουϊσμού-Βουδδισμού, Εκδόσεις Εθνικού και Καπποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθήνα, 1985, σελ.23
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Αναστάσιος Γιανουλάτος, Όψεις Ινδουϊσμού-Βουδδισμού, Εκδόσεις Εθνικού και Καπποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθήνα, 1985, σελ.24
  3. 3,0 3,1 Γρηγόριος Ζιάκας, Ιστορία των Ινδικών θρησκευμάτων, τομ.Α-Τα Ινδικά θρησκεύματα, εκδ.Π.Πουρναράς, Θεσσ/ίκη, 1986, σελ.194
  4. Δημήτρης Βελισσαρόπουλος, Ιστορία της Ινδικής φιλοσοφίας, εκδ.Δωδώνη, Αθήνα, 1975, σελ.148
  5. Δημήτρης Βελισσαρόπουλος, Ιστορία της Ινδικής φιλοσοφίας, εκδ.Δωδώνη, Αθήνα, 1975, σελ.147
  6. 6,0 6,1 Δημήτρης Βελισσαρόπουλος, Ιστορία της Ινδικής φιλοσοφίας, εκδ.Δωδώνη, Αθήνα, 1975, σελ.150
  7. Απόστολος Μιχαηλίδης, «Πουράνας », Θρησκειολογικό Λεξικό,εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2000, σελ.454

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αναστάσιος Γιανουλάτος, Όψεις Ινδουϊσμού-Βουδδισμού, Εκδόσεις Εθνικού και Καπποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθήνα, 1985, σελ.23-24
  • Γρηγόριος Ζιάκας, Ιστορία των Ινδικών θρησκευμάτων, τομ.Α-Τα Ινδικά θρησκεύματα, εκδ.Π.Πουρναράς, Θεσσ/ίκη, 1986, σελ.194
  • Δημήτρης Βελισσαρόπουλος, Ιστορία της Ινδικής φιλοσοφίας, εκδ.Δωδώνη, Αθήνα, 1975, σελ.147-150
  • Απόστολος Μιχαηλίδης, «Πουράνας », Θρησκειολογικό Λεξικό,εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2000, σελ.453-454