Πάδος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Συντεταγμένες: 44°58′12″N 12°32′49″E / 44.97000°N 12.54694°E / 44.97000; 12.54694 (Adriatic Sea-Po)

Γεωφυσικός χάρτης της διαδρομής του Πάδου ποταμού στη Β. Ιταλία

Ο Πάδος, ή Πο, ή Ηριδανός (κατά τους αρχαίους Έλληνες) είναι ο μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός της Ιταλίας, που διαρρέει σχεδόν ολόκληρη τη βόρεια χώρα από δυτικά προς ανατολικά, δίνοντας το όνομά του στη μεγάλη πεδιάδα που πλαισιώνεται από τρία σημεία: από τις Άλπεις και τα Απέννινα, ενώ εκτείνεται μέχρι την Αδριατική, όπου και οι εκβολές του.

Ρους ποταμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πάδος πηγάζει από τις Κυττίους Άλπεις, δυτικά παρά τα Γαλλο-ιταλικά σύνορα, και σχηματίζεται από διάφορες πηγές, η σημαντικότερη των οποίων βρίσκεται στη βόρεια πλαγιά του όρους Μόντε Βίζο σε υψόμετρο περίπου 2000 μέτρων. Το συνολικό μήκος του ρου του φθάνει τα 680 χλμ, το δε υδατοπέδιό του καταλαμβάνει έκταση περίπου 75.000 τχλμ., δηλαδή σχεδόν όλη τη βόρεια Ιταλία. Το πλάτος του ποικίλει αυξανόμενο από τις πηγές του προς τις εκβολές, φθάνοντας τα 160 μ. στο Τορίνο, τα 900 μ. στη Κρεμόνα και τα 1300 στη Γκουαστάλα, μετά την οποία και ελαττώνεται. Οι όχθες του σε πολλά σημεία φέρουν προστατευτικά φράγματα προς αποφυγή πλημμυρών που ανάγονται από την αρχαιότητα.

Η μεγαλύτερη ποτάμια ναυσιπλοΐα στο Πάδο ποταμό παρατηρείται μεταξύ της Πλακεντίας και της Γκουαστάλας. Λόγω όμως των πολλών νησίδων που φέρει, η ναυσιπλοΐα μεγάλων πλοίων καθίσταται επικίνδυνη.

Παραπόταμοι Πάδου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πάδος δέχεται τα νερά πολλών παραποτάμων του που κατέρχονται ομοίως από τις Άλπεις και τα Απέννινα. Κυριότεροι εξ αυτών από δεξιά είναι οι Τιντόνε, Ιρέμπια, Νούρε, Άρντα, Τάρο, Πάρμα, Έντσα, Κροστόλο, Στέκια, Πανάρο και ο Ρένο. Εξ αριστερών είναι οι Nτόρια, Ριπάρια, Στούρα, Όρκο, Ντόρα, Μάλτσεα, Σέζια, Αγκόνια, Τιτσίνο, Ολόνα, Λάμπρο, Άντα, Όλιο, Σάρκα, ο οποίος και σχηματίζει τη λίμνη της Γκάρντα, από την οποία ο ίδιος ποταμός εξέρχεται με το όνομα Μίτσιο και συνεχίζει μ΄ αυτό μέχρι τις εκβολές.

Σημειώνεται ότι οι εξ αριστερών παραπόταμοι είναι μεγαλύτεροι με περισσότερα νερά, που χρησιμεύουν στην άρδευση της περιοχής τους, σε αντίθεση των εκ δεξιών παραποτάμων που είναι βραχύτεροι, με απότομο ρου και με λιγότερα νερά.

Εκβολές Πάδου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εκβολές του Πάδου δημιουργούν ένα τεράστιο Δέλτα, που αρχίζει από το Φικαρόλο να διακλαδίζεται με πολλούς βραχίονες, κυριότεροι των οποίων είναι νοτιότερα ο Πο ντε Πριμάρο και ο Πο ντε Βολάνο, οι οποίοι και περιβάλλουν τη μεγάλη λιμνοθάλασσα του Καμμάκιο. Βορειότερα είναι ο Πο ντε Γκάρο και ο Πο ντελλα Μαέστρα και μεγαλύτερος αυτών ο βορειότερος Πο ντε Λεβάντε, που με μια διώρυγα συνδέεται με τον Αδίγη ποταμό.

Έχει αναφερθεί ότι το Δέλτα του ποταμού Πάδου δημιουργεί ετησίως προσχώσεις που φθάνουν τα 30 μ. Στις εκβολές του Πάδου κατά την αρχαιότητα ήταν η πόλη Αδρίας (σημερινή Άντρια (Adria), η οποία σήμερα λόγω αυτών ακριβώς των συνεχιζομένων προσχώσεων βρίσκεται σε απόσταση περί τα 20 χλμ. από την παραλία, στην ενδοχώρα.

Κατά μήκος του Πάδου υπάρχουν πολλές πόλεις της Β. Ιταλίας, κυριότερες των οποίων είναι το Τορίνο, η Πιατσέντσα, η Κρεμόνα, η Φερράρα, κ.ά.

Ο Πάδος χαρακτηρίζεται ως ο μεγάλος θησαυρός της Β. Ιταλίας, αποτελεί την μεγαλύτερη πηγή πλούτου της περιοχής και ειδικότερα στη ομώνυμη πεδιάδα του Πάδου, λεγόμενη και Παδονία ή Παδανία.

Διώρυγες - καταστροφές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι διώρυγες του συγκρινόμενες στη τελειότητα και του μεγάλου αριθμού τους προσομοιάζουν με τις ολλανδικές. Σπουδαιότερη εξ αυτών είναι εκείνη που συνδέει το Μιλάνο με τον Πάδο που κατασκευάστηκε τον 12ο αιώνα που θεωρείται και η αρχαιότερη διώρυγα σε χρήση στην Ευρώπη.

Σημειώνεται ότι τα πρώτα αντιπλημμυρικά έργα του Πάδου χρονολογούνται από την εποχή των Ετρούσκων. Το δε Μεσαίωνα είχαν κυριολεκτικά εξαφανιστεί, γεγονός που επέφερε μεγάλες καταστροφές. Από τον 15ο αιώνα ξεκίνησαν να φτιάχνονται νέα έργα, που συνεχίστηκαν στους νεότερους χρόνους.

Το δε 1872 σημειώθηκε μια πολύ μεγάλη πλημμύρα, που κατέστρεψε όλη την αγροτική περιοχή της Β. Ιταλίας.