Μορίχοβο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Παραδοσιακή ενδυμασία Μοριχόβου, Λαογραφικό Μουσείο Μοναστηρίου

Το Μορίχοβο είναι ορεινή περιοχή της Δευριόπου στη βορειοδυτική πλευρά του Βόρα.

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μεγαλύτερο μέρος του Μοριχόβου βρίσκεται εντός της ΠΓΔΜ. Μικρό κομμάτι στα νότια, βρίσκεται στην Ελλάδα, στους νομούς Φλώρινας και Πέλλας. Η περιοχή είναι παραδοσιακά αγροτική, χωρίς αστικά κέντρα. Η μεγαλύτερη κωμόπολη είναι η Βιτόλιστα, εντός της ΠΓΔΜ.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αποτελούσε στο παρελθόν την "ακρόπολη του σλαβόφωνου Ελληνισμού" [1]. Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα οι Βούλγαροι κομιτατζήδες πυρπόλησαν αρκετά χωριά της περιοχής με σκοπό να κάμψουν το φρόνημα των Ελλήνων κατοίκων[2]. Κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, τον Οκτώβριο του 1912, το εθελοντικό σώμα του Αντώνιου Ζώη απελευθέρωσε το Μορίχοβο από τους Τούρκους και ύψωσε την Ελληνική σημαία δηλώνοντας ότι το απελευθερώνει εν ονόματι του Βασιλέως Γεωργίου. Τελικά μετά τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, η περιοχή πέρασε στο Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων ως αντάλλαγμα για τα χωριά ανατολικά της Φλώρινας που είχαν καταλάβει οι Σέρβοι. Η ανταλλαγή κρίθηκε σκόπιμη για να εξορθολογιστεί η χάραξη της Ελληνοσερβικής μεθορίου[3][4][5].

Στη Θεσσαλονίκη υπάρχει πλατεία στα Λαδάδικα, με το όνομα "πλατεία Μοριχόβου".

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Κωνσταντίνος Αποστόλου Βακαλόπουλος , Ο ένοπλος αγώνας στη Μακεδονία 1904-1908, Ο Μακεδονικός Αγώνας, εκδόσεις Ηρόδοτος, Θεσσαλονίκη, 1999, σελ. 142
  2. Απόστολος Βακαλόπουλος "Η Ένοπλη Φάση του Μακεδονικού Αγώνα 1904-1908", Θεσσαλονίκη
  3. Νεότερη ιστορία της Μακεδονίας 1830-1912, Κωνσταντίνος Απ. Βακαλόπουλος, Εκδόσεις Αντώνιου Σταμούλη, Θεσσαλονίκη, 2000
  4. Λέων Τρότσκι, Τα Βαλκάνια και οι Βαλκανικοί Πόλεμοι 1912-1913, Αθήνα, Θεμέλιο, 1993
  5. Κωνσταντίνος Δούφλιας, Μακεδονία – Μακεδονικός Αγώνας, Εκδόσεις: Αιγαίο – Σ. Βάρφης και Σία Ο.Ε, Θεσσαλονίκη, 1992, σελ. 262