Ιβηρικός πόλεμος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ηπειρωτικός Πόλεμος
El dos de mayo de 1808 en Madrid rdit.jpg
Η 2α Μαΐου 1808 (Γκόγια)
Ημερομηνία 2 Μαΐου 1808-17 Απριλίου 1814
Τόπος Ιβηρική χερσόνησος
Έκβαση Συμμαχική Νίκη
Συνθήκη του Παρισίου
Εμπλεκόμενες πλευρές
Ηγετικά πρόσωπα
Flag of the United Kingdom.svg Άρθουρ Γουέλεσλει

Ο Ιβηρικός πόλεμος ή Πόλεμος Χερσονήσου (κατά τη νεότερη ευρωπαϊκή ιστορία) ήταν μία στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ της Γαλλίας και των συμμαχικών δυνάμεων της Ισπανίας του Ηνωμένου Βασιλείου και της Πορτογαλίας για τον έλεγχο της Ιβιρικής χερσονήσου κατά την διάρκεια των ναπολεόντειων πολέμων. Ο πόλεμος ξέσπασε μόλις η Γαλλία και η Ισπανία κατέλαβαν την Πορτογαλία το 1807 και κλιμακώθηκε το 1808 όταν η Γαλλία στράφηκε ενάντια της συμμάχου της Ισπανίας.Ο πόλεμος κράτησε μέχρι όταν ο έκτος Συνασπισμός νίκησε τον Ναπολέοντα το 1814 και θεωρείται ως ένας από τους πρώτους πολέμους εθνικής ανεξαρτησίας , σημαντικός για την ανάδυση μακροσκελών ανταρτικών διαμαχών.

Ο Ηπειρωτικός πόλεμος συμπίπτει με τον όρο "Ισπανικός πόλεμος Ανεξαρτησίας" που ξεκίνησε στις 2 Μαΐου του 1808.Η γαλλική κατοχή κατέστρεψε την διοίκηση η οποία αποσπάστηκε σε επαρχιακές χούντες.Το 1810 μία νέα συνταγματική εθνική κυβέρνηση η  Cádiz Cortes ουσιαστικά μία κυβέρνηση εξορίας ενισχύθηκε από την  Cádiz αλλά δεν μπόρεσε να σχηματίσει στρατιωτικό σώμα καθώς πολιορκήθηκε από 70.000 γαλλικά στρατεύματα.Βρετανικές και πορτογαλικές δυνάμεις τελικά ασφάλισαν την Πορτογαλία,χρησιμοποιώντας την ως μια ασφαλή περιοχή από την οποία θα μπορούσαν να ξεκινήσουν επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον του γαλλικού στρατού και επίσης να προσφέρουν οτιδήποτε προμήθειες μπορούσαν στους Ισπανούς ενώ αυτοί μέσω ανταρτικών και επιχειρήσεων κρατούσαν απασχολημένο τον γαλλικό στρατό.Αυτές οι ενωμένες συμμαχικές δυνάμεις εμπόδισαν τους στρατάρχες του Ναπολέοντα από το να συγκρατήσουν τις επαναστατικές ισπανικές επαρχίες εμποδίζοντας την γαλλική κυριαρχία στην περιοχή και ο πόλεμος συνεχίζονταν οδηγώντας σε αδιέξοδο.

Ο πόλεμος με την Ισπανία ήταν ένα μεγάλο βάρος για τον γαλλικό στρατό.Ενώ οι Γάλλοι ήταν νικηφόροι στις μάχες υπήρχαν προβλήματα στην επικοινωνία και τον εφοδιασμό τους καθώς δέχονταν συχνά επιθέσεις από αντάρτες που με επικίνδυνες ενέδρες αιφνιδίαζαν τα γαλλικά στρατεύματα.Οι Ισπανοί αρχικά υπέφεραν από συνεχείς ήττες και απομακρύνθηκαν στις περιφέρειες αλλά μετά από προσπάθεια κατάφεραν να κατανικήσουν τους Γάλλους.

Ο βρετανικός στρατός υπό διαταγές του Άρθουρ Γουέλεσλει δούκα του Ουέλινγκτον προφύλαζε την Πορτογαλία και πολέμησε τα γαλλικά στρατεύματα στην Ισπανία μαζί με τον αναμορφωμένο πορτογαλικό στρατό.Το 1812 ο Ναπολέοντας ξεκίνησε μία τεράστια στρατιωτική επιχείρηση για να κατακτήσει την Ρωσία αλλά απέτυχε.Ο Γουέλεσλει εκμεταλλεύτηκε το γεγονός,πίεσε τα γαλλικά στρατεύματα στην Ισπανία και κατέλαβε την Μαδρίτη. Το γεγονός αυτό οδήγησε τον γαλλικό στρατό να υποχωρήσει στα Πυρηναία.

Ο πόλεμος και η επανάσταση εναντίων του Ναπολέοντα οδήγησαν σε σημαντικές για την εποχή συνταγματικές μεταρρυθμίσεις αλλά παρ'όλα αυτά ο πόλεμος οδήγησε σε οικονομικό και κοινωνικό πλήγμα την Ισπανία και την Πορτογαλία και σημάδεψε μία περίοδο κοινωνικής αναταραχής,πολιτικής αστάθειας και οικονομικής στασιμότητας.Ακραίοι εμφύλιοι πόλεμοι μεταξύ φιλελεύθερων και απολυταρχικών φατριών κράτησαν στην Ιβηρία μέχρι και το 1850.Οι αναταραχές και οι επαναστάσεις οδήγησαν στην ανεξαρτητοποίηση των περισσότερων ισπανικών αποικιών στην Αμερική καθώς και την ανεξαρτητοποίηση της Βραζιλίας από την Πορτογαλία.