Ιβάν Πασκέβιτς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιβάν Πασκέβιτς
19 Μαΐου 1782 – 20 Ιανουαρίου 1856
Ivan Paskevich.jpg
Εθνικότητα Κοζάκος
Βαθμός Στρατάρχης

Ο Ιβάν Πασκέβιτς (ρώσικα:Паскевич, Иван Фёдорович) του Φιοντόρ ήταν Ρώσος διοικητής του Ρωσικού Αυτοκρατορικού στρατού την εποχή του τσάρου Νικολάου Α΄.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε 19 Μαΐου του 1782 στην Πολτάβα. Καταγόταν από την οικογένεια των Πασκέβιτς των Κοζακών της Ουκρανίας. Ο πατέρας του ήταν κτηματίας ενώ η μητέρα του ήταν ιδιοκτήτρια του χωρίου Σέλιτσα. Αφού έμαθε τα γερμανικά και τα γαλλικά, ο πατέρας του τον έγγραψε στη στρατιωτική ακαδημία της Αυτοκρατορικής Ρωσίας, η οποία προετοίμασε γιους των ευγενών και ανώτερων στελεχών της για τη στρατιωτική θητεία. Οι σπουδαστές της Ακαδημίας συχνά παρευρισκόντουσαν στη τσαρική αυλή της Αυτοκράτειρα Αικατερίνης Β΄. Το 1798 λίγο πριν αποφοιτήσει τον Πασκέβιτς παρατήρησε ο αυτοκράτορας Παύλος Α΄ ο οποίος τον διόρισε ως υπολοχαγό στο σύνταγμα φρουρών του αυτοκράτορα.

Ρώσο-τούρκικος πόλεμος 1806-1812[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο στρατηγός Μίχελσον ήταν διοικητής του στρατού στα δυτικά σύνορα μεταξύ Γκρόντνο και Μπρεστ-Λιτόφσκ, όμως δεν πήρε τελικά μέρος στο πόλεμο εναντίον των Γάλλων που τελείωσε με τη Μάχη του Αούστερλιτς. Εν όψει του αναμενόμενου πόλεμου με την Τουρκία, ο Μίχελσον διορίστηκε το 1806 ως διοικητής του νότιου Μολδαβικού στρατού. Από αυτή τη στιγμή ξεκινά η στρατιωτική καριέρα του Πασκέβιτς που διακρίθηκε με πολλά λαμπρά και τολμηρά κατορθώματα. Κατά τη διάρκεια του πολέμου με τη Γαλλία το 1812-1814 ήταν παρών στην διοίκηση του 26ου τμήματος του πεζικού.

Ρώσο-τούρκικος πόλεμος 1826—1828[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δύο εβδομάδες πριν από την στέψη του τσάρου Νικολάου Α΄, ο Πασκέβιτς εστάλη να διοικήσει τα στρατεύματα στον Καύκασο, όπου οι Πέρσες εισέβαλαν στις επαρχίες του Καυκάσου, και κατέλαβαν την Λένκοραν και Καραμπάχ, ενώ στη συνέχεια στράφηκαν προς την Τιφλίδα. Στο δρόμο για τον Καύκασο ο Πασκέβιτς προήχθη σε Στρατηγό του Πεζικού. Κατά την άφιξή του, έμαθε για την προαγωγή του και ανέλαβε αμέσως δράση κατά του περσικού στρατού και των ανταρτών. Η μάχη έλαβε χώρα στις 14 Σεπτεμβρίου, και οι Πέρσες νικήθηκαν.

Στις 14 Απριλίου του 1828 ο Ρώσος τσάρος Νικόλαος Α΄, αγανακτισμένος από τις παραβιάσεις των προηγούμενων συμφωνιών για τη ναυσιπλοΐα στα Στενά της Μαύρης Θάλασσας από τους Τούρκους και άλλες προκλητικές ενέργειες στα Λιμάνια της, κήρυξε τον πόλεμο στην Υψηλή Πύλη. Η στρατιωτική δράση, αργότερα, άρχισε επίσης στην Ασία, σύμφωνα με το γενικό σχέδιο των στρατιωτικών επιχειρήσεων, και ο Πασκέβιτς, για να αποσπάσει την προσοχή των Τούρκων από τον κύριο θέατρο του πολέμου στα Βαλκάνια, επιτέθηκε στις ασιατικές κτήσεις της. Προσωπικά, διοικώντας τους στρατιώτες, προχώρησε στις 14 Ιουνίου του 1828 προς τη Κάρς και Γιουμρή, κάτω από τα τείχη της νίκησε τον τουρκικό ιππικό, στη συνέχεια πολιόρκησε το φρούριο και ανάγκασε να του παραδοθεί μεγάλος αριθμός των όπλων και μπαρούτι. Ο Πασκέβιτς προκαλούσε φόβο στους Τούρκους. Εν το μεταξύ είχε διοριστεί νέος επικεφαλής του τούρκικου στρατού ο Πασά Σαλέγκ Μανδάησκι ο οποίος αποφάσισε να καταλάβει το φρούριο Αχαλτσίχε, το πολιόρκησε και επιτέθηκε σε αυτό. Ο Πασκέβιτς έστειλε άλλους να προφυλάξουν το φρούριο ενώ ο ίδιος στράφηκε προς το Ερζερούμ.Μετά από μάχες στις 25 Ιουλίου, στράφηκε προς την πρωτεύουσα της Μικράς Ασίας, απαίτησε την παράδοση της κάτι που οι Τούρκοι δεν έπραξαν, έτσι ο Πασκέβιτς κατέλαβε το Τοπ Ντούγκ και η Ερζερούμ παραδόθηκε. Μετά τη σύναψη της ειρήνης με την Υψηλή Πύλη σταμάτησαν και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μικρά Ασία. Ο Πασκέβιτς έγινε Στρατάρχης, και του ανατέθηκε η εντολή κατάκτησης των λαών που κατοικούν στα βουνά του Καύκασου.

Η Επανάσταση στην Βαρσοβία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 17 Νοέμβριου του 1830 στην Βαρσοβία άρχισε η επανάσταση κατά της Αυτοκρατορίας. Η κατάπαυση της ανατέθηκε στον Πασκέβιτς, ο οποίος έφτασε στην περιοχή στις 13 Ιουνίου του 1831. Πρόσφερε στους Πολωνούς την παράδοσης υπό όρους, όμως η πρόταση του απορρίφτηκε και έτσι ο Πασκέβιτς διέταξε την έφοδο στη πόλη που αργότερα παραδόθηκε.Στη μάχη ο Πασκέβιτς τραυματίστηκε στο αριστερό του χέρι. Η πόλη είχε καταστραφεί από της μάχες και έτσι ο Πασκέβιτς άρχισε να την ανοικοδομεί.

Η Επανάσταση του 1848-1849 στην Ουγγαρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην Ουγγαρία, ξέσπασε εξέγερση το Μάρτιο 1849, και η αυστριακή κυβέρνηση ζήτησε άμεσα από τον Πασκέβιτς την στρατιωτική βοήθεια. Ο Πρίγκιπας Σβαρζενμπέργκ του έγραψε ότι η σωτηρία της Βιέννης από το θάνατο εξαρτάται από την άμεση εμφάνιση των ρωσικών στρατευμάτων στην Ουγγαρία. Ο Πασκέβιτς το ανέφερε στον αυτοκράτορα Νικόλαο Α΄ ο οποίος έδωσε την έγκριση του για επέμβαση στη Ουγγαρία. Μετά από μια σειρά από επιτυχίες που σημειώθηκαν από το ρωσικό στρατό κατά τη διάρκεια της επέμβασης στην Ουγγαρία, ο ρώσικος στρατός νίκησε τον ουγγρικό στρατό.

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνεχίζοντας την διαχείριση της περιοχής του ο Πασκέβιτς πάλι κλήθηκε στο πόλεμο, που έλαβε χώρα στις όχθες του Δούναβη, ως αποτέλεσμα του πολέμου μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας. Πήρε αμέσως την εντολή διοίκησης των στρατευμάτων του 3ου, 4ου και 5ου σώματος στρατού. Στις μάχες που επακολούθησαν ο Πασκέβιτς τραυματίστηκε σοβαρά με αποτέλεσμα να αφήσει την διοίκηση του στρατού. Επιστρέφει στο κτήμα του στο Γκόμελ. Ο Πασκέβιτς δεν μπόρεσε να συνεχίσει να διοικεί το Βασίλειο της Πολωνίας εξαιτίας τραύματος και έτσι αποσύρθηκε από τη διοίκηση της. Πέθανε σε ηλικία 73 στις 20 Ιανουαρίου 1856.

Ο Πασκέβιτς τιμήθηκε με πολλά παράσημα για την γενναιότητα και την ικανότητα του ως Στρατάρχη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ρωσική Κρατική Βιβλιοθήκη
  • Στη σύνταξη αυτού του λήμματος χρησιμοποιήθηκε το υλικό από το εγκυκλοπαιδικό λεξιλόγιο Brockhaus and Efron.
  • Λεξικό Ρώσων Στρατηγών