Βόλφγκανγκ Πάουλι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Βόλφγκανγκ Πάουλι
Wolfgang Pauli young.jpg
Στιγμιότυπο από διδασκαλία του Πάουλι
Γέννηση 25 Απριλίου 1900 (1900-04-25)
Βιέννη, Αυστροουγγαρία
Θάνατος 15 Δεκεμβρίου 1958 (58 ετών)
Ζυρίχη, Ελβετία
Αιτία θανάτου καρκίνος στο πάγκρεας
Εθνικότητα Αυστριακός
Υπηκοότητα Ελβετική
Ιδιότητα φυσικός, μαθηματικός
Βραβεύσεις Βραβείο Νόμπελ Φυσικής, 1945
Γνωστός για Απαγορευτική αρχή του Πάουλι
Επηρεάστηκε από Ερνστ Μαχ
Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ
Επηρέασε Ραλφ Κρόνιγκ

Ο Βόλφγκανγκ Πάουλι ήταν Αυστριακός θεωρητικός φυσικός.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Βιέννη στις 25 Απριλίου 1900 και πέθανε στη Ζυρίχη στις 15 Δεκεμβρίου 1958. Υπήρξε μαθητής του Άρνολντ Σόμμερφελντ (Sommerfeld), του Νιλς Μπορ και του Μαξ Μπορν. Πολύ νέος ακόμα το 1921, έγραψε μια έκθεση της θεωρίας της σχετικότητας, η οποία έμεινε κλασσική. Στα επόμενα χρόνια μελέτησε την υπέρλεπτη δομή των ατομικών φασμάτων, (η οποία συνίσταται στο γεγονός ότι οι φασματικές γραμμές προκύπτουν να αποτελούνται από περισσότερες γραμμές πολύ κοντά η μία στην άλλη) και ερμήνευσε το 1924 το φαινόμενο ως αποτέλεσμα της ύπαρξη μιας στροφορμής συνδεδεμένης με τους ατομικούς πυρήνες.

Άρχισε τη σταδιοδρομία του ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου το 1923. Από το 1928 υπήρξε καθηγητής Φυσικής στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης και ακολούθως στο Πρίνστον των ΗΠΑ. Το 1945 τιμήθηκε με το Νόμπελ Φυσικής.

Ανακαλύψεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον Πάουλι οφείλεται η πρώτη υπόθεση ως προς την ύπαρξη του νετρίνου το 1931. Διατύπωσε πρώτος τη θεωρία ύπαρξης των νετρίνων σε μία προσπάθεια να δικαιολογήσει την απώλεια της ενέργειας που παρατηρείται κατά τη διάσπαση ραδιενεργών υλικών. Η αλληλεπίδραση των σωματιδίων αυτών με την ύλη είναι τόσο περιορισμένη, που οι φυσικοί χρειάσθηκαν σχεδόν 30 χρόνια για να τη διαπιστώσουν πειραματικά.

Το όνομα του Πάουλι συνδέεται επίσης με την διατύπωση της αρχής της απόκλισης (απαγορευτική αρχή) και η πρώτη διατύπωση της κβαντικής μηχανικής, στην οποία έλαβε υπόψη του το σπιν.

Ο Πάουλι τέλος είναι μεταξύ εκείνων που έχουν συμβάλει περισσότερο στη μελέτη της ενοποίησης της θεωρίας της σχετικότητας με την κβαντική μηχανική, κεντρικό πρόβλημα της σύγχρονης Φυσικής.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Τόμος 19 Εκδ. Τεγόπουλου- Μανιατέα 1996
  • Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Τόμος 18 Εκδ. Τεγόπουλου- Μανιατέα 1992
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα