Τσαντρασεκάρα Ράμαν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τσαντρασεκάρα Ράμαν

Ο Σερ Τσαντρασεκάρα Βενκάτα Ράμαν (Sir Chandrasekhara Venkata Raman), (Tamil: சந்திரசேகர வெங்கடராமன்) (7 Νοεμβρίου 188821 Νοεμβρίου 1970) ήταν Ινδός φυσικός, στον οποίο το 1930 απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ φυσικής για τις εργασίες του σχετικά με τη σκέδαση του φωτός, και ειδικότερα της μερικής μεταβολής του μήκους κύματος μονοχρωματικού φωτός όταν διέρχεται από διαφανές μέσο, καλούμενο φαινόμενο Ράμαν επί τη βάση του οποίου εφαρμόζεται σήμερα και η ομώνυμη τεχνική, φασματοσκοπία Ράμαν.

Ο Ράμαν το 1917 ανέλαβε καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Καλκούτα. Το 1928 καθ΄ ον χρόνο ασχολείτο με το φαινόμενο της σκέδασης του φωτός παρατήρησε πως όταν μια μονοχρωματική δέσμη φωτός φωτίσει μια ουσία τότε εξερχόμενη αυτή κάθετα απο την αρχική της διεύθυνση δεν είναι μονόχρωμη αλλά περιέχει και άλλες ακτινοβολίες διαφορετικών συχνοτήτων οι οποίες και τελικά είναι χαρακτηριστικές της φύσης του υλικού. Οι συχνότητες αυτές που προς τιμή του επιστήμονα καλούνται "συχνότητες Ράμαν" είναι ίσες με τις συχνότητες υπέρυθρης ακτινοβολίας που αντιστοιχούν στη συγκεκριμένη ουσία, και οι οποίες τελικά προέρχονται από την ανταλλαγή ενέργειας μεταξύ του υλικού και στη διερχόμενη φωτεινή ακινοβολία.

Η παραπάνω επιστημονική του παρατήρηση είχε ως συνέπεια το 1929 να του απονεμηθεί ο βρετανικός τίτλος του ιππότη, αμέσως μετά το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής και τρία χρόνια μετά, το 1933, ν΄ αναλάβει πρόεδρος του τμήματος Φυσικής του "Ινδικού Ινστιτούτου Επιστημών", στη πόλη Μπαγκαλόρ. Το 1947 πλέον, αναλαμβάνει Διευθυντής του "Ινδικού Ινστιτούτου Ερευνών Ράμαν" και το 1961 εκλέχθηκε μέλος της Ποντιφικής Ακαδημίας Επιστημών. Υπήρξε επίσης ο ιδρυτής του ινδικού επιστημονικού περιοδικού "Indian Journal of Physics", καθώς ακόμη και της Ινδικής Ακαδημίας των Επιστημών.
Ο Ράμαν πέθανε το 1970, στη πόλη Μπαγκαλόρ της Ινδίας, εκεί που αναδείχθηκε και αφιερώθηκε στην επιστήμη του.

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα τ.51ος σ.254.