Βενέδικτος Ζαχαρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Βενεδικτος Ζαχαρίας (ιταλικά : Benedetto Zaccaria) υπήρξε Γενουάτης του 13ου αιώνα που έγινε ηγεμόνας της Χίου και της Παλαιάς και Νέας Φώκαιας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Γένουα με καταγωγή τον ισχυρό οίκο των Ζαχαριάδων ή di Castro ή di Castello εκ της συνοικίας όπου ήταν το σπίτι τους. Ο Βενέδικτος διαδέχτηκε τον αδερφό του Εμμανουήλ και αναδείχτηκε δραστήριος και ισάξιος του.

Διέπρεψε σε διάφορους πολέμους και προμάχησε με ανδρεία στην υπεράσπιση της Τρίπολης της Συρίας και της Πτολεμαΐδας της Παλαιστίνης. Ήταν άσπονδος εχθρός των Μουσουλμάνων, ενώ κατανάλωσε τεράστια ποσά της κολοσσιαίας περιουσίας του για τη χρηματοδότηση των σχεδίων προς επανάκτηση των αγίων εδαφών.

Το 1301 απέτυχε λόγω της αντιζηλίας των θαλασσίων ιταλικών κρατών και ο Βενέδικτος εξακολούθησε διατρίβοντας στη Φώκαια. Ένα χρόνο αργότερα αναγκάστηκε να αποδημήσει. Το 1303 εξέπλευσε με μεγάλο στόλο προς υπεράσπιση των νησιών της Χίου, Σάμου και Κω. Ζήτησε τη βοήθεια του αυτοκράτορα Ανδρόνικου, αλλά όταν αυτός δεν απάντησε, ο Βενέδικτος κατέλαβε τη Χίο αυθαίρετα το 1304. Ο Ανδρόνικος εκ των υστέρων του παραχώρησε το νησί για μια δεκαετία υπό τον όρο να κυματίζει με την σημαία της αυτοκρατορίας. Ο Βενέδικτος επιδιόρθωσε τα σπίτια, οχύρωσε τη πόλη και εκμεταλλεύτηκε τα μαστιχόδεντρα. Απεβίωσε το 1307.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Δελτίο Ιστορικής και εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τόμος Β', 1890, Εν Αθήναις, Εκ του τυπογραφείου των Αδελφών Περρή, σσ. 5-6.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]