Τεδίτσιος Ζαχαρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Τεδίτσιος Ζαχαρίας (ιταλικά : Tedisio (ή Ticino) Zaccaria) ήταν Γενοβέζος φεουδάρχης κατά τον 14ο αιώνα, ήταν κύριος της Θάσου και διοικητής της Φώκαιας από το 1302 έως το 1307. Γόνος της οικογένειας Ζαχαρία ή Ζάκαρι γιος του Εμμανουήλ Ζαχαρία και της Κλαρίσια ντι Φιέσκι, αδελφός του Βενέδικτου Β΄ Ζαχαρία, κόρη του ήταν η Μπενεντέτα Φαρμάζι.

Διορίσθηκε διοικητής της Φώκαιας από τον θείο του Βενέδικτο και παρέμεινε και μετά τον θάνατο του όταν έγινε Ηγεμόνας της Χίου ο ξάδελφος του. Το 1306 εξεστράτευσε στην Θάσο όπου κατέλαβε το κάστρο της και έκανε την νήσο φέουδο του. Το 1307 ο Ηγεμόνας της Χίου Βενέδικτος Β΄ του ζήτησε αναφορά για την πενταετή διοίκησή του στην Φώκαια αλλά μην μένοντας ευχαριστημένος από αυτή διόρισε νέο διοικητή.

Ο νέος διοικητής Ανδριόλο Καττάνεο δελλα Βόλτα έστειλε τον γιο του Δομίνικο και κατέλαβε την Φώκαια. Ο Τερδίτσιος κατέφυγε τότε στην Καλλίπολη όπου ζήτησε κι εξασφάλισε βοήθεια από την Καταλανική Εταιρεία και το Πάσχα του 1307 εξεστράτευσε κατά της Φώκαιας. Μετά από πολιορκία κατέλαβε την πόλη αλλά δεν μπόρεσε να την διατηρήσει υπό τον έλεγχό του, καθώς εξεστράτευσε εναντίον του ο Βυζαντινός στρατός και υποχρεώθηκε σε υποχώρηση προς την Θάσο για να υπερασπιστεί το εκεί φέουδο του. Στην Θάσο παρέμεινε κύριός της έως το 1313, ημερομηνία κατά την οποία και το νησί κατελήφθη από τους Βυζαντινούς.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]