Εμμανουήλ Ζαχαρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Εμμανουήλ Ζαχαρίας (ιταλικά : Emmanuel Zaccaria) υπήρξε Ενετός του 13ου αιώνα, κύριος του φέουδου της Παλαιάς και Νέας Φώκαιας στην Μικρά Ασία.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Γένουα με καταγωγή τον ισχυρό οίκο των Ζαχαριάδων (zaccari) ή di Castro ή di Castello εκ της συνοικίας όπου ήταν το σπίτι τους. Ο Εμμανουήλ ήλθε στη Κωνσταντινούπολη και με την ανδρεία του και τη πανουργία του κατόρθωσε να προσελκύσει την εύνοια του αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγου, ο οποίος του παραχώρησε το 1257 τη Φώκαια με τα παρακείμενα βουνά και τα στυπτηριωρυχεία της. Ο Εμμανουήλ Ζαχαρίας από τα εισοδήματα της στυπτηρίας και άλλες κερδοσκοπικές επιχειρήσεις απόκτησε μεγάλα πλούτη. Απεβίωσε το 1288 αφήνοντας εννέα ανήλικα παιδιά.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Δελτίο Ιστορικής και εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τόμος Β', 1890, Εν Αθήναις, Εκ του τυπογραφείου των Αδελφών Περρή, σελ. 5.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]