Βαλκανικό Σύμφωνο (1934)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Οι χώρες του Συμφώνου ή Βαλκανική Αντάντ

Το Βαλκανικό Σύμφωνο του 1934 ή Βαλκανικό Σύμφωνο Φιλίας ή Βαλκανικό Σύμφωνο Συνενόησης (σερβικά : Балкански пакт, τουρκικά : Balkan Antantı, ρουμανικά : Înțelegerea Balcanică) ήταν μια συνθήκη που υπογράφηκε από την Ελλάδα, την Τουρκία, την Ρουμανία και την Γιουγκοσλαβία στις 9 Φεβρουαρίου 1934[1] στην Αθήνα[2], με στόχο τη διατήρηση του γεωπολιτικού στάτους κβο στην περιοχή μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο.

Τα τέσσερα μέρη συμφώνησαν να αναστείλουν όλες τις τοπικές διαφορές και εδαφικές αξιώσεις εναντίον του άλλου και τους άμεσους γείτονές τους μετά τον πόλεμο[3]. Άλλα έθνη στην περιοχή που είχαν εμπλακεί σε σχετική διπλωματία αρνήθηκαν να υπογράψουν το σύμφωνο συμπεριλαμβανομένων της Ιταλίας, της Αλβανίας, της Βουλγαρίας, της Ουγγαρίας και της Σοβιετικής Ένωσης. Το Σύμφωνο τέθηκε σε ισχύ από την ημέρα υπογραφής της σύμβασης και καταχωρήθηκε την 1η Οκτωβρίου 1934[4].

Το Βαλκανικό Σύμφωνο βοήθησε να εξασφαλιστεί η ειρήνη μεταξύ της Τουρκίας και των ανεξάρτητων χωρών της νοτιοανατολικής Ευρώπης, που ήταν πρωτύτερα μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αλλά απέτυχε να ανακόψει την περιφερειακή ίντριγκα. Οι χώρες του Συμφώνου συνόρευαν με την Βουλγαρία η οποία στις 31 Ιουλίου 1938 υπέγραψε συμφωνία στη Θεσσαλονίκη την Συνθήκη του Νεϊγύ και την Συνθήκης της Λωζάννης.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Το Σύμφωνο Βαλκανικής Συμφωνίας μεταξύ Γιουγκοσλαβίας, της Ελλάδας, της Ρουμανίας και της Τουρκίας, στα σερβικά
  2. Army History Directorate, An Abridged History of the Greek-Italian and Greek-German War, 1940-1941: Land Operations, Hellenic Army General Staff, Army History Directorate, 1997, p. 2.
  3. Το Βαλκανικό σύμφωνο φιλίας
  4. League of Nations Treaty Series, vol. 153, pp. 154-159
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Balkan Pact της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).