Αμπντουλάχ της Κόρδοβας
Αμπντουλάχ της Κόρδοβας | |
---|---|
Γενικές πληροφορίες | |
Όνομα στη μητρική γλώσσα | أبو محمد عبد الله بن محمد (Αραβικά) |
Γέννηση | 11 Ιανουαρίου 844[1] Κόρδοβα |
Θάνατος | 15 Οκτωβρίου 912[1] Κόρδοβα |
Χώρα πολιτογράφησης | Αλ-Ανταλούς |
Θρησκεία | Ισλάμ |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | πολιτικός |
Οικογένεια | |
Σύζυγος | Οννέκα Φορτούνεθ |
Τέκνα | Αμπντ αλ-Ραχμάν Γ΄[2] |
Γονείς | Μουχάμαντ Α΄ της Κόρδοβας |
Αδέλφια | Αλ-Μουντίρ της Κόρδοβας |
Οικογένεια | d:Q16122824 |
Αξιώματα και βραβεύσεις | |
Αξίωμα | Εμίρης της Κόρδοβας (888–912) |
![]() | |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c2/Abdalah_fel%C3%BAs_20286.jpg/300px-Abdalah_fel%C3%BAs_20286.jpg)
Ο Αμπντ Αλάχ ιμπν Μουχαμάντ ιμπν Αμπντ αλ-Ραχμάν (αραβικά: عبد الله بن محمد بن عبد الرحمن: عبد الله بن محمد بن عبد الرحمن; 11 Ιανουαρίου 844 - 15 Οκτωβρίου 912) [3] ήταν ο 7ος εμιρός της Κορδόβας, που βασιζόταν από το 888 έως το 912 στην Αλ-Ανδαλούς (Ισλαμική Ιβηρική).
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι σύγχρονοι ιστορικοί κατηγόρησαν τον Αμπντουλάχ ότι οργάνωσε τον θάνατο του ετεροθαλούς αδελφού του, αλ Μουντίρ της Κόρδοβας, με τον οποίο ανέβηκε στην εξουσία. [4] Αυτό είναι απίθανο, καθώς ο ιμπν Μουχαμάντ έδειξε πολύ μικρό ενδιαφέρον για τη διακυβέρνηση, γενόμενος ένας νευρωτικός απομονωμένος, που ενδιαφερόταν μόνο για το κυνήγι και την πίστη του.
Η πιο τρομερή απειλή για τον εμιράτο ήταν ο Ουμάρ ιμπν Χαφσούν, ο οποίος είχε κατακτήσει τις επαρχίες Ρέγιo (περιλάμβανε το Μποβάστρo),[5] Eλβίρα (περιλάμβανε τη Γρανάδα) και Χαέν, και είχε συμμαχήσει με τους πληθυσμούς της Aρτσιδόνα, Μπαέθα, Ούβεδα και Πριέγo. Το 891 ο ιμπν Χαφσούν νικήθηκε κοντά στο κάστρο του Πολέι και έχασε αρκετές πόλεις. Ωστόσο, το επόμενο έτος ο ιμπν Χαφσούν είχε ήδη αναρρώσει, και ξανακέρδισε όλα τα χαμένα εδάφη.
Το 911 ο εμίρης υπέγραψε μια ειρηνευτική συμφωνία με τον ιμπν Χαφσούν. Ωστόσο, ο πόλεμος ξέσπασε ξανά το επόμενο έτος, μόνο για να σταματήσει με το τέλος τού Αμπντουλάχ στην Κόρδοβα, ο οποίος βελτίωσε τις θέσεις του. Τον διαδέχτηκε ο εγγονός του, Αμπντ αλ-Ραχμάν Γ΄.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Αμπντουλάχ ήταν γιος του Μουχαμάντ Α΄ της Κόρδοβας και ο μικρότερος αδελφός του αλ-Μουντίρ.
Περί το 863, ο Αμπντουλάχ νυμφεύτηκε την Ονέκα Φορτούνεθ, κόρη του Φορτούν Γκαρθές, βασιλιά της Παμπλόνας και της συζύγου του Αουρίας (Ορέας).[6] Αυτή αναγκάστηκε κάποια στιγμή πριν το 880 και επέστρεψε στο βασίλειο της Παμπλώνας, πιθανότατα με τον πατέρα της που επέστρεψε εκείνο το έτος,[4] και πήρε τον εξάδελφό της Αθνάρ Σάντσεθ του Λαράουν ως δεύτερο σύζυγό της, με τον οποίο είχε τουλάχιστον τρία παιδιά, συμπεριλαμβανομένης της βασίλισσας Τοδας της Παμπλόνας που ήταν, επομένως, η θεία τού Αμπντ αλ-Ραχμάν Γ΄.[4]
Ο Αμπντουλάχ είχε πολλά παιδιά:
- Μουχάμεντ ιμπν Αμπντ Αλάχ (864 - 28 Ιανουαρίου 891). Καταγράφεται ότι είναι γιος της Ονέκα.[7][8][3] Σκοτώθηκε από τον αδελφό του, τον αλ-Μουταρίφ (με την έγκριση τού πατέρα τους). [9] Νυμφεύτηκε μία Bάσκα ή Φράγκα γυναίκα, που ονομάζεται Mούθνα. Ήταν οι γονείς του Aμπντ αλ-Ραχμάν,[7] ο οποίος γεννήθηκε τρεις εβδομάδες μετά το τέλος τού πατέρα του.[9]
- αλ-Μουταρίφ, δολοφονήθηκε το 895 μετά την κατηγορία του για συνωμοσία. [9]
- Αμπάν.
- αλ-Ασί, εκτελέστηκε το 921 με την κατηγορία της συνωμοσίας.
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ 1,0 1,1 1,2 pantheon
.world /profile /person /Abdullah _ibn _Muhammad _al-Umawi. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017. - ↑ Freebase Data Dumps. Google. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2014.
- ↑ 3,0 3,1 Lévi-Provençal 1953.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Martínez Díez 2005, σελ. 314.
- ↑ Martínez Díez 2005, σελ. 187.
- ↑ Kosto 2017, σελ. 79.
- ↑ 7,0 7,1 Martínez Díez 2005.
- ↑ Lacarra y de Miguel 1945.
- ↑ 9,0 9,1 9,2 Martínez Díez 2005, σελ. 315.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Altamira, Rafael (1999). «Il califfato occidentale». Storia del mondo medievale. II. σελίδες 477–515.
- Kosto, Adam J. (2017). «Aragon and the Catalan Counties Before the Union». Στο: Sabaté, Flocel. The Crown of Aragon: A Singular Mediterranean Empire. Brill. σελίδες 70–91.
- Lacarra y de Miguel, José María (1945). «Textos navarros del Códice de Roda» (στα Spanish). Estudios de la Edad Media de la Corona de Aragón (Zaragoza) (58–59): σελ. 193–284. ISSN 0032-8472. OCLC 500338136. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-03. https://web.archive.org/web/20160303214937/http://cema.unizar.es/wp-content/uploads/2011/08/textos-navarros-codice-roda.pdf. Ανακτήθηκε στις 2013-07-20.
- Lévi-Provençal, Évariste (1953). «Du nouveau sur le royaume de Pampelune au IXe siècle» (στα French). Bulletin Hispanique (Université de Bordeaux) 55 (1): σελ. 5–22. ISSN 0007-4640. http://www.persee.fr/web/revues/home/prescript/article/hispa_0007-4640_1953_num_55_1_3340.
- Martínez Díez, Gonzalo (2005). El Condado de Castilla (711-1038): la historia frente a la leyenda (στα Spanish). Valladolid. ISBN 84-9718-275-8.