Quiet Riot

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Quiet Riot
Quietriot2.jpg
Οι Quiet Riot
Πληροφορίες
Προέλευση Ηνωμένες Πολιτείες
Μουσικά είδη Hard Rock, Heavy Metal, Glam Metal
Παρουσία 19731989, 1990-2003, 2004-2007, 2010-σήμερα
Ιστοσελίδα http://www.officialquietriot.com/
Μέλη Τζίζι Πιρλ
Άλεξ Γκρόσι
Τσακ Ράιτ
Φράνκι Μπανάλι
Πρώην μέλη Κέβιν Ντουμπρόου
Πολ Σορτίνο
Μαρκ Χαφ
Κιθ Σεντ Τζον
Σκοτ Βοκούν
Ράντι Ρόουντς
Γκρεγκ Λεόν
Μπομπ Στέφαν
Κάρλος Καβάζο
Σιν Μάνινγκ
Τρέισι Γκανς
Μπίλι Μόρις
Νιλ Κίτρον
Κέλι Γκάρνι
Ρούντι Σάρζο
Γκάρι Βαν Ντάικ
Σιν ΜακΝαμπ
Κένι Χίλερι
Γουέιν Κάρβερ
Τόνι Φράνκλιν
Ντρου Φόρσιθ
Σκιπ Γκίλετ
Πατ Άσμπι
Μπόμπι Ροντινέλι

Οι Quiet Riot είναι αμερικανικό hard rock συγκρότημα που δημιουργήθηκε στο Λος Άντζελες το 1973 και γνώρισε μεγάλη επιτυχία στα μέσα της δεκαετίας του '80 με το άλμπουμ "Metal Health", το οποίο έγινε το πρώτο glam metal άλμπουμ που σκαρφάλωσε στην κορυφή του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Quiet Riot δημιουργήθηκαν το 1973 από τον κιθαρίστα Ράντι Ρόουντς και τον μπασίστα Κέλι Γκάρνι ως Mach 1, πριν αλλάξουν το όνομα τους σε Little Women και τελικά σε Quiet Riot, τον Μάιο του 1975. Η αρχική σύνθεση του συγκροτήματος περιελάμβανε εκτός των προαναφερθέντων, τον τραγουδιστή Κέβιν Ντουμπρόου και το ντράμερ Ντρου Φόρσιθ.
Το συγκρότημα ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένο στην undergrond σκηνή του Λος Άντζελες στα τέλη της δεκαετίας του '70, αλλά δεν κατάφεραν να υπογράψουν δισκογραφικό συμβόλαιο για τις Ηνωμένες Πολιτείες, κυκλοφορώντας τους δύο πρώτους δίσκους τους αποκλειστικά στην Ιαπωνία. Ο Γκάρνι αποχώρησε και ο Ρόουντς εντάχθηκε στο προσωπικό σχήμα του Ozzy Osbourne, με τον κιθαρίστα Γκρεγκ Λεόν και τον μπασίστα Γκάρι Βαν Ντάικ να παίρνουν την θέση τους. Την ίδια περίοδο, το συγκρότημα άλλαξε το όνομα του σε DuBrow και έπαιζε ζωντανά με τον Σκιπ Γκίλετ στα τύμπανα.

Ο Κέβιν Ντουμπρόου το 2005

Ο Ντουμπρόου σχημάτισε και πάλι τους Quiet Riot με τον κιθαρίστα Κάρλος Καβάζο, τον μπασίστα Ρούντι Σάρζο και το ντράμερ Φράνκι Μπανάλι. Τον Σεπτέμβριο του 1982, υπέγραψαν στην "CBS" και την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Metal Health". Το σινγκλ με την διασκευή στο "Cum On Feel the Noize" των Slade γνώρισε μεγάλη επιτυχία ανεβαίνοντας στο # 5 των αμερικάνικων τσαρτ, βοηθώντας το άλμπουμ να ανέβει στο # 1. Ο δίσκος έχει βραβευθεί ως έξι φορές πλατινένιος.
Ακολούθησε το "Condition Critical" του 1984, με άλλη μία διασκευή στους Slade, το κομμάτι "Mama Weer All Crazee Now", να μπαίνει στα τσαρτ. Ο Σάρζο αποχώρησε στις αρχές του 1985, δίνοντας την θέση του στον Τσακ Ράιτ.
Οι Quiet Riot κυκλοφόρησαν το "QR III", χωρίς να πλησιάσουν την εμπορική επιτυχία του παρελθόντος και τον Φεβρουάριο του 1987, τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος αντικατέστησαν τον Ντουμπρόου με τον Πολ Σορτίνο, ενώ ο Σιν ΜακΝαμπ πήρε την θέση του Τσακ Ράιτ.
Τον Οκτώβριο του 1988, κυκλοφόρησαν το "QR", χωρίς να καταφέρουν να μπουν στο Top-100 του Billboard και μετά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου το συγκρότημα διαλύθηκε.
Ο Ντουμπρόου σχημάτισε και πάλι τους Quiet Riot με τον βρετανό μπλουζ κιθαρίστα Σιν Μάνινγκ, τον μπασίστα Κέλι Χίλερι και το ντράμερ Πατ Άσμπι. Κυκλοφόρησαν το "Terrified" του 1993, με τον Καβάζο να επιστρέφει και το ντράμερ Μπόμπι Ροντινέλι να γίνεται μέλος του σχήματος. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε η συλλογή "The Randy Rhoads Years", αποτελούμενη από κομμάτια των δύο πρώτων δίσκων τους, όπως και ανέκδοτες ηχογραφήσεις.
Το συγκρότημα ηχογράφησε το "Down to the Bone", με τον Χίλερι να αποχωρεί το 1994. Ο ίδιος μουσικός αυτοκτόνησε το 1996, ενώ ο Σάρζο επέστρεψε στο συγκρότημα. Το 1999, κυκλοφόρησαν το "Alive and Well" με νέα κομμάτια και επανηχογραφήσεις παλιότερων επιτυχιών τους, ακολουθούμενο δύο χρόνια αργότερα από το "Guilty Pleasures".
Οι Quiet Riot διαλύθηκαν και πάλι τον Σεπτέμβριο του 2003 και επανενώθηκαν έναν χρόνο αργότερα με την σύνθεση των Ντουμπρόου, Ράιτ, Μπανάλι και τον κιθαρίστα Άλεξ Γκρόσι. Τον Δεκέμβριο του 2005, στο συγκρότημα εντάχθηκε για ένα μικρό χρονικό διάστημα ο κιθαρίστας Τρέισι Γκανς και στις αρχές της επόμενης χρονιάς οι Γκρόσι και Ράιτ αποχώρησαν. Το 2006, κυκλοφόρησαν το "Rehab" με τον μπασίστα Τόνι Φράνκλιν και τον κιθαρίστα Νιλ Κίτρον να συμπληρώνουν την σύνθεση του συγκροτήματος και την γκεστ συμμετοχή του πρώην μπασίστα των Deep Purple, Γκλεν Χιουζ.
Στα τέλη του 2007, ο Ντουμπρόου πέθανε μετά από υπερβολική δόση κοκαΐνης και οι Quiet Riot διαλύθηκαν, για να επανενωθούν τον Σεπτέμβριο του 2010 με τον Φρανκ Μπανάλι στα τύμπανα, τον Τσακ Ράιτ στο μπάσο, τον Άλεξ Γκρόσι στην κιθάρα και τον Μαρκ Χαφ στα φωνητικά. Την θέση του τραγουδιστή πήραν κατά σειρά ο Κιθ Σεντ Τζον, ο Σκοτ Βοκούν και τελικά ο Τζίζι Πιρλ, με τον οποίο κυκλοφόρησαν τον δίσκο "Quiet Riot 10", το 2014.

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στούντιο ηχογραφήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Άλμπουμ ΗΠΑ
Flag of the United States.svg
1977 Quiet Riot -
1978 Quiet Riot II -
1983 Metal Health 1
1984 Condition Critical 15
1986 QR III 31
1988 QR 119
1993 Terrified -
1995 Down to the Bone -
1999 Alive and Well -
2001 Guilty Pleasures -
2006 Rehab -
2014 Quiet Riot 10 -

Ζωντανές ηχογραφήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Live & Rare Volume 1 (2005)
  • Live at the US Festival, 1983 (2012)

Συλλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Winners Take All (1990)
  • The Randy Rhoads Years (1993)
  • Greatest Hits (1996)
  • Super Hits (1999)
  • The Collection (2000)
  • Live & Rare Volume 1 (2005)
  • New and Improved (2005)
  • Extended Versions (2007)
  • Quiet Riot (Playlist): The Very Best of Quiet Riot (2008)

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα