Φράνκι Μπανάλι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φράνκι Μπανάλι
Γέννηση 14 Νοεμβρίου 1951 (1951-11-14) (66 ετών)
Κούβα
Καταγωγή Κούβα Country flag
Eίδος Heavy Metal, Hard Rock
Ιδιότητες Μουσικός, Συνθέτης
Μουσικά όργανα Τύμπανα, Κρουστά
Παρουσία 1975 - σήμερα
Συμμετοχές W.A.S.P., Quiet Riot, Hughes/Thrall, Faster Pussycat, Blackthorne, Heavy Bones, Dokken, Billy Idol, Steppenwolf
Ιστοσελίδα http://www.frankiebanali.net/

Ο Φράνκι Μπανάλι (αγγλ. Frankie Banali) είναι Αμερικανό-Κουβανός ντράμερ της hard rock και heavy metal μουσικής σκηνής, γνωστός για την συμμετοχή του στα συγκροτήματα των Quiet Riot και W.A.S.P..

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βασικές επιρροές του Μπανάλι όταν ξεκίνησε να παίζει τύμπανα ήταν ο Ρίνγκο Σταρ των Beatles, ο Τσάρλι Γουάτς των Rolling Stones, ο Τζον Μπόναμ των Led Zeppelin, ο Τέρι Μπόζιο, κ.α.. Πρώτη του επίσημη συνεργασία ήταν με τους Steppenwolf το 1978, χωρίς όμως να ηχογραφήσει μαζί τους.[1]
Μετά την ηχογράφηση των ομώνυμων άλμπουμ των Vic Vergat Band και των Heavy Bones, έγινε μέλος των Quiet Riot, κυκλοφορώντας μαζί τους το τρίτο και ιδιαίτερα επιτυχημένο άλμπουμ τους, "Metal Health'. Ο δίσκος βραβεύθηκε ως εξαπλά πλατινένιος και έφθασε στην κορυφή του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες.[2] Ο Μπανάλι παρέμεινε στο συγκρότημα μέχρι το 1989, ηχογραφώντας μαζί τους άλλα τρία στούντιο άλμπουμ.
Το 1986, συμμετείχε στις ηχογραφήσεις για φιλανθρωπικό σκοπό, που διοργάνωσε ο Ρόνι Τζέιμς Ντίο με την ονομασία Hear 'n Aid και το σινγκλ "Stars".[3]
Το 1992, κυκλοφόρησε με τους Heavy Bones το ομώνυμο άλμπουμ τους,[4] ενώ είχε ενταχθεί στους W.A.S.P. από το 1989, κυκλοφορώντας τους δίσκους "The Headless Children" και "The Crimson Idol".[5] Μετά το "Still Not Black Enough" του 1995, αποχώρησε από τους W.A.S.P., ενώ παράλληλα είχε επιστρέψει στους Quiet Riot κυκλοφορώντας τα άλμπουμ "Terrified" (1993), "Down to the Bone" (1995) και "Alive and Well" (1999) μέχρι το τέλος της χιλιετίας. Άλλες συνεργασίες του κατά την διάρκεια της δεκαετίας του '90 περιελάμβαναν τους Blackthorne, Atsushi Yokozeki, κ.α..[6][7]
Το 2001 επέστρεψε στους W.A.S.P., συνεργαζόμενος παράλληλα με τους Quiet Riot. Στο συγκρότημα παρέμεινε για τρία χρόνια συμμετέχοντας στους δίσκους "Unholy Terror" (2001), "Dying for the World" (2002), "The Neon God: Part 1 – The Rise" (2004) και "The Neon God: Part 2 - The Demise" (2004). Κατά τις δύο περιόδους που ήταν μέλος των W.A.S.P. δεν ήταν ο μοναδικός ντράμερ του συγκροτήματος, αφού μοιράστηκε τα καθήκοντα με τον Στετ Χάουλαντ στο "The Crimson Idol" και τις, μετά το 2001, κυκλοφορίες τους.
Έχει σχηματίσει τους Freakshow μαζί με τον Τόνι Φράνκλιν των Sir Lord Baltimore, τον Τζεφ Λα Μπαρ των Cinderella και τον Μάρκους Άλεν Κρίστοφερ των Miss Crazy.[8] Ταυτόχρονα, συνεχίζει να ηχογραφεί με τους Quiet Riot, έχοντας κυκλοφορήσει τα άλμπουμ "Guilty Pleasures" (2001), "Rehab" (2006) και "Quiet Riot 10" (2014).

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

με τους W.A.S.P.[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

με τους Hughes/Thrall[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Hughes/Thrall (1982)

με τους Vic Vergat Band[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Vic Vergat Band (1982)

με τους Blackthorne[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Afterlife (1994)

με τον Atsushi Yokozeki[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Raid (1993)

με τους Kuni[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Masque (1986)
  • Rock (2010)

με τους Quiet Riot[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

με τους Heavy Bones[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Heavy Bones (1992)

με τους Freakshow[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Freakshow (2009)

με τους Masi[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Fire in the Rain (1987)
  • Attack of the Neon Shark (1989)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]